Monoray

Bir monoray veya havaray, hattının tek bir ray veya kirişten oluştuğu bir demiryolu'dur. Halk arasında "monoray" terimi genellikle herhangi bir yükseltilmiş demiryolu veya insan taşıyıcı biçimini tanımlamak için kullanılır.^[1] Daha doğru bir ifadeyle, bu terim track tarzını ifade etmektedir.^{[note 1]} Monoraylar genellikle havaalanı transferlerinde ve orta kapasiteli metrolarda bulunan tek raylı sistemlerdir. Monoraylar tramvaylardan ve hafif raylı sistemlerden her zaman diğer trafikten ve yayalardan ayrı olmaları ile ayrılırlar.

İlk monoray prototipi 1820 yılında Rusya'da oluşturuldu ve o zamandan beri çeşitli monoray tasarımları önerildi ve uygulandı. İlk monoraylar tek bir metal ray veya jiroskopik olarak dengelenmiş bir sistem kullanmıştır. 1950'lerde, monoraylar daha büyük kiriş veya kiriş tabanlı rayları benimsedi ve ALWEG straddle ve SAFEGE sistemleri popüler tasarımlar olarak ortaya çıktı.Şablon:Cnl 1980'lerden itibaren Japonya, Tokyo Monoray'ın dünyanın en yoğun sistemlerinden biri olmasıyla monoray toplu taşımacılığında lider konuma gelmiştir. Çin de 2000'li yılların sonlarında Chongqing'deki dünyanın en büyük ve en işlek sistemi de dahil olmak üzere monoraylar geliştirmeye başladı. Monoraylar o zamandan beri servis pazarlarında, eğlence parklarında ve giderek artan sayıda şehirde toplu taşıma aracı olarak kullanılmaya devam etmektedir.

Modern monoraylar çalışma yüzeyi olarak sağlam bir kirişe dayanır ve iki sınıfa ayrılır: straddle-beam ve asma monoraylar. Straddle-beam monoraylar daha yaygındır ve trenler çelik ya da betonarme bir kiriş üzerinde hareket eder. Almanya'daki Wuppertal Schwebebahn gibi asma monoraylar daha az yaygındır. Çoğu monoray elektrik motorlarıyla çalışır, ancak dizel motorlu sistemler de mevcuttur. Lastik tekerlekli monoraylar %6'lık bir eğimi kaldırabilecek şekilde tasarlanmıştır ve monorayların ray değiştirmesini sağlayan mekanizmalar vardır. Monoraylar filmler, televizyon şovları ve video oyunları da dahil olmak üzere popüler kültürde yer almıştır.

Terim muhtemelen 1897'den gelmektedir,^[2] Alman mühendis Eugen Langen, vagonların asılı olduğu yükseltilmiş bir demiryolu sistemini Eugen Langen One-railed Suspension Tramway (Einschieniges Hängebahnsystem Eugen Langen) olarak adlandırmıştır.^[3]

Monoraylar havaalanı transferinde ve orta kapasiteli metrolarda uygulama alanı bulmuştur. Monorayları diğer ulaşım modlarından ayırmak için Monoray Topluluğu monorayı "yolcu veya yük araçları için ray görevi gören tek bir ray" olarak tanımlamaktadır. Çoğu durumda demiryolu yükseltilir, ancak monoraylar zemin, zemin altında veya metro tünellerinde de çalışabilir. Araçlar ya dar bir kılavuz yoldan asılır ya da bu yol üzerinde hareket eder. Monoray araçları kendilerini destekleyen kılavuz yoldan daha geniştir."^[4]

Monoraylar genellikle yükseltilmiştir, bu da bazen Docklands Light Railway, Vancouver SkyTrain, AirTrain JFK gibi diğer yükseltilmiş sistemlerle ve iki ray üzerinde çalışan Cable Liner people mover gibi kablo tahrikli sistemlerle karıştırılmasına neden olur.^{[kaynak belirtilmeli]}

Monoray araçları genellikle hafif raylı araçlara benzer ve personelli veya personelsiz olabilir. Tekli rijit araçlar, mafsallı tekli üniteler veya trenlere bağlanmış çoklu üniteler olabilirler. Diğer gelişmiş hızlı transit sistemleri gibi, monoraylar da lineer endüksiyon motoru ile tahrik edilebilir; geleneksel demiryollarında olduğu gibi, araç gövdeleri boji aracılığıyla kirişe bağlanabilir ve böylece virajlar aşılabilir.

