Cornubit
Cornubit – bardzo rzadki minerał z rodziny arsenianów.
okaz z Francji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
4,64 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach[1] |
| Rysa |
bladozielona[1] |
| Połysk |
półszklisty, żywiczny, woskowy, tłusty, szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,87–1,90 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,030[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BD.30[1] |
Cornubit – bardzo rzadki minerał z rodziny arsenianów[1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie trójskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym[1][2]. Występuje w skupieniach botryoidalnych, włóknistych, kulistych i porcelanowych[1][2]. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym i przezroczystym[1][2]. Posiada bladozieloną rysę oraz półszklisty, woskowy, szklisty, tłusty bądź żywiczny połysk[1][2]. Jest polimorficzny z kornwalitem[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Występuje w strefach utleniania złóż miedzi oraz w żyłach hydrotermalnych bogatych w miedź, cynę i srebro[1][2]. Towarzyszą mu głównie kornwalit, chalkofylit, oliwenit, liroconit, klinoklaz, konichalcyt, pseudomalachit, bayldonit, parnauit, tyrolit, azuryt, malachit, kupryt, chryzokola, kwarc, cheneviksyt[1][2]. Spotykany w Argentynie, Australii (Australia Południowa, Australia Zachodnia), Austrii (Salzburg, Tyrol), Brazylii, Bułgarii, Kanadzie, Chile, Chinach, DRK, we Francji (Grand Est, Oksytania), Niemczech (Badenia-Wirtembergia), Grecji, na Węgrzech, we Włoszech (Liguria), Japonii, Maroku, Portugalii, Rosji, na Słowacji, Hiszpanii, Szwajcarii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Arizona)[1][2]. W Polsce występuje w Miedziance i okolicach Polkowic[1].