Mewing
Mewing is een informele term voor een oefentechniek waarbij de tong tegen het gehemelte wordt geplaatst met als beweerd doel de kaakstructuur en gezichtsvorm te verbeteren. De praktijk is vernoemd naar de Britse orthodontisten Dr. John Mew en zijn zoon Dr. Mike Mew, die het concept van orthotropics hebben ontwikkeld. Mewing heeft aan populariteit gewonnen via sociale media, met name TikTok en YouTube, waar het wordt gepromoot als een niet-invasieve methode voor gezichtsverbetering.
Mewing is een informele term voor een oefentechniek waarbij de tong tegen het gehemelte wordt geplaatst met als beweerd doel de kaakstructuur en gezichtsvorm te verbeteren. De praktijk is vernoemd naar de Britse orthodontisten Dr. John Mew en zijn zoon Dr. Mike Mew, die het concept van orthotropics hebben ontwikkeld. Mewing heeft aan populariteit gewonnen via sociale media, met name TikTok en YouTube, waar het wordt gepromoot als een niet-invasieve methode voor gezichtsverbetering.
Beschrijving
[bewerken | brontekst bewerken]Bij mewing wordt de gehele tong (inclusief het achterste deel) plat tegen het gehemelte gedrukt, met de lippen gesloten en de tanden licht op elkaar of net niet aanrakend. Aanhangers beweren dat deze tongpositie, wanneer consistent aangehouden gedurende lange perioden, kan leiden tot:
- Verbreding van de bovenkaak (maxilla)
- Een prominentere kaaklijn
- Verbetering van de gezichtsymmetrie
- Een meer "voorwaarts gegroeid" gezichtsprofiel
- Vermindering van een dubbele kin
- Verbetering van de ademhaling door de neus
De techniek wordt vaak gepresenteerd als een alternatief voor orthodontische behandelingen of cosmetische chirurgie.
Oorsprong en orthotropics
[bewerken | brontekst bewerken]John Mew en Mike Mew
[bewerken | brontekst bewerken]John Mew (geboren 1928) is een Britse orthodontist die in de jaren 1970 het concept van orthotropics introduceerde. Orthotropics is een benadering van orthodontie die stelt dat gezichtsontwikkeling beïnvloed wordt door omgevingsfactoren zoals tongpositie, ademhalingspatronen en mondgewoonten, in plaats van alleen door genetica.
Mew's theorie suggereert dat:
- De moderne mens een te smalle kaak ontwikkelt door zachte voeding en mondademing
- Correcte tongpositie en neusademhaling kunnen gezichtsgroei stimuleren
- Traditionele orthodontie met extracties en beugels behandelt symptomen maar niet de oorzaak
Mike Mew, zoon van John Mew, heeft deze theorieën verder gepopulariseerd via zijn YouTube-kanaal "Orthotropics", dat sinds 2012 miljoenen views heeft verzameld. De term "mewing" is een woordspeling op hun achternaam.
Controversiële status
[bewerken | brontekst bewerken]In 2017 werd John Mew geschorst door de General Dental Council (GDC) in het Verenigd Koninkrijk wegens professioneel wangedrag, met name vanwege het openlijk bekritiseren van collega-orthodontisten en het promoten van onbewezen behandelmethoden. In 2019 werd zijn vergunning ingetrokken. Mike Mew verloor zijn registratie in 2024 om vergelijkbare redenen.
Populariteit en online cultuur
[bewerken | brontekst bewerken]Verspreiding via sociale media
[bewerken | brontekst bewerken]Mewing is viraal gegaan op platforms zoals:
- TikTok: Videos met de hashtag #mewing hebben miljarden views verzameld
- YouTube: Tutorials en voor-en-na video's (vaak van twijfelachtige authenticiteit)
- Reddit: Subreddits zoals r/Mewing met tienduizenden leden
- Instagram: Influencers die mewing promoten als onderdeel van looksmaxxing
De "mewing" meme
[bewerken | brontekst bewerken]Vanaf 2023 werd mewing ook een populaire meme onder jongeren, waarbij mensen hun wijsvinger voor hun mond houden in een zwijgend gebaar (een verwijzing naar het geheim houden van de "mewing techniek"). Deze meme verspreidde zich vooral onder tieners en werd gebruikt in humoristische context, los van de oorspronkelijke gezondheidsbeweringen.