Monoraylar bazen kentsel alanlarda geleneksel paralel raylı metro sistemleriyle birlikte kullanılır. Mumbai Monoray, Mumbai Metrosu ile birlikte hizmet verirken, monoray hatları Bangkok'un BTS Skytrain ağındaki geleneksel demiryolu hatlarına entegre edilmiştir.^[5][6]

Bazı tramvay ve hafif raylı sistemlerin aksine, modern monoraylar rayın geometrisi nedeniyle her zaman diğer trafikten ve yayalardan ayrılır.^[7] Sapporo Belediye Metrosu gibi lastik tekerlekli metrolar veya Translohr gibi kılavuzlu otobüsler veya tramvaylar gibi diğer kılavuzlu sistemlerin aksine, aynı tek kirişle etkileşim yoluyla hem yönlendirilir hem de desteklenirler. Monoraylar pantograf da kullanabilir.^[8][9]

Diğer sınıf ayrımlı transit sistemlerde olduğu gibi, monoraylar kırmızı ışıklardan, kavşak dönüşlerinden ve trafik sıkışıklığından kaçınır.^[10][11] Yüzey seviyesindeki trenler, otobüsler, otomobiller ve yayalar birbirleriyle çarpışabilirken, monoraylar gibi özel, kademeli olarak ayrılmış yol hakları üzerindeki araçlar yalnızca aynı sistemdeki diğer araçlarla çarpışabilir ve çarpışma için çok daha az fırsat vardır. Diğer yükseltilmiş transit sistemlerde olduğu gibi, monoray yolcuları güneş ışığı ve manzaradan faydalanır.^[12] Monoraylar dizel otobüs ve trenlerden daha sessiz olabilir. Elektriği ray yapısından elde ederler, oysa diğer ulaşım türleri üçüncü ray veya havai elektrik hatları ve direkleri kullanabilir.^{[kaynak belirtilmeli]} New York, Chicago ve diğer yerlerdeki yükseltilmiş tren sistemleriyle karşılaştırıldığında, bir monoray kiriş yolu dar bir gölge oluşturur.^[13] Tersine, monoraylar tünel içermeyen hafif raylı sistemlerden daha pahalı olabilir.^[11] Buna ek olarak, monoraylar ya yer üstünde kalmalı ya da geleneksel raylı sistemlerden daha büyük tüneller kullanmalıdır ve karmaşık ray değiştirme ekipmanı gerektirirler.^[7]

Monoray Topluluğu'nun ışın genişliği kriterine göre, Transrapid ve Linimo gibi maglev sistemlerinin hepsi olmasa da bazıları monoray olarak kabul edilir. Maglevler, hareket halindeyken kirişe fiziksel olarak temas etmedikleri için diğer monoraylardan farklıdır.

İlk monoray prototipi 1820 yılında Rusya'da Ivan Elmanov tarafından yapılmıştır. Geleneksel demiryolulara monoray alternatifleri yaratma girişimleri 19. yüzyılın başlarından beri yapılmaktadır.^[14][15]

Centennial Monorayı 1876 yılında Philadelphia'da düzenlenen Centennial Exposition fuarında sergilenmiştir. Tasarımı temel alınarak Bradford ve Foster Brook Demiryolu 1877 yılında inşa edildi ve Ocak 1878'den Ocak 1879'a kadar bir yıl boyunca işletildi.

1879 civarında Haddon ve Stringfellow tarafından bağımsız olarak ters "V" rayı kullanan (ve dolayısıyla enine kesitte "Λ" şeklinde olan) bir "tek raylı" sistem önerildi. Askeri kullanım için tasarlanmıştı, ancak "ucuz demiryolu" olarak sivil kullanıma da uygun olduğu görüldü.^[16] Benzer şekilde, pratik kullanıma sunulan ilk sistemlerden biri, İrlanda'da Ballybunion ve Listowel arasında bir hat inşa eden Fransız mühendis Charles Lartigue'ye aitti. 1888 yılında açılan ve 36 yıl süren hat, 1924 yılında (İrlanda İç Savaşı'ndan kaynaklanan hasar nedeniyle) kapatıldı. Yük taşıyan tek bir ray ve denge için üçü üçgen destekler üzerinde taşınan iki alt, dış ray kullanmıştır. Yapımı ucuz ama işletmesi zordu. Muhtemelen ilk monoray lokomotifi bir 0-3-0 idi. Bu hat üzerinde buharlı lokomotif. 1901'de Liverpool ve Manchester arasında Lartigue sistemi kullanan yüksek hızlı bir monoray önerilmiştir.^[17]

Boynton Bisiklet Demiryolu]], Long Island, New York üzerindeki Brooklyn'de buhar gücüyle çalışan bir monoraydı. Zemin seviyesinde tek bir taşıyıcı ray üzerinde, ancak yatay olarak karşılıklı duran bir çift tekerleğe bağlı ahşap bir üst stabilizasyon rayı ile çalışıyordu. Demiryolu 1890'dan itibaren sadece iki yıl boyunca işletilmiştir.

