Striga

Striga

Striga bilabiata
Systematyka[1][2]
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	astropodobne
Rząd	jasnotowce
Rodzina	zarazowate
Rodzaj	Striga
Nazwa systematyczna
Striga Loureiro Fl. Cochinch. 17, 22. Sep 1790[3]
Typ nomenklatoryczny
S. lutea Loureiro[3]
Multimedia w Wikimedia Commons

Striga – rodzaj roślin należący do rodziny zarazowatych (dawniej zwykle zaliczany do trędownikowatych). Obejmuje ponad 50 gatunków roślin zielnych^[4] występujących w Afryce, tropikalnej i subtropikalnej Azji oraz w Australii i na wyspach Oceanii^[5][4].

Pokrój

Rośliny zielne, półpasożytnicze^[5].

Liście

Naprzeciwległe w dolnej części pędu, skrętoległe w górnej, wąskie i czasem bardzo zredukowane, wówczas łuskowate^[5].

Kwiaty

Wyrastają pojedynczo w kątach liści lub w kłosowatych kwiatostanach na szczycie pędu. Kielich rurkowaty, pięciokrotny. Korona z rurką zgiętą i asymetryczną koroną – z okazałą, trójłatkową wargą dolną i niepozorną, całobrzegą lub dwułatkową wargą górną. Pręciki 4^[5].

Owoce

Torebki zawierające liczne, owalne nasiona^[5].

Pozycja systematyczna

Rodzaj zaliczany w nowszych ujęciach systematycznych do rodziny zarazowatych (np. według APweb prezentującej aktualizowany system APG IV z 2016), czasem, zwłaszcza w starszych źródłach klasyfikowany do trędownikowatych^[6].

Wykaz gatunków^[4]

• Striga aequinoctialis A.Chev. ex Hutch. & Dalziel
• Striga alba Pennell
• Striga angolensis K.I.Mohamed & Musselman
• Striga angustifolia (D.Don) C.J.Saldanha
• Striga asiatica (L.) Kuntze
• Striga aspera (Willd.) Benth.
• Striga barthlottii Eb.Fisch., Lobin & Mutke
• Striga baumannii Engl.
• Striga bilabiata (Thunb.) Kuntze
• Striga brachycalyx Skan
• Striga chrysantha A.Raynal
• Striga crispata Sheng Z.Yang, Zi X.Chen, Chien F.Chen & P.H.Chen
• Striga curviflora (R.Br.) Benth.
• Striga dalzielii Hutch.
• Striga densiflora (Benth.) Benth.
• Striga dewevrei De Wild. & T.Durand
• Striga diversifolia Pires de Lima
• Striga elegans Benth.
• Striga ellenbergeri A.Raynal
• Striga flava Miq.
• Striga forbesii Benth.
• Striga fulgens (Engl.) Hepper
• Striga gastonii A.Raynal
• Striga gesnerioides (Willd.) Vatke
• Striga glumacea A.Raynal
• Striga gracillima Melch.
• Striga hallaei A.Raynal
• Striga hermonthica (Delile) Benth.
• Striga indica K.M.P.Kumar, P.Jayanthi, A.Rajendran & M.Sabu
• Striga junodii Schinz
• Striga kamalii Omalsree, K.M.P.Kumar, M.Sabu & Sunojk.
• Striga klingii (Engl.) Skan
• Striga latericea Vatke
• Striga lepidagathidis A.Raynal
• Striga linearifolia (Schumach. & Thonn.) Hepper
• Striga lutea Lour.
• Striga macrantha (Benth.) Benth.
• Striga magnibracteata Eb.Fisch. & I.Darbysh.
• Striga masuria (Buch.-Ham. ex Benth.) Benth.
• Striga micrantha A.Rich.
• Striga multiflora Benth.
• Striga musselmanii Omalsree & V.K.Sreenivas
• Striga parviflora (R.Br.) Benth.
• Striga passargei Engl.
• Striga pinnatifida Getachew
• Striga primuloides A.Chev.
• Striga pubiflora Klotzsch
• Striga schlechteri Pennell
• Striga spanogheana Miq.
• Striga squamigera W.R.Barker
• Striga strigosa R.D.Good
• Striga sulphurea Dalzell
• Striga yemenica Musselman & Hepper

Rośliny należące do rodzaju Striga określane są jako obligatoryjne półpasożyty korzeniowe, jednak siewki w pierwszym okresie wzrostu są pozbawione chlorofilu i całkowicie uzależnione od dostępu węgla organicznego pochodzącego od żywiciela^[7]. Dzięki zjawisku dyskryminacji izotopów węgla przez enzymy Rubisco i PEPC możliwe było ustalenie w jakim stopniu rośliny pasożytnicze korzystają ze związków organicznych organizmu żywicielskiego. Około 28% i 35% węgla w dojrzałych liściach odpowiednio S. hermonthica i S. asiatica pochodziło z roślin żywicielskich o fotosyntezie C₄^[8]. Na różnym etapie rozwoju od żywiciela pochodzi od 20% do 85% węgla wchodzącego w skład organizmu pasożytniczego, przeprowadzającego fotosyntezę C₃^[8][9].