MachineGames
MachineGames, Uppsala merkezli İsveçli bir video oyunu geliştiricisidir. Stüdyo, 2009 yılında, aralarında Magnus Högdahl'ın da bulunduğu Starbreeze Studios'un yedi eski çalışanı tarafından kuruldu. Birkaç yayımcıya oyun fikirlerini başarısız bir şekilde sunduktan sonra MachineGames, Temmuz 2010'da Wolfenstein serisinden yeni bir oyun geliştirmek için Bethesda Softworks ile anlaştı ve Kasım ayında Bethesda'nın ana şirketi ZeniMax Media tarafından satın alındı. Wolfenstein serisinde MachineGames, The New Order (2014), The Old Blood (2015), The New Colossus (2017), Youngblood (2019) ve Cyberpilot (2019) oyunlarını geliştirdi.
 | |
| Tip | Alt şirket |
|---|---|
| Endüstri | Video oyunları |
| Kuruluş | 2009) |
| Kurucu |
|
| Genel merkezi | , Sweden |
| Önemli kişiler |
|
| Ürün | Wolfenstein (2014–günümüz) |
| Sahibi | ZeniMax Media (2010–günümüz) |
| Çalışan sayısı | ~125 (2021) |
| Web sitesi | machinegames.com |
MachineGames, Uppsala merkezli İsveçli bir video oyunu geliştiricisidir. Stüdyo, 2009 yılında, aralarında Magnus Högdahl'ın da bulunduğu Starbreeze Studios'un yedi eski çalışanı tarafından kuruldu. Birkaç yayımcıya oyun fikirlerini başarısız bir şekilde sunduktan sonra MachineGames, Temmuz 2010'da Wolfenstein serisinden yeni bir oyun geliştirmek için Bethesda Softworks ile anlaştı ve Kasım ayında Bethesda'nın ana şirketi ZeniMax Media tarafından satın alındı. Wolfenstein serisinde MachineGames, The New Order (2014), The Old Blood (2015), The New Colossus (2017), Youngblood (2019) ve Cyberpilot (2019) oyunlarını geliştirdi.
Tarih
[değiştir | kaynağı değiştir]MachineGames'in Kjell Emanuelsson, Jerk Gustafsson, Magnus Högdahl, Jim Kjellin, Fredrik Ljungdahl, Jens Matthies ve Michael Wynne'den oluşan kurucu ekibi daha önce Högdahl'ın aynı zamanda kurucusu olduğu İsveçli video oyun şirketi Starbreeze Studios'ta çalışıyordu.[1] 2009 yılının ortalarında, ekip Syndicate oyunu üzerinde çalışırken, Starbreeze 100'den fazla çalışana ulaşmıştı ve bu yedi kişilik ekip ayırılıp, baştan bir girişim başlatmak istede.[2] Stüdyodan ayrıldılar ve Uppsala, İsveç'te MachineGames'i kurdular. Bu sıralarda şirket için düşünülen alternatif bir isim de "Tungsten" idi. Matthies şirketin yaratıcı yönetmeni olurken, Gustafsson genel müdür ve yönetici yapımcı oldu. Högdahl ve Wynne kısa bir süre sonra kişisel nedenlerle şirketten ayrıldılar. İlk bir buçuk yıl boyunca MachineGames ekibi, oyun fikirleri üzerine beyin fırtınası yaptı ve bunları Bethesda Softworks de dahil olmak üzere çeşitli yayımcılara sundu ve hepsinde reddedildi. Fonları tükenen ekip ya stüdyoyu daha fazla finanse edebilmek için evlerini satacaklardı ya da stüdyoyu tamamen kapatacaklardı.
Bu süre zarfında bir başka geliştirici id Software ve onların Wolfenstein oyun serisinin hakları Bethesda'nın ana şirketi ZeniMax Media tarafından satın alındı.[1] Bu satın alımın ardından Bethesda, MachineGames'e fikri mülkiyetlerinden birisi üzerinde çalışmayı teklif etti ve Matthies o sırada kimsenin bir Wolfenstein oyunu geliştirmediğini öğrendiğinde MachineGames'in bir tane Wolfenstein oyunu üzerinde çalışabileceğini belirtti. Matthies, Gustafsson ve diğer MachineGames çalışanları, bu proje ihtimali hakkında konuşmak için Temmuz 2010'da Mesquite, Teksas'ta id Software'i ziyaret etti. id Software, ekibin Starbreeze'deki çalışmalarından zaten etkilenmişti ve tek istekleri MachineGames'in bu proje için id Software'in id Tech 5 motorunu kullanması oldu. MachineGames'in bir Wolfenstein oyunu geliştirmesi için gerekli tüm evrak işi Kasım ayına kadar tamamlanmıştı ve stüdyo, daha sonra Wolfenstein: The New Order adını alacak olan oyunu geliştirmek için ZeniMax'ın bir yan kuruluşu haline geldi. Bu satın alım ile MachineGames yasal adını ZeniMax Sweden AB olarak değiştirdi.[3] Bunu takiben, MachineGames yeni personel almaya başladı ve Haziran 2013'e kadar en az 50 çalışana ulaştı.[2] Gustafsson'a göre, o sırada şirket çalışanlarının yaklaşık %70'ini eski Starbreeze çalışanları oluşturuyordu.