Hotchkiss Bisiklet Demiryolu]], üzerinde eşleşen bir pedal bisiklet sürülebilen bir monoraydı. İlk örneği 1892 yılında Smithville ile Mount Holly, New Jersey arasında inşa edilmiştir.^[18] 1897 yılında kapanmıştır. Diğer örnekler 1895'ten 1909'a kadar Norfolk'ta inşa edildi, Great Yarmouth,^[19] ve Blackpool, Birleşik Krallık 1896.^[20]

İlk tasarımlarda, geleneksel demiryollarının çift rayına alternatif olarak, monoray aracını hem yönlendiren hem de destekleyen çift flanşlı tek bir metal ray kullanılmıştır. Günümüze ulaşan askıya alınmış bir versiyon, halen hizmet veren en eski sistemdir: Almanya'daki Wuppertal monoray. Ayrıca 1900'lerin başında, tek bir ray üzerinde jiroskopik olarak dengelenmiş arabalara sahip Gyro monorailler test edilmiş, ancak hiçbir zaman prototip aşamasının ötesine geçememiştir. Hindistan'ın Pencap eyaletindeki Patiala Eyaleti Monoray Tren Yolları'nda kullanılan Ewing Sistemi, yük taşıyan tek raylı ve denge için harici bir tekerleği olan hibrit bir modele dayanmaktadır. 1901'de Liverpool ve Manchester arasında Lartigue sistemi kullanan yüksek hızlı bir monoray önerilmiştir.^[17]

1910 yılında Brennan gyroscopic monorail Alaska'daki bir kömür madeninde kullanılmak üzere düşünülmüştür.^[21] Haziran 1920'de Fransız Patent Ofisi Henri Coanda'nın FR 503782 numaralı "Transporteur Aérien" -Hava Taşıyıcısı projesini yayınlamıştır. Amerika Birleşik Devletleri'nde planlanan ilk monoraylardan biri 1930'ların başında New York'taydı ve yükseltilmiş bir tren sistemi için tasarlandı.^[22]

Yirminci yüzyılın ilk yarısında, çizim tahtasını hiç terk etmeyen ya da kısa ömürlü prototipler olarak kalan birçok tasarım önerisi daha yapıldı. Düzen üzerinde yaratılan en ilginç projelerden biri Nikolai Grigorievich Yarmolchuk'un bilyeli treniydi. Bu tren, ahşap bir platformun (tam ölçekli projede sehpa beton olacaktı) altındaki yarı dairesel oluklara yerleştirilmiş, içlerine elektrik motorları yerleştirilmiş küresel tekerlekler üzerinde hareket ediyordu. Araç konseptini test etmek için 1/5 ölçeğinde inşa edilen bir model tren 70 km/s hıza ulaşabiliyordu. Tam ölçekli projenin 300 km/s hıza ulaşması bekleniyordu.^[23]

Yirminci yüzyılın ikinci yarısında monoraylar, bir tekerlek seti tarafından desteklenen ve bir diğeri tarafından yönlendirilen araçlarla daha büyük kiriş veya kiriş tabanlı raylar kullanmaya karar vermişti. 1950'lerde Almanya'da düz hatlarda 200 mph (320 km/sa) ve virajlarda 90 mph (140 km/sa) hız için tasarlanmış bir sistemin %40 ölçekli prototipi inşa edilmiştir.^[24] Araçların kirişlerden desteklendiği, asıldığı veya dirseklendiği tasarımlar vardı. 1950'lerde ALWEG straddle tasarımı ortaya çıktı ve bunu güncellenmiş bir askıya alınmış tip olan SAFEGE sistemi izledi. ALWEG teknolojisinin versiyonları en büyük iki monoray üreticisi olan Hitachi Monorail ve Bombardier tarafından kullanılmaktadır.

