Limobius
Limobius – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae.
| Limobius | |||
| Schönherr, 1843 | |||
_Figure_1.jpg) Limobius winkelmanni | |||
_(10857866073).png) Limobius borealis | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Limobius | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Curculio dissimilis Herbst, 1795 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Limobius – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Chrząszcze o ciele długości od 2,5 do 4,6 mm. Oskórek całego ciała porośnięty jest gęsto przylegającymi łuskami o kształcie od całobrzegiego przez wcięty po od nasady podzielony na dwa płaty[1].
Głowa ma owalne lub eliptyczne oczy. Ryjek jest cienki, długi do bardzo długiego, zawsze ponad trzykrotnie dłuższy niż u nasady szeroki, mniej więcej tak długi jak przedplecze, w widoku grzbietowym na wierzchołku powiększony, ku nasadowej ⅓ zwężony, a tamże niemal równoległoboczny, w widoku bocznym lekko zakrzywiony. Czułki u L. winkelmanni mają biczyki siedmioczłonowe, u pozostałych zaś gatunków sześcioczłonowe[1].
Szerokość przedplecza największa jest pośrodku i tam znacznie większa niż długość. Pokrywy cechują się bardzo wydatnymi kątami barkowymi[1].
Samicę charakteryzuje odwłok o ósmym sternicie z dość długą apodemą o wyraźnych i długich ramionach bocznych oraz o płytce tegoż sternitu szerokiej, niezbyt mocno zesklerotyzowanej, na szczycie zaopatrzonej w liczne, wyraźne szczecinki. Genitalia samca mają wierzchołek płata środkowego edeagusa (prącia) powiększony i zawsze pozbawiony wystających szczecinek[1].
Ekologia i występowanie
[edytuj | edytuj kod]Owady te zasiedlają głównie stanowiska suche, w tym stepy, tereny piaszczyste, łąki, przesieki, polany, zbocza i winnice, tolerują jednak także stanowiska umiarkowanie wilgotne na zboczach i w obrębie teras zalewowych. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami żerującymi na bodziszkach i iglicach. Larwy żerują w wewnętrznych częściach pędów kwiatowych i szypułek[1].
Rodzaj palearktyczny, znany z Europy, Afryki Północnej i zachodniej części Azji, na wschód docierający do Syberii i Iranu[1][2]. W Polsce występuje tylko L. borealis[2][3].
Taksonomia
[edytuj | edytuj kod]Takson ten wprowadzony został w 1843 roku przez Carla Johana Schönherra[4][2]. Zalicza się do niego cztery opisane gatunki[1]:
- Limobius borealis (Paykull, 1792)
- Limobius dureti Tempère, 1957
- Limobius mixtus (Boheman, 1834)
- Limobius winkelmanni Skuhrovec et Alonso-Zarazaga, 2017
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Jiří Skuhrovec, Miguel A. Alonso-Zarazaga. Revision of the genus Limobius, with the description of a new species (Coleoptera, Curculionidae, Hyperini). „ZooKeys”. 709, s. 71-85, 2017. DOI: 10.3897/zookeys.709.14877.
- ↑ a b c J. Skuhrovec, subfamily Hyperinae, [w:] I. Lobl, A. Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume 8. Curculionoidea II, Stenstrup: Apollo Books, 2013, s. 435, ISBN 978-90-04-25916-4.
- ↑ Stanisław Smreczyński: Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 98c. Ryjkowce - Curculionidae. Podrodziny Tanymecinae, Cleoninae, Tanyrhynchinae, Hylobiinae. Warszawa: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, PWN, 1968, s. 92.
- ↑ Schoenherr C.J., Genera et species curculionidum, cum synonymia hujus familiae. Species novae aut hactenus minus cognitae, descriptionibus a Dom. Leonardo Gyllenhal, C. H. Boheman, et entomologis aliis illustratae, wyd. 2, t. 7, Paris: Roret, 1843, s. 460.