Neopalpa

Neopalpa
Povolný, 1998
N. neonata (po lewej) i N. donaldtrumpi (po prawej)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	motyle
Rodzina	skośnikowate
Podrodzina	Gelechiinae
Plemię	Gnorimoschemini
Rodzaj	Neopalpa
Typ nomenklatoryczny
Neopalpa neonata Povolný, 1998
Zasięg występowania
Zidentyfikowane miejsca występowania N. neonata (czerwone kropki) i N. donaldtrumpi (żółte trójkąty)
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Neopalpa – rodzaj motyli z rodziny skośnikowatych. Kserofil. Zamieszkuje suche siedliska południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północno-zachodniego Meksyku. Obejmuje dwa gatunki.

Rodzaj ten został utworzony w 1998 roku przez Dalibora Povolnego jako monotypowy, dla pojedynczego gatunku, Neopalpa neonata, opisanego w tej samej publikacji na podstawie dwóch samców^[1]. W publikacji z 2017 roku taksonomia rodzaju została zrewidowana przez Vazricka Nazariego. Na podstawie analizy morfologicznej i genetycznej okazów pożyczonych z różnych instytucji autor ten wyróżnił nowy gatunek: Neopalpa donaldtrumpi. Ponadto podał on nową diagnozę rodzaju oraz opisał po raz pierwszy samicę gatunku typowego N. neonata^[2].

Motyle o długości przednich skrzydeł od 3 do 5 mm i ich rozpiętości od 7 do 12 mm. Ubarwione są głównie w różnych odcieniach beżu, brązu i szarości. Głowa ma charakterystyczne, jasnożółte łuski na czole oraz zbieżne ku środkowi łuski na ciemieniu. Oprócz oczu złożonych występują małe przyoczka. Czułki mają jasne i ciemne obrączki. Silnie zakrzywione ku górze głaszczki wargowe cechuje zaostrzony ostatni człon. Przednie skrzydła są smukłe, a łuski na tylnej krawędzi mają białe z czarnymi końcami^[2].

Odwłok samicy pozbawiony jest pędzelków łusek (coremata), ma siódmy tergit dwukrotnie dłuższy niż pozostałe i prawie równomiernie zesklerotyzowaną płytkę subgenitalną. Otwór torebki kopulacyjnej (ostium bursae) jest wyraźnie obrębiony, a jej przedsionek (antrum) szeroko rurkowaty i prawie w ¾ tak długi jak cienkie gonapofizy przednie. Przewody torebki kopulacyjnej (ductus bursae) są tak szerokie jak jej przedsionek i tak długie jak przednie gonapofizy. Korpus torebki (corpus bursae) jest bulwaisty i zaopatrzony w przypominające kształtem lecącego ptaka znamię (signum) z haczykiem środkowym i dwoma prawie trójkątnymi płatami^[2].

Ósmy segment odwłoka samca cechuje sternum ponad dwukrotnie dłuższe niż prawie trójkątne i wklęśnięte na przedzie tergum. Jego narządy rozrodcze mają długi tegumen o prawie równoległych bokach, zaokrąglony i wysoki unkus, krótki i delikatny gnatos z wyraźnymi V-kształtnymi ramionami, faliste walwy o wierzchołkach kształtem przypominającym poroże, wąski i długością prawie dorównujący tegumenowi sakus oraz krótko-stożkowaty sakulus. Prawie tak długi jak oś podłużna genitaliów fallus ma prawie jajowate cekum zaopatrzone przed końcem w wyraźny wyrostek^[2].

Takson nearktyczny, znany z amerykańskich stanów Arizona i Kalifornia oraz meksykańskich stanów Sonora, Kalifornia Dolna i Kalifornia Dolna Południowa. Preferuje suche lub piaszczyste siedliska, jak pustynie, wydmy, lasy drobnolistne, busz i kaniony^[2].

Rośliny żywicielskie gąsienic pozostają nierozpoznane, jednak prawdopodobnie należą do rodziny psiankowatych. Owady dorosłe latają przez cały rok i łowione są do pułapek Malaise’a^[2].