BEACOPP
BEACOPP, Hodgkin lenfomasının tedavisinde kullanılan bir kemoterapi rejimidir. Almanya Hodgkin Çalışma Grubu (German Hodgkin Study Group) tarafından geliştirilmiştir ve evre II üzerinde olan veya erken evre (IA veya IB) olup risk faktörleri bulunan hastalar için uygulanmaktadır. Hastalar genellikle 21 günlük döngüler halinde tedavi görür, 15. ve 21. günler arasında ilaç verilmez. Daha yoğun bir rejim olarak 14 günlük döngüler de mevcuttur. Genellikle BEACOPP tedavi süreci dört, bazen altı ila sekiz döngüden veya ABVD ile kombinasyondan oluşur. Bazı ülkelerde BEACOPP hala deneysel bir tedavi olarak kabul edilse de, Almanya ve Avusturya gibi ülkelerde standart bir tedavi olarak uygulanmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'nde ise BEACOPP yerine genellikle ABVD (veya Stanford V) tercih edilir. Bunun nedeni, BEACOPP'un ikincil neoplazilere (örneğin lösemi) yol açma potansiyeline sahip olduğuna dair endişelerdir. Ancak, GHSG HD14 çalışmasının nihai sonuçları, BEACOPP'un ABVD'ye kıyasla tedaviye bağlı ölüm veya ikincil kanserler açısından genel bir fark göstermediğini ortaya koymuştur. ABD'deki onkologlar ayrıca BEACOPP rejimini maliyet nedenleriyle de nispeten daha az kullanmaktadır: ABVD'ye kıyasla döngü başına iki kat daha fazla infüzyon gerektirir; ABD'de 2013'e kadar patent koruması altında olan G-CSF desteği gerektirir (Amgen tarafından üretilen Neupogen olarak), bu patent koruması AB'de 2008'de sona ermiştir; Enfeksiyon veya akut toksisite gibi hastaneye yatış gerektiren advers olayların olasılığı daha yüksektir; Ancak, BEACOPP, erken evre Hodgkin hastalığında ABVD'ye göre yaklaşık %7 daha fazla başarı sağlar (beş yıllık tedaviden başarısızlıktan kurtulma oranı ile ölçülür) ve ileri evre Hodgkin hastalığında (risk faktörleri olan evre IIB veya evre III ve IV) ABVD'ye kıyasla %12 daha fazla başarı sağlar (yedi yıllık tedaviden başarısızlıktan kurtulma oranı ile ölçülür). BEACOPP'un öncülleri COPP ve en eski olan MOPP'tur.
BEACOPP, Hodgkin lenfomasının tedavisinde kullanılan bir kemoterapi rejimidir. Almanya Hodgkin Çalışma Grubu (German Hodgkin Study Group)[1] tarafından geliştirilmiştir ve evre II üzerinde olan veya erken evre (IA veya IB) olup risk faktörleri bulunan hastalar için uygulanmaktadır.[2] Hastalar genellikle 21 günlük döngüler halinde tedavi görür, 15. ve 21. günler arasında ilaç verilmez.[3] Daha yoğun bir rejim olarak 14 günlük döngüler de mevcuttur. Genellikle BEACOPP tedavi süreci dört, bazen altı ila sekiz döngüden veya ABVD ile kombinasyondan oluşur. Bazı ülkelerde BEACOPP hala deneysel bir tedavi olarak kabul edilse de, Almanya ve Avusturya gibi ülkelerde standart bir tedavi olarak uygulanmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'nde ise BEACOPP yerine genellikle ABVD (veya Stanford V) tercih edilir. Bunun nedeni, BEACOPP'un ikincil neoplazilere (örneğin lösemi) yol açma potansiyeline sahip olduğuna dair endişelerdir. Ancak, GHSG HD14 çalışmasının nihai sonuçları, BEACOPP'un ABVD'ye kıyasla tedaviye bağlı ölüm veya ikincil kanserler açısından genel bir fark göstermediğini ortaya koymuştur.
ABD'deki onkologlar ayrıca BEACOPP rejimini maliyet nedenleriyle de nispeten daha az kullanmaktadır:
- ABVD'ye kıyasla döngü başına iki kat daha fazla infüzyon gerektirir;
- ABD'de 2013'e kadar patent koruması altında olan G-CSF desteği gerektirir (Amgen tarafından üretilen Neupogen olarak),[4] bu patent koruması AB'de 2008'de sona ermiştir;[5]
- Enfeksiyon veya akut toksisite gibi hastaneye yatış gerektiren advers olayların olasılığı daha yüksektir; Ancak, BEACOPP, erken evre Hodgkin hastalığında ABVD'ye göre yaklaşık %7 daha fazla başarı sağlar (beş yıllık tedaviden başarısızlıktan kurtulma oranı ile ölçülür) ve ileri evre Hodgkin hastalığında (risk faktörleri olan evre IIB veya evre III ve IV) ABVD'ye kıyasla %12 daha fazla başarı sağlar (yedi yıllık tedaviden başarısızlıktan kurtulma oranı ile ölçülür).[6]
BEACOPP'un öncülleri COPP ve en eski olan MOPP'tur.
Dozaj
[değiştir | kaynağı değiştir]| İlaç | Temel BEACOPP | Doz-Eskalasyonlu BEACOPP | Yöntem | Döngü Günü |
|---|---|---|---|---|
| (B)leomisin | 10 mg/m² | 10 mg/m² | i.v. push | gün 8 |
| (E)toposid | 100 mg/m² | 200 mg/m² | i.v. infüzyon | gün 1–3 |
| (A)driamisin (doksorubisin) | 25 mg/m² | 35 mg/m² | i.v. push | gün 1 |
| (C)iklofosfamid | 650 mg/m² | 1250 mg/m² | i.v. infüzyon | gün 1 |
| (O)nkoin=Vincristin | 1.4 mg/m² (maksimum 2 mg) | 1.4 mg/m² (maksimum 2 mg) | i.v. infüzyon | gün 8 |
| (P)rokarbazin | 100 mg/m² | 100 mg/m² | oral | gün 1–7 |
| (P)rednizon | 40 mg/m² | 40 mg/m² | oral | gün 1–14 |
Ayrıca Bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "German Hodgkin Study Group". 1 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2024.
- ^ von Tresckow, Bastian; ve diğerleri. (20 Mart 2012). "Dose-Intensification in Early Unfavorable Hodgkin's Lymphoma: Final Analysis of the German Hodgkin Study Group HD14 Trial". Journal of Clinical Oncology. 30 (9). ss. 907-913. doi:10.1200/JCO.2011.38.5807
. PMID 22271480. 25 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi24 Ocak 2013.
- ^ See HD14 Redacted Trial Protocol, available at
- ^ "Neupogen". Fierce Pharma. 30 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2013.
- ^ "Amgen And Its Biosimilar Competitors". SeekingAlpha. 17 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2013.
- ^ Viviani, Simonetta; ve diğerleri. (21 Temmuz 2011). "ABVD versus BEACOPP for Hodgkin's Lymphoma When High-Dose Salvage Is Planned". New England Journal of Medicine. 365 (3). ss. 203-212. doi:10.1056/nejmoa1100340 . PMID 21774708.