FastTracker 2
FastTracker 2 – tracker na komputery PC. Jego autorami są członkowie działającej w latach 1992–1997 grupy Triton – Fredrik „Mr. H” Huss oraz Magnus „Vogue” Högdahl.
FastTracker 2 – tracker na komputery PC. Jego autorami są członkowie działającej w latach 1992–1997 grupy Triton – Fredrik „Mr. H” Huss oraz Magnus „Vogue” Högdahl.[1]
Innowacje
[edytuj | edytuj kod]Główną innowacją[styl do poprawy] było wprowadzenie formatu plików XM (Extended Module), mającego znacznie większe możliwości, niż dotychczas wykorzystywany MOD czy S3M. Między innymi wprowadzono tzw. instrumenty z możliwością ustawiania ich obwiedni, przypisywania sampli do poszczególnych nut, zwiększono liczbę kanałów, maksymalną długość, liczbę patternów i in.[1]
Drugą innowacją było intensywne wykorzystywanie skrótów klawiszowych, dzięki czemu konieczność używania myszki została ograniczona, co z kolei przekładało się na znaczne przyspieszenie pracy z programem.
Program pozwalał na korzystanie z kart dźwiękowych Gravis Ultrasound, w których dźwięk generowany był z wykorzystaniem sampli brzmienia rzeczywistych instrumentów[a][1].
Dziedzictwo
[edytuj | edytuj kod]Zatrzymanie prac nad rozwojem programu oraz problemy z wykorzystaniem go na platformie Windows spowodowały podjęcie kilku prób stworzenia następcy FastTrackera 2. Jednym z pierwszych był Fast Tracker III, który odziedziczył wygląd interfejsu użytkownika oraz podzbiór funkcji oryginału. Nigdy nie wyszedł poza wersję beta.
Trackerem bezpośrednio inspirowanym FastTrackerem 2 jest Skale Tracker stworzony przez programistę Baktery oraz grafika Awezoom. Chociaż ostatnią wydaną wersją jest również wersja beta, jest to tracker w pełni funkcjonalny.
Powstały też wieloplatormowe klony Fast Trackera 2. Należą do nich ft2-clone napisany przez Olava Sørensena (dla systemów Windows, MacOS i Linux)[2] oraz MilkyTracker, w którym ulepszono zgodność z ProTrackerem[3][4].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ co dokładnie odpowiadało sposobowi zapisu muzyki w formatach MOD i pochodnych. Na pierwszych kartach rodziny Sound Blaster, gdzie były dostępne jedynie 1 lub 2 kanały dźwięku PCM, miksowanie kanałów dźwiękowych musiało być wykonane programowo przez procesor główny komputera, podczas gdy na karcie Gravis Ultrasound był to naturalny sposób syntezy dźwięku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Fast Tracker 2. archive.org. [dostęp 2026-03-06]. (ang.).
- ↑ Peter Kirn: The 90s are alive, with a free, modern clone of FastTracker II. cdm.link. [dostęp 2026-03-06]. (ang.).
- ↑ Milky Tracker. [dostęp 2026-03-07]. (ang.).
- ↑ Milky Tracker User Manual v.1.0.1 [online], archive.org [dostęp 2026-03-07] (ang.).