Equini

	Equini
	J.E. Gray, 1821
	; Zebra stepowa (Equus quagga)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	nieparzystokopytne
Podrząd	koniokształtne
Rodzina	koniowate
Podrodzina	Equinae
Plemię	Equini
	Typ nomenklatoryczny
	Equus Linnaeus, 1758
Synonimy
	Equides: Billberg, 1827; Equina: Bonaparte, 1837; Equideæ: Lesson, 1842; Equina: Turner, 1850; Equuina: Haeckel, 1866; Equinae: Steinmann & Däderlein, 1890; Equina: Haeckel, 1895; Equidi: Acloque, 1900; Equoidea: Hay, 1930; Equini: Winge, 1906; Equi: Winge, 1906; Equini: Quinn, 1955; Equina: Hulbert & MacFadden, 1991; Pliohippina Prado & Alberdi, 1996;
Rodzaje
	9 rodzajów (w tym 8 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	9 rodzajów (w tym 8 wymarłych) – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Equini – plemię ssaków z podrodziny Equinae w obrębie rodziny koniowatych (Equidae).

Systematyka

Do plemienia należy jeden występujący współcześnie rodzaj^[16]^[17]:

Equus Linnaeus, 1758 – koń

Opisano również rodzaje wymarłe^[18]:

Astrohippus Stirton, 1940^[19]
Boreohippidion Avilla, Bernardes & Mothé, 2015^[20] – jedynym przedstawicielem był Boreohippidion galushai (MacFadden & Skinner, 1979)
Dinohippus Quinn, 1955^[13]
Haringtonhippus Heintzman, Zazula, MacPhee, Scott, Cahill, McHorse, Kapp, Stiller, Wooller, Orlando, Southon, Froese & Shapiro, 2017^[21] – jedynym przedstawicielem był Haringtonhippus francisci (Hay, 1915)
Heteropliohippus Kelly, 1995^[22] – jedynym przedstawicielem był Heteropliohippus hulberti Kelly, 1995
Hippidion R. Owen, 1869^[23]
Parapliohippus Kelly, 1995^[24] – jedynym przedstawicielem był Parapliohippus carrizoensis (Dougherty, 1940)
Pliohippus Marsh, 1874^[25]

Uwagi

↑ Typ nomenklatoryczny: †Pliohippus Marsh, 1874

Przypisy

↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 307, 1821. (ang.).
↑ G.J. Billberg: Synopsis faunæ scandinaviæ. T. 1. Cz. 1: Mammalia. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1827, s. 50. (łac.).
↑ Ch.-L. Bonaparte: Synopsis Vertebratorum Systematis. 1837, s. 8. (fr.).
↑ R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: Arthus Bertrand, 1842, s. 165. (fr.).
↑ H.N. Turner. On the Evidences of Affinity afforded by the Skull in the Ungulate Mammalia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 17, s. 158, 1850. (ang.).
↑ E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clviii. (niem.).
↑ G. Steinmann & L. Däderlein: Elemente der Paläontologie. Leipzig: Verlag von Wilhelm Engelmann, 1890, s. 767. (niem.).
↑ E. Haeckel: Systematische phylogenie. T. 3. Berlin: Georg Reimer, 1895, s. 547. (niem.).
↑ A.N.Ch. Acloque: Faune de France: contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Paris: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 19 rue Hautefeuille, près du boulevard Saint-Germain, 1900, s. 68. (fr.).
↑ O.P. Hay: Second bibliography and catalogue of the fossil Vertebrata of North America, Publication 390 of the Carnegie Institute of Washington. Cz. 2. Washington D. C.: Carnegie Institution of Washington, 1930, s. 608. (ang.).
↑ Winge 1906 ↓, s. 71.
↑ Winge 1906 ↓, s. 151.
↑ ^a ^b J.H. Quinn. Miocene Equidae of the Texas Gulf Coastal Plain. „Bureau of Economic Geology, The University of Texas Publication”. 1516, s. 43, 1955. (ang.).
↑ R.C. Hulbert Jr. & B.J. MacFadden. Morphological transformation and cladogenesis at the base of the adaptive radiation of Miocene hypsodont horses. „American Museum novitates”. 3000, s. 6, 1991. (ang.).
↑ J.L. Prado & M.T. Alberdi. A cladistic analysis of the horses of the tribe Equini. „Palaeontology”. 39 (3), s. 676, 1996. (ang.).
↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-23]. (ang.).
↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 165–166. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Equini Gray, 1821, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-23] (ang.).
↑ R.A. Stirton. Phylogeny of North American Equidae. „University of California Publications, Bulletin of the Department of Geological Sciences”. 25 (4), s. 190, 1940. (ang.).
↑ L. dos S. Avilla, C. Bernardes & D. Mothé. A new genus for Onohippidium galushai Macfadden and Skinner, 1979 (Mammalia, Equidae), from the late Hemphillian of North America. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 35 (3), s. 3, 2015. DOI: 10.1080/02724634.2014.925909. (ang.).
↑ P.D. Heintzman, G.D. Zazula, R.D.E. MacPhee, E. Scott, J.A. Cahill, B.K. McHorse, J.D. Kapp, M. Stiller, M.J. Wooller, L. Orlando, J. Southon, D.G. Froese & B. Shapiro. A new genus of horse from Pleistocene North America. „eLife”. 6 (e29944), s. 5, 2017. DOI: 10.7554/eLife.29944. (ang.).
↑ Kelly 1995 ↓, s. 9.
↑ R. Owen. On fossil remains of equines from Central and South America referable to Equus conversidens, Ow., Equus tau, Ow., and Equus arcidens, Ow. „Philosophical transactions of the Royal Society of London”. 159, s. 572, 1869. (ang.).
↑ T.S. Kelly. New Miocene horses from the Caliente Formation, Cuyama Valley Badlands, California. „Contributions in science”. 455, s. 3, 1995. (ang.).
↑ O.Ch. Marsh. Notice of new equine mammals from the Tertiary formation. „The American journal of science and arts”. Third series. 7 (39), s. 252, 1874. (ang.).

