Glebocarcinus

Glebocarcinus
Nations, 1975
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Podtyp	skorupiaki
Gromada	pancerzowce
Rząd	dziesięcionogi
Infrarząd	kraby
Rodzina	Cancridae
Podrodzina	Cancrinae
Rodzaj	Glebocarcinus
Typ nomenklatoryczny
Trichocera oregonensis Dana, 1852
Synonimy
Cancer (Glebocarcinus) Nations, 1975
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Glebocarcinus – rodzaj skorupiaków z infrarzędu krabów i rodziny Cancridae.

Takson ten wyróżnił w 1975 J. Dale Nations jako podrodzaj w rodzaju Cancer^[1]. Później został on wyniesiony do rangi osobnego rodzaju^[2]. Nations zaliczył tu 5 gatunków^[1], z których G. tumifrons przeniesiono do rodzaju Anatolikos, G. balssi zsynonimizowano z Platepistoma anaglyptum, a przynależność rodzajowa G. allisoni jest niepewna, gdyż opisano go jedynie na podstawie fragmentu szczypców^[3]. W związku z tym zalicza się tu obecnie tylko 2 gatunki^[3][2][4]:

• Glebocarcinus amphioetus (Rathbun, 1898)
• Glebocarcinus oregonensis (Dana, 1852)

Kraby te mają karapaks o długości wynoszącej ¾ jego największej szerokości, o powierzchni z wyraźnymi, wypukłymi, gęsto ziarenkowanymi regionami, porozdzielanymi szerokimi bruzdami. Krawędź frontalna nie wystaje przed orbitalne, a łączna długość tych krawędzi wynosi około 46% największej szerokości karapaksu. Na krawędzi frontalnej znajduje się włącznie z wewnętrznymi orbitalnymi 5 kolców, z których środkowy wyrasta niżej niż pozostałe. Po 9 ostrych, oddzielonych do nasady i skierowanych ku przodowi kolców znajduje się na obu krawędziach przednio-bocznych. Proste lub lekko wklęsłe krawędzie tylno-boczne są obrzeżone i mają po 2 małe kolce. Tylna krawędź karapaksu jest prosta i również obrzeżona^[3]. Szczypce są krótkie i wysokie^[1], mają krótkie propodity z czterema ziarenkowatymi wyrostkami na krawędzi górnej, pięcioma rzędami guzków na powierzchni zewnętrznej i gładką krawędzią dolną. Oba palce mają na krawędziach tnących tępe ząbki, przy czym te na palcu ruchomym są bardzo małe, a te na nieruchomym duże. Palec nieruchomy jest krótki z dwoma rządkami guzków, zaś nieruchomy hakowaty na wierzchołku i z dwoma rzędami ziarenek^[3].

Oba gatunki występują w północnej części Oceanu Spokojnego^[3].