Kumaromyia
Kumaromyia – wymarły rodzaj owadów z rzędu muchówek i rodziny Apsilocephalidae, obejmujący tylko jeden znany gatunek Kumaromyia burmitica. Rodzaj i gatunek opisane zostały w 2011 roku przez Davida A. Grimaldiego i Martina Hausera. Opisu dokonano na podstawie inkluzji samicy pochodzącej z późnego albu lub cenomanu w kredzie, znalezionej w Mjanmie. Muchówka o ciele długości około 2,7 mm. Głowę miała dużą, zaopatrzoną w duże, nagie, półkuliste oczy. Aparat gębowy cechowało labellum nieco większe od jednoczłonowych głaszczków. Czułki miały trójczłonowy biczyk z dwoma ostatnimi członami bardzo małymi. Owłosienie występowało tylko w części zapotylicznej, a pozostała część tułowia i odnóża miały tylko szczecinki. Tylna para nóg miała mały czopek na przedniej powierzchni uda oraz stopę tak grubą jak nasada goleni. Skrzydło miało około 2,5 mm długości, a jego użyłkowanie odznaczało się żyłką kostalną zakończoną między piątą gałęzią żyłki radialnej a pierwszą żyłki medialnej oraz rozbieżnymi czwartą i piątą gałęzią żyłki radialnej.
| Kumaromyia | |
| Grimaldi et Hauser, 2011 | |
| Okres istnienia: alb–cenoman | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Kumaromyia |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Kumaromyia burmitica Grimaldi et Hauser, 2011 | |
Kumaromyia – wymarły rodzaj owadów z rzędu muchówek i rodziny Apsilocephalidae, obejmujący tylko jeden znany gatunek Kumaromyia burmitica.
Rodzaj i gatunek opisane zostały w 2011 roku przez Davida A. Grimaldiego i Martina Hausera. Opisu dokonano na podstawie inkluzji samicy pochodzącej z późnego albu lub cenomanu w kredzie, znalezionej w Mjanmie[1].
Muchówka o ciele długości około 2,7 mm. Głowę miała dużą, zaopatrzoną w duże, nagie, półkuliste oczy. Aparat gębowy cechowało labellum nieco większe od jednoczłonowych głaszczków. Czułki miały trójczłonowy biczyk z dwoma ostatnimi członami bardzo małymi. Owłosienie występowało tylko w części zapotylicznej, a pozostała część tułowia i odnóża miały tylko szczecinki. Tylna para nóg miała mały czopek na przedniej powierzchni uda oraz stopę tak grubą jak nasada goleni. Skrzydło miało około 2,5 mm długości, a jego użyłkowanie odznaczało się żyłką kostalną zakończoną między piątą gałęzią żyłki radialnej a pierwszą żyłki medialnej oraz rozbieżnymi czwartą i piątą gałęzią żyłki radialnej[1].