1956 yılında, ABD'de faaliyet gösteren ilk monoray Houston, Teksas'ta test çalışmalarına başladı.^[25] Anaheim, Kaliforniya'daki Disneyland, 1959 yılında ABD'nin ilk günlük çalışan monoray sistemi'ni açtı.^[26] Daha sonra bu dönemde, Florida'daki Walt Disney World, Seattle ve Japonya'da ilave monoraylar kuruldu. Monoraylar, günümüzde kullanılan eski sistemlerde görüldüğü gibi, sergi kurulumları ve eğlence parkı satın alımları ile fütüristik bir teknoloji olarak tanıtıldı. Ancak, monoraylar geleneksel ulaşım sistemlerine kıyasla çok az yer edindi. Mart 1972'de Alejandro Goicoechea-Omar, İspanya'nın Las Palmas de Gran Canaria kentinde deneysel olarak inşa edilen bir 'Omurgalı Treni' üzerine DE1755198 numaralı patenti yayınlattı. Monoraylar için niş özel girişim kullanımları, hava yolculuğu ve alışveriş merkezi'nin ortaya çıkmasıyla, mekik tipi sistemlerin inşa edilmesiyle ortaya çıktı.

1950'den 1980'e kadar monoray konsepti, tüm toplu taşıma sistemlerinde olduğu gibi, otomobil ile rekabetten zarar görmüş olabilir. O dönemde Amerika'da İkinci Dünya Savaşı sonrası iyimserlik yükselişteydi ve insanlar banliyöleşme ve Eyaletlerarası Karayolu Sistemi nedeniyle çok sayıda otomobil satın alıyordu. Özellikle monoraylar, toplu taşıma yetkililerinin daha ucuz olgun alternatiflerle karşılaştıklarında kanıtlanmamış teknolojinin algılanan yüksek maliyetine yatırım yapma konusundaki isteksizliklerinden muzdarip olmuş olabilir. Ayrıca birçok rakip monoray teknolojisi vardı ve bu da durumlarını daha da bölüyordu. Kamuya açık monorayların kayda değer bir örneği 1964-1965 Dünya Fuarı çevresinde ulaşım aracı olarak kullanılan AMF Monorayıdır.

Bu yüksek maliyet algısına en çok 1963 yılında ALWEG konsorsiyumu Los Angeles County, California'da işletme hakkı karşılığında büyük bir sistemin inşasını finanse etmeyi önerdiğinde meydan okunmuştur. Bu teklif Standard Oil of California ve General Motors (otomobil bağımlılığının]] güçlü savunucuları olan) Los Angeles County Board of Supervisors tarafından reddedildi,^[27] ve daha sonra önerilen metro sistemi, henüz önerilen monoray ölçeğine ulaşmadığı için ünlü yazar Ray Bradbury tarafından eleştirildi.

Başlangıçta ulaşım sistemi olarak tasarlanan birkaç monoray, büyük ölçüde yükseltilmiş tesislerden sunulan eşsiz manzaralardan yararlanarak turizm'den elde edilen gelirlerle ayakta kalmaktadır.

1980'lerden itibaren, birkaç istisna dışında çoğu monoray toplu taşıma sistemi Japonya'dadır. Tokyo Monoray, dünyanın en işleklerinden biridir, günde ortalama 127.000 yolcu taşımaktadır ve 1964'ten bu yana 1,5 milyardan fazla yolcuya hizmet vermiştir.^[28] 2000'li yılların sonlarında havaray geliştirmeye başlayan Çin, halihazırda dünyanın en büyük ve en işlek havaray sistemine ev sahipliği yapmaktadır ve birçok şehirde inşaatı devam eden bir dizi toplu taşıma havarayına sahiptir. Bombardier Innovia Monoray]]tabanlı bir sistem Wuhu'da yapım aşamasındadır ve BYD tarafından geliştirilen birkaç "Cloudrail" sistemi Guang'an, Liuzhou, Bengbu ve Guilin gibi birçok şehirde yapım aşamasındadır. Monoraylar niş servis pazarlarında ve eğlence parklarında kullanılmaya devam etmektedir.