Connectie met looksmaxxing
[bewerken | brontekst bewerken]Mewing wordt frequent besproken binnen de looksmaxxing-gemeenschap als een vorm van "softmaxxing" (niet-invasieve methoden voor uiterlijke verbetering). Het wordt vaak gecombineerd met andere praktijken zoals:
- Bonesmashing (controversiële techniek voor botremodellering)
- Chewing (kauwen op hard materiaal voor kaakspieren)
- Thumbpulling (duimtrekken aan het gehemelte)
- Specifieke diëten en supplementen
Wetenschappelijke basis en kritiek
[bewerken | brontekst bewerken]Beweringen van voorstanders
[bewerken | brontekst bewerken]Voorstanders van mewing verwijzen naar:
- Observationele vergelijkingen: Culturen met traditionele diëten hebben bredere kaken
- Functionele orthodontie: Sommige orthodontisten erkennen het belang van tongpositie
- Anekdotisch bewijs: Voor-en-na foto's op sociale media (vaak over jaren)
- Dierenstudies: Onderzoek naar kaakgroei bij ratten met aangepaste tongpositie
Wetenschappelijke consensus
[bewerken | brontekst bewerken]De meerderheid van orthodontisten en gezichtschirurgen zijn zeer sceptisch over mewing:
Gebrek aan bewijs:
- Geen peer-reviewed klinische studies die effectiviteit aantonen
- Geen gecontroleerde trials met objectieve metingen
- Voor-en-na foto's op sociale media zijn onbetrouwbaar (verschillende hoeken, belichting, gewichtsverlies, puberteit)
Biologische beperkingen:
- Bij volwassenen: De groeiplaten in het gezicht zijn gesloten na de puberteit
- Maximale groeileeftijd: Enige potentiële effecten zouden alleen tijdens kindertijd/puberteit mogelijk zijn
- Botstructuur: Zachte druk van de tong kan geen significante botremodellering veroorzaken bij gezonde volwassenen
Uitspraken van experts:
In 2019 publiceerde de American Association of Orthodontists een verklaring waarin ze waarschuwden dat er geen wetenschappelijk bewijs is voor mewing als behandelmethode.
Dr. Rani Seeth, orthodontist en woordvoerder van de British Orthodontic Society, stelde in 2024: "Er is geen enkel bewijs in de wetenschappelijke literatuur dat mewing werkt. De beweringen zijn gebaseerd op anekdotes en pseudowetenschap."
Legitieme aspecten van tongpositie
[bewerken | brontekst bewerken]Hoewel mewing als "wondermiddel" wordt afgewezen, erkennen orthodontisten wel dat:
- Correcte tongpositie belangrijk is voor normale ontwikkeling bij kinderen
- Myofunctionele therapie (professionele begeleiding van tong- en slikfunctie) een rol kan spelen in orthodontische behandeling
- Neusademhaling gezonder is dan mondademhaling
- Tongdisfunctie bij kinderen kan bijdragen aan orthodontische problemen
Het verschil ligt in de schaal van verwachtingen: professionele myofunctionele therapie bij kinderen kan subtiele verbeteringen geven, maar radicale gezichtstransformatie bij volwassenen via tongpositie alleen is biologisch onwaarschijnlijk.
Mogelijke risico's
[bewerken | brontekst bewerken]Hoewel mewing op zichzelf relatief harmlos lijkt, waarschuwen experts voor:
Directe risico's:
- Temporomandibulaire gewrichtsstoornissen (TMJ): Overmatige spanning in de kaak
- Hoofdpijn en nekpijn: Door verkeerde spieractivatie
- Tandverplaatsing: Bij overmatige druk
- Orthodontische complicaties: Interferentie met lopende behandelingen
Indirecte risico's:
- Uitgestelde zorg: Mensen vermijden noodzakelijke orthodontische behandeling
- Onrealistische verwachtingen: Vooral bij jongeren met lichaamsdysmorfie
- Financiële uitbuiting: Online cursussen en "mewing coaches" die geld vragen voor onbewezen technieken
- Psychologische impact: Obsessieve focus op uiterlijk en teleurstelling bij uitblijvende resultaten
Media-aandacht
[bewerken | brontekst bewerken]Mewing heeft aanzienlijke media-aandacht gekregen:
- The Guardian (2024): "From bone smashing to chin extensions: how 'looksmaxxing' is reshaping young men's faces"
- BBC (2024): Documentaire over extreme schoonheidstrends
- The New York Times (2019): Artikel over de Mew-familie en orthotropics
- Vice (2020): "The Jaw-Dropping Rise of Mewing"
- GQ (2023): Kritische analyse van looksmaxxing-trends
De meeste serieuze berichtgeving benadrukt het gebrek aan wetenschappelijk bewijs en waarschuwt voor de risico's van onbewezen zelfbehandelingen.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- Looksmaxxing (Bredere beweging rond uiterlijke zelfoptimalisatie)
- Bonesmashing (Gerelateerde controversiële praktijk)
- Wet van Wolff (Wetenschappelijk principe dat vaak verkeerd wordt geïnterpreteerd)
- Stoornis van de lichaamsbeleving (Psychologische context van obsessie met uiterlijk)
- Incel (Subcultuur waar veel looksmaxxing-praktijken ontstonden)
- Bigorexia (Vergelijkbare stoornis gericht op spiermassa)
- Orthodontie (Erkende medische discipline voor kaakcorrectie)
- Myofunctionele therapie (Legitieme behandeling van tong- en slikfunctie)