Peribalus
Peribalus – rodzaj pluskwiaków z rodziny tarczówkowatych. Pluskwiaki o gęsto i czarno punktowanym, owalnym w obrysie ciele. Trzy końcowe człony czułków przynajmniej częściowo jasne, trzeci co najwyżej nieznacznie krótszy od drugiego. U gatunków zachodniopalearktycznych nadustek nakryty policzkami (jugae). W częściach nasadowych szwów pleuralnych obecne czarne plamki. Śródpiersie z żeberkiem między biodrami. Na pleurytach zatułowia gruczoły zapachowe z długim kanałem wyprowadzającym, o otworach położonych z dala od bioder. Odwłok o drugim widocznym sternicie pozbawionym skierowanego w przód wyrostka. Paramera samca w widoku bocznym bez ziarenkowanego guzka lub przedwierzchołkego zęba w części rzeźbionej, wyposażona w stożkowaty lub walcowaty wyrostek. Samicę charakteryzuje obecność w części nasadowej wydłużonego zbiorniczka spermateki 2–3 małych lub drobnych, skierowanych ku tyłowi wyrostków o palcowatym kształcie. Rodzaj palearktyczny. W Polsce występuje tylko P. strictus. Należą tu m.in.: podrodzaj: Peribalus s.str. Peribalus strictus (Fabricius, 1803) – pierścienica krasnoroga podrodzaj: Asioperibalus Belousova, 2007 Peribalus congenitus Putshkov, 1965 Peribalus inclusus (Dohrn, 1860) podrodzaj: Tianocoris Belousova, 2007 Peribalus manifestus (Kiritshenko, 1952)
| Peribalus | |
| Mulsant et Rey, 1866 | |
 Peribalus strictus | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Peribalus |
Peribalus – rodzaj pluskwiaków z rodziny tarczówkowatych.
Pluskwiaki o gęsto i czarno punktowanym, owalnym w obrysie ciele. Trzy końcowe człony czułków przynajmniej częściowo jasne, trzeci co najwyżej nieznacznie krótszy od drugiego[1]. U gatunków zachodniopalearktycznych nadustek nakryty policzkami (jugae)[2]. W częściach nasadowych szwów pleuralnych obecne czarne plamki. Śródpiersie z żeberkiem między biodrami. Na pleurytach zatułowia gruczoły zapachowe z długim kanałem wyprowadzającym, o otworach położonych z dala od bioder. Odwłok o drugim widocznym sternicie pozbawionym skierowanego w przód wyrostka[1]. Paramera samca w widoku bocznym bez ziarenkowanego guzka lub przedwierzchołkego zęba w części rzeźbionej, wyposażona w stożkowaty lub walcowaty wyrostek. Samicę charakteryzuje obecność w części nasadowej wydłużonego zbiorniczka spermateki 2–3 małych lub drobnych, skierowanych ku tyłowi wyrostków o palcowatym kształcie[2].
Rodzaj palearktyczny. W Polsce występuje tylko P. strictus[1].
Należą tu m.in.[3]:
- podrodzaj: Peribalus s.str.
- Peribalus strictus (Fabricius, 1803) – pierścienica krasnoroga
- podrodzaj: Asioperibalus Belousova, 2007
- Peribalus congenitus Putshkov, 1965
- Peribalus inclusus (Dohrn, 1860)
- podrodzaj: Tianocoris Belousova, 2007
- Peribalus manifestus (Kiritshenko, 1952)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Jerzy A. Lis: Klucze do oznaczania owadów Polski. T. XVIII: Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Cz. zeszyt 14: Tarczówkowate - Pentatomidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 2000. ISBN 83-88518-05-4.
- ↑ a b J. Ribes, S. Pagola-Carte, I. Zabaleguj. On some Palaearctic Carpocorini (Hemiptera: Pentatomidae: Pentatominae). „Heteropterus Revista de Entomología”. 8 (2), s. 155-169, 2008.
- ↑ Peribalus. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2016-06-05].