Sound Blaster
Sound Blaster – rodzina kart dźwiękowych opracowana przez firmę Creative Labs. W okresie dominacji systemu operacyjnego DOS był to de facto standard dla dźwięku w komputerach PC, zwłaszcza w grach. W owym czasie, jedyną liczącą się konkurencją były karty Gravis Ultrasound, które mimo teoretycznie lepszych parametrów, nie były w stanie nawiązać walki o rynek. W 1989 r. zostały wprowadzone karty Monaural Sound Blaster, w 1992 r. pojawiły się stereofoniczne karty Sound Blaster Pro. Technika Wavetable MIDI pojawiła się w 16-bitowych kartach Sound Blaster AWE32 i AWE64, z 32 i 64 głosami. W 1998 r. Linia Sound Blaster została też wzbogacona o dźwięk 3D.
Sound Blaster – rodzina kart dźwiękowych opracowana przez firmę Creative Labs[1].
W okresie dominacji systemu operacyjnego DOS był to de facto standard dla dźwięku w komputerach PC, zwłaszcza w grach[1]. W owym czasie, jedyną liczącą się konkurencją były karty Gravis Ultrasound, które mimo teoretycznie lepszych parametrów, nie były w stanie nawiązać walki o rynek.
W 1989 r. zostały wprowadzone karty Monaural Sound Blaster, w 1992 r. pojawiły się stereofoniczne karty Sound Blaster Pro. Technika Wavetable MIDI pojawiła się w 16-bitowych kartach Sound Blaster AWE32 i AWE64, z 32 i 64 głosami. W 1998 r. Linia Sound Blaster została też wzbogacona o dźwięk 3D.
Generacje kart Sound Blaster
[edytuj | edytuj kod]
- Sound Blaster – generator FM Yamaha YM3812 OPL2[a], przetwornik 8-bit / 22,5 kHz, port Game/MPU401, ISA 8bit
- Sound Blaster 2.0 – generator FM Yamaha YM3812 OPL2[a], przetwornik 8-bit/44,1 kHz, port Game/MPU401, ISA 8bit[1]
- Sound Blaster Pro – dwa generatory FM Yamaha YM3812 OPL2[a], przetwornik 8-bit / 44,1 kHz mono, 22,5 kHz stereo, port Game/MPU401, ISA 16-bit
- Sound Blaster Pro 2 – generator FM Yamaha YMF262 OPL3[b], przetwornik 8-bit / 44,1 kHz mono, 22,5 kHz stereo, port Game/MPU401, ISA 16-bit
- Sound Blaster 16 – generator FM OPL3, przetwornik 16-bit / 44,1 kHz stereo, port Game/MPU401, ISA 16bit[2]
- Sound Blaster 16 ASP – generator FM OPL3, przetwornik 16-bit / 48 kHz stereo, procesor ASP, port Game/MPU401, ISA 16-bit
- Sound Blaster AWE32 – generator FM OPL3 + syntezator EMU8000 32-kanałowy, 2 moduły na pamięć RAM (pamięć SIMM) na próbki (maksymalnie możliwe do 28 MB), przetwornik 16-bit / 44,1 kHz stereo, 3D stereo enhancement, procesor ASP, port Game/MPU401, ISA 16-bit
- w wersji Value Edition z 1995 roku usunięto procesor sygnałowy (pozostawiając podstawkę pod rozszerzenie) oraz gniazdo rozszerzenia pamięci, a interfejsy do podłączenia napędu CD-ROM w różnych standardach zastąpiono przez IDE/ATAPI[3]
- do zastosowania z kartą sprzedawano też osobno zestawy instrumentów (Sound Fonty)[4]
- Sound Blaster AWE64 – generator FM CQM (Creative Quadratic Modulation, kompatybilny z OPL3) + syntezator EMU8000 64-kanałowy (32 przetwarzane sprzętowo + 32 realizowane programowo), zintegrowana pamięć RAM na próbki, przetwornik 16-bit / 44,1 kHz stereo (20-bit / 44,1 kHz SPDIF w wersji Gold), znaczna część funkcji realizowana programowo poprzez sterownik, port Game/MPU401, ISA 16-bit i PCI[5]
- Sound Blaster PCI128
- Sound Blaster PCI512
- Sound Blaster Live!
- Sound Blaster Audigy
- Sound Blaster Audigy 2
- Sound Blaster Audigy 4
- Sound Blaster Audigy 4 SE
- Sound Blaster X-Fi
- Sound Blaster Recon3D
- Sound Blaster Z / Zx / ZxR
Urządzenia USB audio
[edytuj | edytuj kod]
- Sound Blaster Extigy
- Sound Blaster X-Fi GO! Pro
- Sound Blaster X-Fi Surround 5.1 Pro
- Sound Blaster Digital Music Premium HD
- Sound BlasterAxx SBX 8 / SBX 10 / SBX 20
- Sound Blaster Play! 2
- Sound Blaster Omni Surround 5.1
- Sound Blaster R3
- Sound BlasterAxx AXX 200
- Sound Blaster Roar
- Sound Blaster Roar 2
- Sound Blaster E1 / E3 / E5
- Sound Blaster X7
- Sound Blaster X7 Limited Edition
- Sound Blaster JAM
- Sound Blaster FRee
Inne produkty
[edytuj | edytuj kod]Rozszerzenia kart Sound Blaster 16
[edytuj | edytuj kod]- Wave Blaster (CT1900) – rozszerzenie z układem E-MU, 4 MB pamięci ROM z próbkami instrumentów, 32-kanałowa polifonia[6][7]
- Wave Blaster II (CT1910, 1995 rok) – układ EMU8000, 2 MB ROM, 32-kanały[7][8]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Sound Blaster 2.0 Value Edition. „Bajtek”. 4/95 (116), s. 23, kwiecień 1995. [dostęp 2026-03-17].
- ↑ Karty dźwiękowe cz. 1 / Sound Blaster 16. „Bajtek”. 3/95 (115), s. 29, Marzec 1995. Spółdzielnia „Bajtek”. ISSN 0860-1674.
- ↑ Jacek Marczewski. AWE32 Value Ed.. „Secret Service”. 12/95 (30), s. 70, grudzień 1995. [dostęp 2026-03-13].
- ↑ Jacek Marczewski. Sound Fonty. „Secret Service”. 12/95 (30), s. 72, grudzień 1995. [dostęp 2026-03-13].
- ↑ Artur Kellner. Blasterowy chór na 64 głosy - Sound Blaster AWE64. „Chip”. 3/97, s. 49, marzec 1997.
- ↑ Wave Blaster upgrade option. W: Peter M. Ridge, David M. Golden, Ivan Luk, Scott Sindorf: Sound Blaster Official Book, Second Edition. Berkeley, Kalifornia: McGraw-Hill, 1994, s. 102-108. ISBN 0-07-882000-6. (ang.).
- ↑ a b Creative Wave Blaster (CT1900). DOS Days. [dostęp 2025-12-10]. (ang.).
- ↑ Jacek Marczewski. Wave Blaster 2. „Secret Service”. 12/95 (30), s. 71, grudzień 1995. [dostęp 2026-03-13].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona Sound Blaster (ang.)