MachineGames, Wolfenstein: The New Order'ı (2014) ve The New Order'ın öncesini konu alan Wolfenstein: The Old Blood'ı (2015) geliştirdi.[4] Haziran 2016'da MachineGames, id Software'in 1996 oyunu Quake'in yirminci yıldönümünü kutlamak için için ücretsiz bir bölüm çıkardı.[5] Electronic Entertainment Expo 2017'de, The New Order'ın devam oyunu olan Wolfenstein II: The New Colossus duyuruldu. Wolfenstein II, Microsoft Windows, PlayStation 4 ve Xbox One için 27 Ekim 2017'de piyasaya sürüldü.[6] MachineGames The New Colossus'tan sonra her ikisi de 2019'da piyasaya sürülen eşli oyuncu oynanış bazlı Wolfenstein: Youngblood'u ve bir sanal gerçeklik oyunu olan Wolfenstein: Cyberpilot'u geliştirdi.[7][8]
ZeniMax Media, Microsoft tarafından 7,5 milyar dolar karşılığında satın alındı ve Mart 2021'de Xbox Game Studios'un bir parçası oldu.[9][10] MachineGames Ocak 2021'de bir sonraki oyunlarının Lucasfilm ile birlikte çalışacakları Indiana Jones serisine dayalı bir oyun olacağını ve Todd Howard'ın oyunun yönetici yapımcılığını üstleneceğini duyurdu.[11]
Geliştirilen oyunlar
[değiştir | kaynağı değiştir]| Yıl | Başlık | Platform(lar) |
|---|---|---|
| 2014 | Wolfenstein: The New Order | Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One |
| 2015 | Wolfenstein: The Old Blood | Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One |
| 2016 | Quake: Dimension of the Past | Microsoft Windows |
| 2017 | Wolfenstein II: The New Colossus | Microsoft Windows, Nintendo Switch, PlayStation 4, Xbox One |
| 2019 | Wolfenstein: Youngblood | Microsoft Windows, Nintendo Switch, PlayStation 4, Stadia, Xbox One |
| Wolfenstein: Cyberpilot | Microsoft Windows, PlayStation 4 | |
| TBA | İsimsiz Indiana Jones oyunu[12] | Duyurulacak |
| Wolfenstein III[13] |
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b "Making Wolfenstein: A fight club on top of the world". Polygon. 15 Mayıs 2014. 15 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2017. Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>etiketi: "Polygon: fight club" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ a b "The team reviving Wolfenstein". Polygon. 14 Haziran 2013. 5 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2019. Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>etiketi: "Polygon: reviving" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ "Did The House of Fallout Just Buy *Another* Studio?". Kotaku. 3 Kasım 2010. 5 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2019.
- ^ "Wolfenstein: The New Order revealed". GameSpot. 7 Mayıs 2013. 5 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2019.
- ^ "Um, There's A New, Official Quake 1 Episode Out". Rock, Paper, Shotgun. 24 Haziran 2016. 2 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Şubat 2017.
- ^ "BJ Blazkowicz is back in Wolfenstein 2: The New Colossus". Polygon. 12 Haziran 2017. 12 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2017.
- ^ "What do we know about Wolfenstein Youngblood?". Polygon. 12 Haziran 2018. 23 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2018.
- ^ "Prey and Wolfenstein take two very different approaches in VR spinoffs". Polygon. 12 Ağustos 2018. 29 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2019.
- ^ "Microsoft to Buy Bethesda for $7.5 Billion to Boost Xbox". Bloomberg News. 21 Eylül 2020. 21 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2020.
- ^ "Microsoft confirms its Bethesda acquisition is complete and 'some games' will be exclusive". Video Games Chronicle. 9 Mart 2021. 9 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2021.
- ^ "New Indiana Jones Game Coming From Wolfenstein Studio". GameSpot. 12 Ocak 2021. 12 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ocak 2021.
- ^ Webster (12 Ocak 2021). "Bethesda is making an Indiana Jones game". The Verge. 12 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ocak 2021.
- ^ Lanier (24 Eylül 2018). "Bethesda is Making 'Wolfenstein III,' Not Abandoning Single Player". Variety. 12 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Aralık 2020.