Edirne
Edirne, Türkiye'nin Edirne ilinin merkezi olan şehir. Marmara Bölgesi'nin Trakya kesiminde, Yunanistan ve Bulgaristan sınırında yer almaktadır. Edirne, 1363'ten 1453'e kadar Osmanlı İmparatorluğu'nun başkentiydi. 2020 sayımına göre toplam nüfusu 180.901'di.
| Edirne | |
|---|---|
Şehir | |
 Selimiye Camii ve Mimar Koca Sinan Anıtı | |
  Edirne  Edirne Edirne (Avrupa)  Edirne Edirne (Asya) | |
Koordinatlar: 41°40′37″K 26°33′20″D / 41.67694°K 26.55556°D | |
| Ülke | Türkiye |
| Bölge | Marmara Bölgesi |
| İl | Edirne |
| İdare | |
| • Belediye başkanı | Filiz Gencan Akın (CHP) |
| Yüzölçümü | |
| • Toplam | 844 km² |
| Rakım | 41 m |
| Zaman dilimi | UTC+03.00 (TSİ) |
| Posta kodu | 22100 |
| Alan kodu | 0 284 |
| Plaka kodu | 22 |
Edirne, Türkiye'nin Edirne ilinin merkezi olan şehir. Marmara Bölgesi'nin Trakya kesiminde, Yunanistan ve Bulgaristan sınırında yer almaktadır. Edirne, 1363'ten 1453'e kadar Osmanlı İmparatorluğu'nun başkentiydi. 2020 sayımına göre toplam nüfusu 180.901'di.
Etimoloji
[değiştir | kaynağı değiştir]Şehir Roma İmparatoru Hadrianus tarafından kuruldu ve Hadrianopolis (İngilizce: Adrianople, /ˌeɪdriəˈnoʊpəl/; Grekçe: Ἁδριανούπολις) adını aldı. Daha önce Uskudama[1] adında eski bir Trak yerleşimiydi. Osmanlı dönemindeki adı Edrine (ادرنه) Yunanca adından türetildi. İngilizcede Adrianople olarak yazılır, 1928'deki Türk Harf Devrimi'nin ardından Edirne, uluslararası alanda kabul edilen yeni adı olmuştur.
Coğrafya
[değiştir | kaynağı değiştir]Edirne, Türkiye'yi Avrupa'ya bağlayan D-100 (E-80) karayolu üzerinde yer alan bir sınır şehridir. Edirne, Tunca, Arda ve Meriç ırmaklarının buluştuğu düzlükte kurulmuştur. Karasal iklim hakimdir. Yunanistan ve Bulgaristan sınırında yer almaktadır. Şehir merkezi Yunanistan'a 7 km, Bulgaristan'a 17 km uzaklıktadır. İlin denizden yüksekliği 41 metredir.[2]
Tarih
[değiştir | kaynağı değiştir]
Edirne civarına bilinen ilk yerleşimciler, Trak kabilelerinden Odrisler ve Bettigeriler'dir.[3] Yaygın görüşe göre günümüzde Edirne'nin bulunduğu Meriç ile Tunca nehirlerinin birleştiği yere Odrisler tarafından, Odris veya Odrisia adı verilen açık bir şehir veya pazar yeri kurulmuştu.[3] MÖ 1400-1200 yılları arasında bölge Akaların eline geçti ve bu dönemden sonra "polis" hâline getirildi.[3] Ahameniş İmparatoru I. Darius'un MÖ 510'larda İskitler üzerine düzenlediği sefer sırasında bölge Pers hâkimiyetine girdi.[3] MÖ 460 yılında I. Teres hükümdarlığında bağımsızlığını ilan eden Odrisler, tekrar bölgenin hakimi oldu.[4] MÖ 340 yılında II. Filip hükümdarlığındaki Makedonların eline geçen yerleşim yeri, bu dönemde Orestia adıyla anılmaya başlandı.[3] Bölge, daha sonraları Kelt istilalarına da uğradı.[3] Makedonların kontrolündeki Orestia, MÖ 168'de Romalıların eline geçti.[3] Roma İmparatoru Hadrianus'un MS 123-124 yılları arasında gerçekleştirdiği doğu seyahati sırasında adı Hadrianapolis olarak değiştirilen Orestia'ya şehir statüsü verildi.[5] Roma İmparatorluğu'nun 395 yılında ikiye ayrılmasının ardından Bizans İmparatorluğu'nun kontrolünde kalan Hadrianapolis, bu dönemde Got, Hun, Peçenek, Avar ve Bulgar saldırılarına maruz kaldı.[5]