Modern toplu taşıma monoray sistemleri ALWEG kiriş ve lastik yaklaşımının geliştirilmiş halini kullanmakta olup, sadece iki askılı tip geniş kullanım alanına sahiptir. Monoray konfigürasyonları maglev treni tarafından da benimsenmiştir. 2000'li yıllardan bu yana, trafik sıkışıklığı ve kentleşmenin artmasıyla birlikte, Malta^[29][30] ve İstanbul,^[31][32][33] bugün olası bir toplu taşıma çözümü olarak monorayları araştırıyor.^[34]

2004 yılında Çin'deki Chongqing Rail Transit, çoğu monoraydan çok daha geniş ve ağır raylı sistem ile karşılaştırılabilir kapasiteye sahip demiryolu araçlarıyla ALWEG tabanlı benzersiz bir tasarım benimsemiştir. Bunun nedeni, Chongqing'in çok sayıda tepe, dağ ve nehirle kesişmesi, bu nedenle bazı durumlar dışında (örneğin, 1 ve 6) aşırı derinlik nedeniyle tünel açmanın mümkün olmamasıdır. Bugün dünyanın en büyük ve en işlek monoray sistemidir.

Brezilya'nın São Paulo kentinde toplu taşıma ağının bir parçası olarak iki adet yüksek kapasiteli havaray hattı inşa edilmektedir. Hat 15 2014 yılında kısmen açılmıştır, 2022 yılında tamamlandığında 27 km (17 mi) uzunluğunda olacak ve Bombardier Innovia Monorail trenleri kullanılarak 40.000 pphpd kapasiteye sahip olacaktır.^[34] Line 17 177 km (110 mi) uzunluğunda olacak ve BYD trenlerini kullanacaktır. SkyRail tasarımı. Kahire Monoray]] için iki hat, MRT (Bangkok) için iki hat ve Brezilya'daki SkyRail Bahia gibi diğer önemli monoray sistemleri yapım aşamasındadır.

Modern monoraylar, araçların hareket yüzeyi olarak büyük ve sağlam bir kirişe dayanmaktadır. İki geniş sınıfa ayrılan bir dizi rakip tasarım vardır, "straddle-beam" ve "suspended" monoraylar. En yaygın tip, trenin 2 ila 3 fit (0,6 ila 0,9 m) genişliğinde bir çelik veya betonarme kiriş üzerinde hareket ettiği straddle-beam'dir. Bir kauçuk-lastikli taşıyıcı, çekiş için ve aracı dengelemek için kirişe üstten ve her iki yandan temas eder. Bu tarz Alman şirketi ALWEG tarafından popüler hale getirilmiştir. Ayrıca 1880'lerde Alman mucitler Nicolaus Otto ve Eugen Langen tarafından geliştirilen tarihi bir süspansiyonlu monoray türü de vardır. Almanya'nın Wuppertal kentindeki Barmen ve Elberfeld ikiz şehirlerinde inşa edilmiş, 1901 yılında açılmış ve halen faaliyettedir. Chiba Urban Monorail]] dünyanın en büyük asma raylı sistem ağıdır.

Neredeyse tüm modern monoraylar, çift üçüncü ray, kontak telleri veya kılavuz kirişlerine tutturulmuş veya içine alınmış elektrikli kanallar tarafından beslenen elektrik motoru tarafından çalıştırılır, ancak dizel motorlu monoray sistemleri de mevcuttur.^[35] Tarihsel olarak Lartigue Monorail gibi bazı sistemlerde buharlı lokomotifler kullanılmıştır.

Alman Transrapid gibi Manyetik kaldırma treni (maglev) sistemleri straddle tipi monoraylar olarak inşa edilmiştir. Şanghay Maglev Treni]] ticari olarak 430 km/sa (270 mph) hızında çalışmaktadır ve Japonya (Linimo), Kore (Incheon Airport Maglev) ve Çin'de (Beijing Subway Line S1 ve Changsha Maglev Express) şehir içi ulaşım için tasarlanmış daha yavaş maglev monoraylar da bulunmaktadır. Bununla birlikte, maglevler için kılavuz yol genişliğinin daha büyük olmasının monoray olarak adlandırılmalarını meşru kılmadığı iddia edilmektedir.^[36][37]

Bazı erken monoraylar (özellikle Wuppertal, Almanya'daki suspended monorail) bir hattan diğerine geçişi zorlaştıran bir tasarıma sahiptir. Diğer bazı monoraylar, Seattle Center Monorail'de olduğu gibi, sürekli bir döngü içinde veya iki sabit istasyon arasında çalışarak mümkün olduğunca geçiş yapmaktan kaçınır.^{[kaynak belirtilmeli]}

Mevcut monoraylar geçmişe kıyasla daha verimli makaslama yapabilmektedir. Asma monoraylarla, trenleri bir hatta veya diğerine kaydırmak için kiriş yolunun içindeki flanşları hareket ettirerek anahtarlama yapılabilir.^{[kaynak belirtilmeli]}

