Ok2
Ok2 – polskie oznaczenie na PKP parowozów saksońskich serii XII H {\displaystyle {\mathfrak {H}}} 2 produkowanych w niemieckich zakładach w latach 1910–1927.
| |
| Producent |
Sächsische Maschinenfabrik, Chemnitz |
|---|---|
| Lata budowy |
1910–1927 |
| Układ osi |
2'C h2 |
| Wymiary | |
| Długość z tendrem |
18 971 mm |
| Średnica kół napędnych |
1590 mm |
| Średnica kół tocznych |
1065 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
sä 2'2' T 21 |
| Ciśnienie w kotle |
12 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
159,57 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza |
43,20 m² |
| Powierzchnia rusztu |
2,83 m² |
| Średnica cylindra |
550 mm |
| Skok tłoka |
600 mm |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Prędkość konstrukcyjna |
90 km/h |
Ok2 – polskie oznaczenie na PKP parowozów saksońskich serii XII 2 produkowanych w niemieckich zakładach w latach 1910–1927.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Począwszy od 1910 roku saksońska fabryka Sächsische Maschinenfabrik produkowała dla Królewskich Państwowych Kolei Saksońskich serię parowozów osobowych. Ogółem zbudowano 159 lokomotyw dla kolei saksońskich. 124 lokomotywy saksońskie zostały następnie przejęte przez koleje niemieckie DR, gdzie otrzymały niemieckie oznaczenie.
Po II Wojnie Światowej na PKP trafiło 5 parowozów tego typu. Jeden z nich (Ok2-1) został przekazany Czechosłowacji jeszcze w 1945 roku. Pozostałe służyły na kolejach Polskich do lat 50. XX wieku. Jako ostatni z inwentarza parowozów tego typu został skreślony Ok2-3 dnia 24 września 1953. Lokomotywa pełniła wówczas służbę w parowozowni Legnica.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Peter Heinrich: Die Baureihe 38.2. EK-Verlag, Freiburg 1983, ISBN 3-88255-382-0.
- Günther Reiche: Richard Hartmann und seine Lokomotiven. Oberbaumverlag, Berlin u. a. 1998, ISBN 3-928254-56-1.
- Ilostan Pojazdów Trakcyjnych. Dostęp dnia 09.08.2024 Ilostan Ok2