813 yılında Bulgaristan Hanı Krum tarafından ele geçirilen şehir,[6] Krum'un ölümü sonrasında tahta geçen Omurtag ile Bizans İmparatoru V. Leon arasında 815 yılında yapılan antlaşmayla birlikte iki devlet arasında otuz yıllık barış sağlanırken şehrin kontrolü Bizans İmparatorluğu'na bırakıldı.[7]
1000'li yıllarda şehir, birkaç defa Peçenek ve Kuman saldırısına uğrasa da Bizans İmparatorluğu kontrolünde kaldı.[8] Haçlı Seferleri sırasında çeşitli saldırılara uğrarken, Latin İmparatorluğu kontrolüne giren şehirde Bulgarlarla 1205'te yapılan muharebede Latinler mağlup oldu. Latin İmparatorluğu'nun 1261 yılında yıkılması sonrasında Hadrianapolis Bulgarların yönetimine girdi. Farklı kaynaklara göre 1361-1371 yılları arasında değişiklik gösteren süreçte şehir Osmanlı İmparatorluğu topraklarına katıldı.[9] Türklerin eline geçince adı Edirne olarak değişen ve daha sonradan Osmanlı İmparatorluğu'na başkentlik yapan şehir, 1453'te İstanbul'un başkent olmasından sonra da önemini kısmen yitirse de padişahların gözde yerlerinden biri ve canlı bir ticari ve idari merkez olarak kalmıştır.[10] 18. yüzyılda yangınlar ve depremle sarsılan kentin gelişimine en büyük darbeyi, bir zamanlar avantaj teşkil eden Balkanlara açılan kapı olma niteliğinin Osmanlı İmparatorluğu'nun gerilemeye başlamasıyla dezavantaja dönüşmesi vurmuştur. Yabancı işgalini ilk olarak 1828-29 yılındaki Osmanlı-Rus harbinde yaşayan şehir, 93 Harbi'nde (1877-1878) tekrar Ruslar tarafından işgal edilmiştir.
Edirne Vilayet Matbaası Müdürü Şevket Dağdeviren'in yazdığı 1892 tarihli salnameye göre; Edirne şehri, Edirne sancağı ile beraber 6 sancak, 21 kaza, 97 nahiye, 1620 köy ve 800.000 nüfusu olan Edirne Vilayeti'nin merkezidir.
Edirne Kazası, üç nahiye ile Edirne ve Karaağaç belediyelerinden oluşmaktadır. Kazada 306 mahalle, 154 köy ve 17132 evde 85733 kadın ve erkek nüfus vardır.
Edirne şehrinde 10780 evde 53348 nüfus vardır. Şehirde 157 cami ve mescit, 69 tekke ve zaviye, 35 medrese ve kütüphane, 52 okul, hapishane, jandarma dairesi, adliye telgraf dairesi, şeriat mahkemesi, hükûmet konağı, askerlik dairesi, 4 askerî lise, 1 sivil lise, 1 erkek, 1 kız ortaokulu, numune çiftliği ile ziraat ve sanayi okulu vardır.[11]
3.870 dükkân, 280 fırın, 37 han, 15 çalışır durumda, 9 harap hamam, 134 değirmen, 7 un fabrikası, 5 matbaa, 568 oda, 148 samanlık ve ambar, 19.476 parça bağ, 2315 bahçe, 5.228 tarla, 278 çayır ve 1.657 arsa vardır.[12]
Bunların dışında 26 kilise ve manastır, 13 sinagog, 5 kışla, 11 karakol, 239 çeşme ve sebil, 5 imaret, 1 ıslahevi, 5 hastane, yangın kulesi, 6 buzhane, 2 reji ambarı, 1 gazhane, 15 kiremit ve tuğla ocağı, 87806 dönüm ekilir ve ekilmez arazi vardır.[12]
Şehir dışındaki kazada, 228 dükkân, 2 fırın, 16 han, 1 hamam, 78 değirmen, 6 un fabrikası, 104 ambar ve samanlık, 54 çiftlik, 6889 bağ, 43.962 tarla, 131 bahçe, 1.230 çayır, 58 mera, 16 orman, 448 arsa, 24 cami, 2 tekke, 32 kilise ve manastır, 20 tuğla ve kiremit ocağı, 29 çeşme ve 997.074 dönüm ekilir ve ekilmez arazi bulunmaktadır.