İki kirişli monoraylarda makas değişimi için kirişin hareket etmesi gerekir ki bu neredeyse engelleyici derecede zahmetli bir işlemdi. Şimdi bunu başarmanın en yaygın yolu, araçların, kirişlerin ve kendi mekanizmasının ağırlığını taşıyabilen sağlam bir platformun üzerine hareketli bir aparat yerleştirmektir. Çok parçalı kirişler, treni istenen yöne göndermek için bir kirişi diğeriyle sorunsuz bir şekilde hizalamak üzere makaralar üzerinde yerine hareket eder ve ALWEG tarafından orijinal olarak geliştirilen tasarım bir makası 12 saniyede tamamlayabilir.^[38] Bu kiriş makaslarından bazıları oldukça ayrıntılıdır, birkaç kiriş arasında geçiş yapabilir veya bir demiryolu simüle edebilir. çift crossover. Araç özellikleri, kamu hizmetleri için inşa edilen demiryolu araçlarında standart olduğu üzere genellikle kamuya açık değildir ^[39]

Bir wye veya başka bir makas kullanmanın alternatifi, bir vagonun birkaç farklı hatta yeniden yönlendirilebilen bir ray bölümü üzerinde oturduğu bir turntable kullanmaktır. Örneğin bu, bir vagonu depolama konumundan ana hatta geçirmek için kullanılabilir.^[40][41] Şu anda kapalı olan Sydney Monorail'in deposunda, ana hattaki bir trenin depodaki başka bir trenle değiştirilmesine olanak tanıyan bir traverser vardı. Depoda biri bakım için olmak üzere yaklaşık altı hat vardı.

Kauçuk tekerlekli monoraylar tipik olarak %6 Eğim (eğim) ile başa çıkacak şekilde tasarlanmıştır.^[42] Lastik tekerlekli hafif raylı sistem veya metro hatları benzer veya daha yüksek eğimlerle başa çıkabilir - örneğin, Lozan Metrosu %12'ye kadar ve Montreal Metrosu %6,5'e kadar eğimlere sahiptir,^[43] VAL sistemleri ise %7'lik dereceleri kaldırabilmektedir.^[44]

İşletim sistemli monoray vagon üreticileri arasında Hitachi Monorail, BYD, Bombardier Transportation (şimdi Alstom), PBTS (CRRC Nanjing Puzhen & Bombardier ortak girişimi),^[45] Intamin ve EMTC.^[46]

Diğer geliştiriciler arasında CRRC Qingdao Sifang,^[47][48] China Railway Science and Industry Group,^[49] Zhongtang Air Rail Technology{^{[kaynak belirtilmeli]}, Woojin^[50] ve SkyWay Group.

• En yoğun hat: Hat 3, Chongqing Rail Transit, günde 682.800 yolcu (2014 Günlük Avg.)^[51]
• En büyük sistem: Chongqing Rail Transit (Lines 2 & 3), 978 km (608 mi)^[52]
• En uzun straddle-beam hattı: Hat 3, Chongqing Rail Transit, 555 km (345 mi),^[53] veya Jurenba şubesi dahilse 665 km (413 mi)
• En büyük askılı sistem: Chiba Urban Monorail, 152 km (94 mi)
• En uzun maglev hattı: Shanghai Maglev Train, 305 km (190 mi)
• Halen hizmet veren en eski hat: Schwebebahn Wuppertal, 1901

François Truffaut'nun Ray Bradbury'nin Fahrenheit 451 romanının 1966 film uyarlaması, Orléans, Fransa yakınlarındaki Châteauneuf-sur-Loire'da bulunan Fransız SAFEGE test pistinde çekilen suspended monoray dış sahnelerini içermektedir (o zamandan beri sökülmüştür).

Thunderbirds Şubat 1966 tarihli "Brink of Disaster" bölümü, yüksek hızlı sürücüsüz bir ülkeler arası monoray projesinin finansmanı ve inşası hakkındadır. Thunderbirds mürettebatından iki kişi kendilerini bir monoray treninde mahsur kalmış bulurlar ve trenin yıkılmış bir köprüye doğru hızla gittiği fark edildiğinde kaçma ihtimalleri yoktur.

James Bond filmlerinin listesi|James Bond film serisi]] üç filmde monoraylara yer verir, hepsi de kötü adama aittir. You Only Live Twice (1967) filminde SPECTRE yanardağ üssünün içinde yer seviyesinde çalışan bir monoray vardır. Live and Let Die (1973) sırasında, kötü adamın kurgusal Karayip adası San Monique'deki ininde bir pervane monoray gösterilir. 1977 yapımı The Spy Who Loved Me filminde kötü adamın supertanker (denizaltı rıhtımı) üzerinde çalışan bir monoray vardır.

