Virtual hosting

Virtual hosting (sanal barındırma), tek bir fiziksel sunucunun üzerinde birden fazla bağımsız web sitesinin veya alan adının eş zamanlı olarak barındırılmasına olanak tanıyan bir teknolojidir. Bu yöntem, işlemci gücü, bellek ve depolama alanı gibi sunucu kaynaklarının daha etkin kullanılmasını sağlayarak barındırma maliyetlerini düşürür.

Sanal barındırma, her bir web sitesinin kendi alan adına sahip olduğu ve bu alan adlarının aynı fiziksel sunucu üzerindeki farklı konumlara işaret ettiği mimarilerde kullanılır. En yaygın uygulaması, farklı alan adlarının aynı IP adresini paylaşmasıdır. Bu durumda sunucu, gelen web isteğinin hangi alan adına yönelik olduğunu "Host" başlığına bakarak tespit eder ve ilgili web sitesinin içeriğini sunar. Bu yaklaşım; kişisel web siteleri, bloglar ve orta ölçekli işletmelerin web siteleri gibi çok sayıda farklı sitenin tek bir sunucu altyapısı üzerinden yayımlanması için yaygın olarak kullanılmaktadır.

IPv4, her biri 32 bit uzunluğunda olan yaklaşık 4,3 milyar benzersiz adres sağlamaktadır. İnternetin hızla büyümesiyle birlikte, bu adreslerin büyük bir kısmı büyük platformlar ve hizmet sağlayıcıları tarafından kullanıldığı için tükenme noktasına gelmiştir.^[1] Bu durum, yeni web siteleri için IP adresi tahsisini zorlaştırmış ve virtual hosting teknolojisinin standartlaşmasına zemin hazırlamıştır.

Bu teknoloji sayesinde, tek bir IP adresi üzerinden binlerce site eşzamanlı olarak yayında kalabilmektedir. Öte yandan IPv6, 128 bit uzunluğundaki adres yapısıyla (yaklaşık 340 trilyon benzersiz adres) çok daha geniş bir adres alanı sunmaktadır. IPv6 standartlarına geçişin yaygınlaşması, mevcut IPv4 adreslerindeki darboğazı aşarak yeni web sitelerinin barındırılması için gerekli altyapı kapasitesini genişletmektedir.

Sanal özel sunucu (VPS), fiziksel bir sunucunun yazılımsal olarak sanal parçalara ayrılmasıyla oluşturulan bir sunucu türüdür. VPS, kullanıcılara bağımsız bir sunucu ortamı sunarken; fiziksel sunucunun RAM, işlemci ve disk alanı gibi kaynaklarını paylaşır. Her sanal sunucu, belirli limitlerdeki kaynaklarla kendi işletim sistemini ve yazılımlarını çalıştırır.

Sanal tahsisli sunucu (VDS), donanımsal sanallaştırma teknolojisi kullanılarak fiziksel bir sunucu üzerinde oluşturulan, VPS'e göre daha yüksek düzeyde kaynak garantisi ve izolasyon sunan yapıdır. VDS mimarisinde kullanıcılara belirli miktarda bellek, işlemci gücü ve depolama alanı rezerve edilir. Bu kaynaklar, aynı fiziksel sunucu üzerindeki diğer sanal sunucularla paylaşılmaz ve kullanıcıya tahsis edilen donanım kapasitesi her zaman kullanılabilir durumdadır. Bu özellikleriyle VDS, paylaşımlı sunuculara kıyasla daha istikrarlı bir performans sunar.

İnternet ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz.