Anthicus crinitus
Anthicus crinitus – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae. Gatunek ten opisał po raz pierwszy w 1849 roku Faustin La Ferté-Sénectère. Chrząszcz ten ma ubarwienie bladoczerwonawe do ciemnobrązowego z przyciemnionymi tylnymi ¾ długości pokryw i bladą plamką na ich szczycie. Punktowanie na powierzchni głowy jest bardzo rzadkie, zanikające pośrodku. Przedplecze ma stosunkowo proste boki, nie ma silnie przewężonej nasady. Zarys pokryw jest jajowaty z dobrze zaznaczonymi barkami. Z pokryw wyrastają rzadko rozmieszczone, bardzo długie szczecinki, dłuższe niż u innych środkowoeuropejskich przedstawicieli rodzaju, ale krótsze niż u Hirticollis hispidus. Odnóża cechują się stopami o sercowatego kształtu członach przedostatnich. Tylna para odnóży ma golenie dłuższe od stóp. Owad ten występuje od terenów pustynnych po lasy deszczowe, a także, szczególnie na północy zasięgu, w warunkach synantropijnych. Bytuje głównie na powierzchni gleby, rzadziej na roślinach. Gatunek znany z wielu kontynentów. Zamieszkuje większą część Afryki, palearktyczną i orientalną część Azji, Australię, Meksyk, Kubę i Portoryko w Ameryce Północnej, Brazylię w Ameryce Południowej. Na Zakaukaziu znany jest z Azerbejdżanu i Armenii. W Europie stwierdzony został w Grecji, na Malcie, w Turcji i południowej Rosji. W 2007 pojedynczy okaz znaleziono w Polsce na Pobrzeżu Bałtyku, w okolicy Darłówka. Jest to najdalej na północ wysunięte stanowisko w Europie.
| Anthicus crinitus | |
| La Ferté-Sénectère, 1849 | |
.png)
| |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Anthicus crinitus |
Anthicus crinitus – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae.
Gatunek ten opisał po raz pierwszy w 1849 roku Faustin La Ferté-Sénectère[1].
Chrząszcz ten ma ubarwienie bladoczerwonawe do ciemnobrązowego z przyciemnionymi tylnymi ¾ długości pokryw i bladą plamką na ich szczycie. Punktowanie na powierzchni głowy jest bardzo rzadkie, zanikające pośrodku[2]. Przedplecze ma stosunkowo proste boki, nie ma silnie przewężonej nasady. Zarys pokryw jest jajowaty z dobrze zaznaczonymi barkami[3]. Z pokryw wyrastają rzadko rozmieszczone, bardzo długie szczecinki, dłuższe niż u innych środkowoeuropejskich przedstawicieli rodzaju, ale krótsze niż u Hirticollis hispidus[2]. Odnóża cechują się stopami o sercowatego kształtu członach przedostatnich. Tylna para odnóży ma golenie dłuższe od stóp[3].
Owad ten występuje od terenów pustynnych po lasy deszczowe, a także, szczególnie na północy zasięgu, w warunkach synantropijnych. Bytuje głównie na powierzchni gleby, rzadziej na roślinach[2].
Gatunek znany z wielu kontynentów. Zamieszkuje większą część Afryki, palearktyczną i orientalną część Azji, Australię, Meksyk, Kubę i Portoryko w Ameryce Północnej, Brazylię w Ameryce Południowej. Na Zakaukaziu znany jest z Azerbejdżanu i Armenii[2]. W Europie stwierdzony został w Grecji, na Malcie, w Turcji i południowej Rosji[2][1]. W 2007 pojedynczy okaz znaleziono w Polsce na Pobrzeżu Bałtyku, w okolicy Darłówka. Jest to najdalej na północ wysunięte stanowisko w Europie[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Anthicus crinitus La Ferte-Senectere, 1849. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2019-12-23].
- ↑ a b c d e f Robert Lasecki, Rafał Ruta, Dmitry Telnov. Anthicus crinitus LaFerté-Sénectěre, 1849 (Coleoptera, Anthicidae) nowy dla fauny Polski, z krytycznym wykazem Anthicidae Polski. „Wiadomości Entomologiczne”. 32 (3), s. 179–184, 2013.
- ↑ a b Daniel Kubisz, Przemysław Szwałko: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 80. Nakwiatkowate - Anthicidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1998, s. 16-23.