1987'de Lego "Futuron" Space serisi içinde bir monoray çıkardı. Zamanının en pahalı Lego seti olmasına rağmen (devasa olması ve elektrikli elemanlar içermesi nedeniyle),^[54] çok popülerdi, Lego 1990'da Town' temalı bir monoray ve 1994'te Unitron serisi arasında başka bir Uzay monorayı ve ek raylar yayınladı. Monoray sistemi ayrıca piyasaya sürülmemiş Seatron Uzay serisinde ve prototip Wild West setlerinde de öne çıkmıştır. Lego'nun promosyon setlerinde saygı duruşunda bulunduğu ve hayranların uyumlu bileşenler ürettiği popülerliği otuz yılı aşkın bir süre sonra hala devam etmektedir.^[55][56]

Amerikan animasyon televizyon dizisi Simpsonlar'ın dördüncü sezonunda, Springfield kasabasının düşüncesizce bir güven hilesister'den hatalı bir monorayı çılgınca şişirilmiş bir fiyata satın aldığı "Marge vs. the Monorail" bölümü yer almaktadır. Dünya çapında 14.000 üyesi olan Monoray Derneği, bölümü monorayların itibarını zedelemekle suçladı,^[57] "Simpsonlar "ın yaratıcısı Matt Groening ise "Bu bizim hırçınlığımızın bir yan ürünü. ...Monoraylar harika, bu yüzden beni üzüyor, ama aynı zamanda 'Simpsonlar'da bir şey olacaksa, yanlış gidecek, değil mi?"^[58]

2005 yapımı Batman Başlıyor filminde Bruce Wayne'in babası tarafından Gotham Şehri boyunca inşa edilen ve filmin doruk noktasının bir parçası olan bir monoray bulunmaktadır. Monoray aynı zamanda spin-off video oyunu'nda da yer almaktadır.

Blaine the Mono Stephen King'in The Dark Tower kitap serisinde yer alan bir trendir ve ilk olarak The Dark Tower III: The Waste Lands' oyununda ortaya çıkmıştır.

Monoraylar ayrıca Transport Tycoon (1999'dan beri), Sonic Powered tarafından Japanese Rail Sim 3D: Monorail Trip to Okinawa, SimCity 4: Rush Hour, Cities in Motion 2, Cities: Skylines 2017 Mass transit genişleme paketinde, Planet Zoo ve 2020 Cyberpunk 2077'de çalışmayan bir monoray sistemi.^[59]

Monoraylar, yolcu taşımacılığından başka bir dizi uygulama için de kullanılmaktadır. Küçük asma monoraylar, hareketli montaj hatlarının bir parçası olarak fabrikalarda da yaygın olarak kullanılmaktadır.

1876'da sergilenen Centennial Monorail'den esinlenen Bradford and Foster Brook Railway 1877'de Pennsylvania'daki Bradford ve Foster Township, McKean County'yi birbirine bağlayan 5 mi (8,0 km) hattının yapımına başladı. Hat 1878'den 1879'a kadar makine ve petrol malzemeleri taşıyarak faaliyet göstermiştir. İlk çift kazanlı lokomotif hızla yıprandı. Bunun yerine tek kazanlı bir lokomotif kullanıldı ancak bu lokomotif çok ağırdı ve üçüncü seferinde raylara çarptı. Üçüncü lokomotif yine çift kazanlıydı. Bir deneme seferinde kazanlardan biri kurudu ve patlayarak altı kişinin ölümüne neden oldu. Demiryolu kısa süre sonra kapatıldı.

Orta Java'daki monoraylar Orta Java'nın dağlarda bulunan ormanlarından nehirlere kereste taşımak için kullanılmıştır. 1908 ve 1909 yıllarında ormancı H. J. L. Beck, Kuzey Surabaya orman bölgesinde küçük kereste ve yakacak odunların taşınması için sınırlı ama yeterli kapasitede elle işletilen bir monoray inşa etti. Daha sonraki yıllarda bu fikir, 1908-1910 yılları arasında Grobogan orman bölgesinde ormancı olan L. A. van de Ven tarafından daha da geliştirilmiştir.^[60][61] Monoraylar, Orta Java dağları boyunca plantasyon işletmecileri ve ağaç işleme şirketleri tarafından inşa edilmiştir.^[62] Ancak 1919/1920'de elle işletilen monoraylar yavaş yavaş ortadan kalktı ve orman kullanımı değiştikçe yerini buharlı lokomotifli dar hat demiryolları aldı.^[63]

