Bayldonit

Bayldonit

okaz z Namibii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbCu 3(AsO 4) 2(OH) 2[1][2]
Twardość w skali Mohsa	4,5[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny[2], muszlowy, półmuszlowy, włóknisty[1]
Łupliwość	brak[1][2]
Pokrój kryształu	grubotabliczkowy[1][2]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	5,24–5,65 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	zielona, żółtozielona, ciemnozielona, czarna[1][2]
Rysa	zielona[1][2]
Połysk	żywiczny[2], woskowy, tłusty[1]
Współczynnik załamania	1,951–1,991 (dwuosiowy)[1]
Inne	[[[dwójłomność]]: 0,040[1] dyspersja (optyka): silna[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BH.45[1]

Bayldonit – rzadki minerał z klasy arsenianów^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1][2]. Wykształca najczęściej kryształy o pokroju grubotabliczkowym, zarysy sześciokątnych bliźniaków trójkrotnych^[2]. Występuje w skupieniach promienistych, jako naskorupienia oraz słupkowe pseudomorfozy po mimetezycie^[2]. Jest minerałem przezroczysty, przeświecającym i kruchym^[1]. Posiada zieloną rysę oraz żywiczny^[2], woskowy bądź tłusty połysk^[1]. Trudno rozpuszczalny w kwasie solnym^[1].

Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi oraz ołowiu^[1][2]. Towarzyszą mu zazwyczaj mimetezyt, azuryt, cerusyt, malachit, oliwenit, kwarc, goethyt oraz duftyt^[1][2].

Typową lokalizacją występowania jest Kornwalia w Anglii^[1]. Spotykany ponadto w Australii, Austrii, we Francji, Włoszech, Niemczech, Japonii, Namibii (Tsumeb), Rosji, Hiszpanii, Szwajcarii oraz Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Nevada i Utah)^[1]. W Polsce występuje w Miedziance na Dolnym Śląsku^[1].