Pyronemataceae

Pyronemataceae Corda – rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców (Pezizales).
Oranżówka wrzecionowatozarodnikowa (Byssonectria fusispora) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina |
Pyronemataceae |
| Nazwa systematyczna | |
| Pyronemataceae Corda Anleit. Stud. Mykol., Prag: 149 (1842)[1] | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Pyronema Carus 1835 | |
Pyronemataceae Corda – rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców (Pezizales)[2].
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzina trudna do scharakteryzowania, gdyż należące do niej gatunki są bardzo zróżnicowane, zarówno morfologicznie, jak i pod względem sposobu odżywiania. Niektóre są grzybami saprotroficznymi występującymi na resztkach roślinnych i łajnie (grzyby koprofilne), inne są grzybami ektomykoryzowymi, niektóre są endofitami, niektóre występują na wypaleniskach (grzyby wypaleniskowe), a gatunki kilku rodzajów pasożytują na mszakach (grzyby mszakolubne). Barwa bardzo zróżnicowana; niektóre są jaskrawo zabarwione karotenoidami, inne o szarym zabarwieniu pozbawionych tych pigmentów. U niektórych gatunków askokarpy są gładkie, u innych pokryte włoskami u podstawy lub włoskami i szczecinkami wyrastającymi z hymenium. Większość gatunków to grzyby naziemne, ale są też grzyby podziemne. Niektóre gatunki wytwarzają sklerocja. Donoszono o anamorfach w rodzajach Actinospora, Ascorhizoctonia, Complexipes, Dichobotrys i Micronematobotrys. Anamorfa została niedawno opisana dla Octospora. U jednego rodzaju (Sphaerosporium) nie jest znana teleomorfa[3].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pyronemataceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Rodzinę Pyronemataceae utworzył August Corda w 1842 r. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Pyronema Carus 1835[1]. Według aktualizowanej klasyfikacji Index Fungorum bazującej na Dictionary of the Fungi do rodziny tej należą liczne rodzaje[2]. Wśród występujących w Polsce są to m.in.:
- Aleuria Fuckel 1870 – dzieżka
- Anthracobia Boud. 1885
- Byssonectria P. Karst. 1881 – oranżówka
- Cheilymenia Boud. 1885
- Genea Vittad. 1831 – genea
- Geopora Harkn. 1885
- Geopyxis (Pers.) Sacc. 1889 – garstnica
- Humaria Fuckel 1870
- Hydnocystis Tul. & C. Tul. 1845
- Kotlabaea Svrček 1969
- Lamprospora De Not. 1863 – gniazdówka
- Melastiza Boud. 1885 – czarnorzęska
- Miladina Svrček 1972 – miladina
- Neottiella (Cooke) Sacc. 1889
- Octospora Hedw. 1789
- Pyronema Carus 1834
- Scutellinia (Cooke) Lambotte 1887 – włośniczka
- Sowerbyella Nannf. 1938 – czarkówka
- Tricharina Eckblad 1968
- Trichophaea Boud. 1885
Wykaz rodzajów i polskie nazwy według M.A. Chmiel[4] i in.[5]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2020-12-13] (ang.).
- ↑ a b Explore the fungal tree of life [online], Species Fungorum [dostęp 2026-04-08] (ang.).
- ↑ Donald H. Pfister, Rosanne Healy, Pezizomycetes, „Encyclopedia of Mycology”, 1, Oxford: Elsevier Inc., 2021, s. 295–309 (ang.).
- ↑ Maria Alicja Chmiel, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany PAN, 2006, s. 15–126, ISBN 978-83-89648-46-4.
- ↑ Rekomendacja nr 5 (2025) Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online], Polskie Towarzystwo Mykologiczne [dostęp 2025-09-21].