Maternus

Maternus (Aziz, ölümü 328) Trier'in üçüncü, Köln'ün kayıtlara geçen ilk piskoposu. Roma ve Arles'te düzenlenen konsillere katılan piskoposlar listesinde adı geçmektedir.

Eusebius'e göre, Piskopos Maternus Donatist tartışması döneminde aktifti. Mayıs 313'te Maternus ve diğer piskoposlar, Kartaca Piskoposu Caecilianus'un durumu hakkında danışmak üzere İmparator Konstantin tarafından Roma'ya çağrıldı. 314 yılında Arles Sinodu'na da katıldı. Trier'de Maternus ile ilgili bir efsane gelişirken, Köln'de popüler bir kült ortaya çıktı.^[1]

Bollandistler ve diğerleri, onun piskoposluk dönemini dördüncü yüzyıla tarihlendirir. Alsace'ın ilk Havarisi olarak bilinir ve Hristiyanlığın bu bölgede ve Batı Almanya'da yayılmasını başarıyla teşvik etmiştir.^[2]

Frankfurt gümüş yazıtının keşfine kadar (230 ile 270 yılları arasında tarihlenen), Maternus'un 313'teki Roma Sinodu'na katılımı, Alpler'in kuzeyinde Hristiyanlık için en erken güvenilir kanıttı.^[3]

Efsaneye göre, o, Trier'in ilk piskoposu Aziz Eucharius'un bir takipçisiydi. Eucharius, diyakoz Valerius ve diyakoz yardımcısı Maternus ile birlikte Aziz Petrus tarafından piskopos olarak Galya'ya İncil'i vaaz etmek üzere gönderildi.^[4] Onlar Ren Nehri'ne ve Alsas'taki Ellelum'a geldiler, burada Maternus öldü. İki arkadaşı hemen Aziz Petrus'a döndü ve ölü adamı hayata döndürmesini rica ettiler. Aziz Petrus, pastoral asasını Eucharius'a verdi ve asa ile dokunulduğunda, kırk gündür mezarında olan Maternus hayata geri döndü. Bunun üzerine çok sayıda pagan Hristiyanlığa geçti. Birçok kilise kurduktan sonra, üç arkadaş Trier'e gittiler ve burada evangelizasyon çalışmaları o kadar hızlı ilerledi ki Eucharius, bu şehri piskoposluk merkezi olarak seçti.^[5]

Maternus, on beş yıl boyunca Valerius'a yardım etti ve ardından kırk yıl boyunca Trier'in piskoposu olarak onun yerine geçti. Valerius'a yardım ederken, Köln ve Tongeren piskoposluklarını kurmuştu. Ayrıca bir Roma tapınağının bulunduğu yerde bir kilise kurdu; bu kilise daha sonra Köln Katedrali oldu. Hayata döndürüldüğü Aziz Petrus'un asası, onuncu yüzyılın sonuna kadar Köln'de korundu; daha sonra üst kısmı Trier'e hediye edildi ve ardından İmparator IV. Charles tarafından Prag'a götürüldü.^[5]

Bu efsane dokuzuncu yüzyıldan kalmadır ve Trier piskoposluğunun eski bir kuruluş olduğunu ve dolayısıyla Almanya'daki diğer piskoposluklara kıyasla üstünlüğünü kanıtlamayı amaçladığı görülmektedir.^[6]