Proturentomon minimum

Proturentomon minimum – gatunek pierwogonka z rzędu Acerentomata i rodziny Protentomidae.

Gatunek ten opisany został w 1908 roku przez Antonia Berlese jako Acerentomon minimum^[1][2].

Długość wyciągniętego ciała 900 μm (0,9 mm). Długość przedniej stopy mierzonej bez pazurka 46 μm. Narządy gębowe typu protentomoidalnego. Żuwaczki silniejsze niż u Acerentomidae, lecz ze spiczastym wierzchołkiem. Szczęki z dwiema smukłymi sensillae i pęczkiem końcowym. Labium z pęczkiem i 4 innymi szczecinkami. Kanał gruczołów szczękowych z "kielichem" ("calyx") jako pęcherzem. Pseudooczka z długim "drążkiem" ("lever"). Wszystkie 4 szczecinki linii pseudooczkowej umieszczone między pseudooczkami. Na przednich stopach obecne wszystkie sensillae z wyjątkiem t1, wszystkie dość szerokie i ścięte ku wierzchołkowi w wyraźne żeberko. Pazurek przednich odnóży z małym ząbkiem środkowym. Pazurki odnóży środkowych i tylnych łódkowate z tunikowatymi płatkami. Pierwsza i druga para odnóży odwłokowych z pęcherzykiem końcowym i 4 szczecinkami, a trzecia bez pęcherzyka i z 2 szczecinkami: długą przedwierzchołkową i krótką wierzchołkową. Łuska genitalna samic (squama genitalis) z dwoma nieco spiczastymi, gałkowatymi acrostyli^[2].

Wzór chetotaksji odwłoka^[2]

	I	II, III	IV, V, VI	VII	VIII	IX	X	XI	telson
terga:	2 10 {\displaystyle {\tfrac {2}{10}}}	2 12 {\displaystyle {\tfrac {2}{12}}}	2 12 {\displaystyle {\tfrac {2}{12}}}	0 16 {\displaystyle {\tfrac {0}{16}}}	6 14 {\displaystyle {\tfrac {6}{14}}}	12 ( 14 ) {\displaystyle 12(14)}	8 ( 10 ) {\displaystyle 8(10)}	6 {\displaystyle 6}	9 {\displaystyle 9}
sterna:	4 2 {\displaystyle {\tfrac {4}{2}}}	4 3 {\displaystyle {\tfrac {4}{3}}}	4 6 {\displaystyle {\tfrac {4}{6}}}	2 6 {\displaystyle {\tfrac {2}{6}}}	4 {\displaystyle 4}	4 {\displaystyle 4}	4 {\displaystyle 4}	6 {\displaystyle 6}	8 {\displaystyle 8}

Gatunek ten wykazany został z wielu krajów Europy i Nowej Zelandii. W Europie znany z Grecji, Włoch, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Wielkiej Brytanii, Polski, Rosji, Bośni, Czech i Słowacji^[1]. Na Nowej Zelandii jest jedynym przedstawicielem rodzaju^[1][2].