Cornubit

Cornubit

okaz z Francji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu 5(AsO 4) 2(OH) 4[1]
Twardość w skali Mohsa	4[1]
Przełam	nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1]
Łupliwość	wyraźna/dobra[1]
Pokrój kryształu	tabliczkowy[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	4,64 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	zielona w odcieniach[1]
Rysa	bladozielona[1]
Połysk	półszklisty, żywiczny, woskowy, tłusty, szklisty[1]
Współczynnik załamania	1,87–1,90 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,030[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BD.30[1]

Cornubit – bardzo rzadki minerał z rodziny arsenianów^[1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym^[1][2]. Występuje w skupieniach botryoidalnych, włóknistych, kulistych i porcelanowych^[1][2]. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym i przezroczystym^[1][2]. Posiada bladozieloną rysę oraz półszklisty, woskowy, szklisty, tłusty bądź żywiczny połysk^[1][2]. Jest polimorficzny z kornwalitem^[1].

Występuje w strefach utleniania złóż miedzi oraz w żyłach hydrotermalnych bogatych w miedź, cynę i srebro^[1][2]. Towarzyszą mu głównie kornwalit, chalkofylit, oliwenit, liroconit, klinoklaz, konichalcyt, pseudomalachit, bayldonit, parnauit, tyrolit, azuryt, malachit, kupryt, chryzokola, kwarc, cheneviksyt^[1][2]. Spotykany w Argentynie, Australii (Australia Południowa, Australia Zachodnia), Austrii (Salzburg, Tyrol), Brazylii, Bułgarii, Kanadzie, Chile, Chinach, DRK, we Francji (Grand Est, Oksytania), Niemczech (Badenia-Wirtembergia), Grecji, na Węgrzech, we Włoszech (Liguria), Japonii, Maroku, Portugalii, Rosji, na Słowacji, Hiszpanii, Szwajcarii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Arizona)^[1][2]. W Polsce występuje w Miedziance i okolicach Polkowic^[1].