1920'lerde Hamburg Limanı, okyanusa açılan gemilerden yolcu deposuna bagaj ve yük taşımak için benzinle çalışan, asılı bir monoray kullandı.^[64]

Kuzey Mojave Çölü'nde, Epsom Tuzları Monoray 1924 yılında inşa edilmiştir. Owlshead Dağları'ndaki epsomit yataklarını toplamak için Trona Demiryolu üzerindeki bir bağlantıdan doğuya doğru 28 mil boyunca uzanıyordu. Bu Lartigue tipi monoray yüzde ona varan eğimlere ulaşıyordu. Maden yataklarının ekonomik olmadığı Haziran 1926'ya kadar işletildi ve 1930'ların sonunda hurdaya çıkarılmak üzere söküldü.^[65]

Sovyetler Birliği]]'nde Nizhny Novgorod bölgesindeki Lyskovsky monorayı kereste endüstrisi mühendisi Ivan Gorodtsov tarafından tasarlanmıştır. Yaklaşık 50 km (31 mi) uzunluğunda Lartigue tipi bir hat, kereste taşımak için Selskaya Maza köyünü Bakaldy ve Yaloksha köylerine bağlamak üzere Kasım 1934'te açıldı. Bu örneği takiben Bor kasabasından orman ve turba işletilen Zavrazhnoe köyüne ayrı bir 42 kilometre (26 mi) kargo ve yolcu monorayı inşa edildi. Lyskovsky monorayının faaliyeti 1949 yılında durduruldu.^{[kaynak belirtilmeli]}

İngiliz Road Machines (Drayton) Ltd firması, 9 in (230 mm) yüksek ray segmentlerine sahip, 4-12 ft (1,2-3,7 m) uzunluğunda, destek plakaları arasında çalışan modüler hatlı, yer seviyesinde bir monoray sistemi geliştirmiştir. İlk sistem 1949 yılında satıldı ve dünya çapında endüstriyel, inşaat ve tarım uygulamalarında kullanıldı. Şirket 1967 yılında ticareti durdurdu.^[66] Sistem James Bond filminde You Only Live Twice kullanılmak üzere uyarlandı. Sistemin bir örneği İngiltere'deki Amberley Museum & Heritage Centre'da bulunmaktadır.^[67]

Çok küçük ve hafif sistemler çiftliklerde muz gibi ürünlerin taşınmasında yaygın olarak kullanılmaktadır.^[68][69] İlk olarak Japonya'da geliştirilen slope carların endüstriyel versiyonları, Japonya'daki narenciye bahçeleri ve İtalya'daki üzüm bağları gibi dik eğimli alanlarda tarımda kullanılmaktadır.^[70] Avrupalı bir üretici dünya çapında 650 sistem kurduklarını söylüyor.^[71]

Madencilik sektöründe askıya alınmış monoraylar, kremayer ve pinyon tahrik kullanarak dik tünellere inme ve tırmanma kabiliyetleri nedeniyle kullanılmaktadır. Bu durum, karayolu taşıtlarına veya geleneksel demiryollarına uygun olması için hafif eğimlerde olması gereken tünellerin maliyetini ve uzunluğunu bazı durumlarda %60'a varan oranlarda önemli ölçüde azaltmaktadır.^[72][73]

Tam yüklü 20' ve 40' konteynerleri taşıyabilen asma bir monoray, 2020 yılından bu yana Qingdao Limanı'nda yapım aşamasındadır ve ilk aşaması 2021 yılında faaliyete geçmiştir.^[74][75]

• 
  Havaray Hattı, Sidney
• 
  Paddy's Markets İstasyonu, Sidney
• 
  Chinatown İstasyonu, Sidney
• 
  World Square İstasyonu, Sidney
• 
  Galleries Victoria İstasyonu, Sidney
• 
  City Centre İstasyonu, Sidney
• 
  Darling Park İstasyonu, Sidney
• 
  Harbourside İstasyonu, Sidney
• 
  Fuar İstasyonu, Sidney
• 
  Bakım ve Kontrol Tesisi, Sidney
• 
  Telecentr İstasyonu, Moskova

• Monorail1 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Sidney, Avustralya'daki monoray
• Expo 67'deki minirail3 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.