Bibliografia

H. Winge: Jordfundne og nulevende hovdyr (Ungulata) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilien: med udsigt over hovdyrenes indbyrdes slægtskab. Kjøbenhavn: H. Hagerup, 1906, s. 1–239, seria: E Museo Lundii. Triede Bind. Første halvbind. (duń.).

[15] Typ nomenklatoryczny: †Pliohippus Marsh, 1874

[gray-1] J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 307, 1821. (ang.).

[bil-2] G.J. Billberg: Synopsis faunæ scandinaviæ. T. 1. Cz. 1: Mammalia. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1827, s. 50. (łac.).

[bon-3] Ch.-L. Bonaparte: Synopsis Vertebratorum Systematis. 1837, s. 8. (fr.).

[les-4] R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: Arthus Bertrand, 1842, s. 165. (fr.).

[tur-5] H.N. Turner. On the Evidences of Affinity afforded by the Skull in the Ungulate Mammalia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 17, s. 158, 1850. (ang.).

[hae66-6] E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clviii. (niem.).

[ste&dad-7] G. Steinmann & L. Däderlein: Elemente der Paläontologie. Leipzig: Verlag von Wilhelm Engelmann, 1890, s. 767. (niem.).

[hae95-8] E. Haeckel: Systematische phylogenie. T. 3. Berlin: Georg Reimer, 1895, s. 547. (niem.).

[acl-9] A.N.Ch. Acloque: Faune de France: contenant la description des espèces indigènes disposées en tableaux analytiques; et illustrée de figures représentant les types caractéristiques des genres. Paris: Librairie J.-B. Baillière et Fils, 19 rue Hautefeuille, près du boulevard Saint-Germain, 1900, s. 68. (fr.).

[hay-10] O.P. Hay: Second bibliography and catalogue of the fossil Vertebrata of North America, Publication 390 of the Carnegie Institute of Washington. Cz. 2. Washington D. C.: Carnegie Institution of Washington, 1930, s. 608. (ang.).

[CITEREFWinge1906[https://www.biodiversitylibrary.org/page/15559614_71]-11] Winge 1906 ↓, s. 71.

[CITEREFWinge1906[https://www.biodiversitylibrary.org/page/15559694_151]-12] Winge 1906 ↓, s. 151.

[qui-13] J.H. Quinn. Miocene Equidae of the Texas Gulf Coastal Plain. „Bureau of Economic Geology, The University of Texas Publication”. 1516, s. 43, 1955. (ang.).

[hul&mac-14] R.C. Hulbert Jr. & B.J. MacFadden. Morphological transformation and cladogenesis at the base of the adaptive radiation of Miocene hypsodont horses. „American Museum novitates”. 3000, s. 6, 1991. (ang.).

[pra&alb-16] J.L. Prado & M.T. Alberdi. A cladistic analysis of the horses of the tribe Equini. „Palaeontology”. 39 (3), s. 676, 1996. (ang.).

[mdd-17] N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-23]. (ang.).

[miiz-18] Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 165–166. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[zij-19] J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Equini Gray, 1821, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-23] (ang.).

[20] R.A. Stirton. Phylogeny of North American Equidae. „University of California Publications, Bulletin of the Department of Geological Sciences”. 25 (4), s. 190, 1940. (ang.).

[21] L. dos S. Avilla, C. Bernardes & D. Mothé. A new genus for Onohippidium galushai Macfadden and Skinner, 1979 (Mammalia, Equidae), from the late Hemphillian of North America. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 35 (3), s. 3, 2015. DOI: 10.1080/02724634.2014.925909. (ang.).

[22] P.D. Heintzman, G.D. Zazula, R.D.E. MacPhee, E. Scott, J.A. Cahill, B.K. McHorse, J.D. Kapp, M. Stiller, M.J. Wooller, L. Orlando, J. Southon, D.G. Froese & B. Shapiro. A new genus of horse from Pleistocene North America. „eLife”. 6 (e29944), s. 5, 2017. DOI: 10.7554/eLife.29944. (ang.).

[CITEREFKelly1995[https://www.biodiversitylibrary.org/page/52113149_9]-23] Kelly 1995 ↓, s. 9.

[24] R. Owen. On fossil remains of equines from Central and South America referable to Equus conversidens, Ow., Equus tau, Ow., and Equus arcidens, Ow. „Philosophical transactions of the Royal Society of London”. 159, s. 572, 1869. (ang.).

[25] T.S. Kelly. New Miocene horses from the Caliente Formation, Cuyama Valley Badlands, California. „Contributions in science”. 455, s. 3, 1995. (ang.).

[26] O.Ch. Marsh. Notice of new equine mammals from the Tertiary formation. „The American journal of science and arts”. Third series. 7 (39), s. 252, 1874. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[a]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]