Edirne'de Meriç, Tunca ve Arda nehirleri etrafında 2.315 parça bakımlı sebze, meyve ve dut bahçeleri vardır. Kayısı, erik, ayva, dut, muşmula ve diğer meyveleri boldur. İstanbul Yolu, Kıyık, Tekke Kapı, Yeni İmaret ve Yıldırım semtlerinde 37 yerde 19.476 parça bağ bulunmaktadır. Yılda üzümden 300 milyon kilo şarap ve 4.600.000 kilo kadar rakı üretilir. Şarabın büyük bölümü Avrupa'ya ihraç edilir.[13]
Balkan Harbi'nde (1912-1913) ise Bulgarlar tarafından işgal edilmiştir. Birinci Balkan Savaşı'ndan sonra kabul edilen barış anlaşmasıyla Bulgaristan'a geçen kent, daha anlaşmanın mürekkebi kurumadan patlak veren İkinci Balkan Savaşı'ndan sonra tekrar Türk topraklarına katılmıştır. I. Dünya Savaşı'ndan Osmanlı İmparatorluğu'nun yenilgiyle çıkmasının ardından Edirne, Temmuz 1920'de Yunan işgaline uğradı; Türk Kurtuluş Savaşı'nın başarıyla sonuçlanmasıyla 25 Kasım 1922'de nihai olarak Türk egemenliğine girdi. Lozan Antlaşması ile Yunanistan'dan savaş tazminatı olarak geri alınan Karaağaç'ın 15 Eylül 1923'te Türkiye'ye katılmasıyla ilin sınırı bugünkü hâlini aldı. Antlaşma anısına inşa edilen Lozan Anıtı ilçenin Karaağaç mahallesindedir.
| Edirne Kazası Nüfus Cetveli (1892)[13] | |||
|---|---|---|---|
| Millet | Kadın | Erkek | Toplam |
| İslam | 17948 | 18649 | 36597 |
| Rum | 13914 | 14342 | 28256 |
| Ermeni | 1753 | 1662 | 3415 |
| Yahudi | 3867 | 4112 | 7979 |
| Bulgar | 4329 | 4910 | 9239 |
| Katolik | 97 | 105 | 202 |
| Protestan | 18 | 24 | 42 |
| Latin | 2 | 1 | 3 |
| Toplam | 41.928 | 43.805 | 85.733 |
Nüfus
[değiştir | kaynağı değiştir]
| Yıl | Toplam | Şehir | Kır |
|---|---|---|---|
| 1927[14] | 68.279 | 34.528 | 33.751 |
| 1935[15] | 82.508 | 36.121 | 46.387 |
| 1940[16] | 130.532 | 45.680 | 84.852 |
| 1945[17][a] | 68.155 | 29.439 | 38.716 |
| 1950[18] | 74.412 | 30.426 | 43.986 |
| 1955[19][b] | 60.790 | 33.325 | 27.465 |
| 1960[20] | 67.934 | 39.410 | 28.524 |
| 1965[21] | 78.161 | 46.091 | 32.070 |
| 1970[22] | 84.531 | 53.806 | 30.725 |
| 1975[23] | 94.449 | 63.001 | 31.448 |
| 1980[24] | 105.503 | 71.914 | 33.589 |
| 1985[25] | 120.663 | 86.909 | 33.754 |
| 1990[26][c] | 124.361 | 102.345 | 22.016 |
| 2000[27] | 140.830 | 119.298 | 21.532 |
| 2007[28] | 150.717 | 136.070 | 14.647 |
| 2008[29] | 153.199 | 138.222 | 14.977 |
| 2009[30] | 156.155 | 141.570 | 14.585 |
| 2010[31] | 152.993 | 138.793 | 14.200 |
| 2011[32] | 158.929 | 144.531 | 14.398 |
| 2012[33] | 162.161 | 148.474 | 13.687 |
| 2013[34] | 164.048 | 150.260 | 13.788 |
| 2014[35] | 165.979 | 152.628 | 13.351 |
| 2015[36] | 171.386 | 158.369 | 13.017 |
| 2016[36] | 173.037 | 160.233 | 12.804 |
| 2017[36] | 178.910 | 166.494 | 12.416 |
| 2018[36] | 180.327 | 167.443 | 12.884 |
| 2019[36] | 185.408 | 172.802 | 12.606 |
| 2020[36] | 180.901 | 168.680 | 12.221 |
Sanat ve kültür
[değiştir | kaynağı değiştir]
Bir zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'na başkentlik yapmasından dolayı şehir han, cami, çarşı ve taş köprü gibi tarihî eserlerle süslüdür.
Külliyeler
[değiştir | kaynağı değiştir]Camiler, kiliseler ve sinagoglar
[değiştir | kaynağı değiştir]Edirne'de Mimar Sinan'ın "ustalık eserim" dediği Selimiye Camii, Üç Şerefeli Cami ve Eski Cami, Darül Hadis Camii en önemli eserleri oluşturur.
Şehirde Hristiyan kültürüne ait Kaleiçinde bulunan İtalyan Katolik Kilisesi, Kıyık'ta bulunan Sv.(Свети) Georgi Bulgar kilisesi ve Kirişhane'de bulunan Sv. Konstantin-Elena Bulgar Kilisesi vardır. Şehrin Yahudi azınlığına ait Kaleiçi'nde bir Edirne Büyük Sinagogu bulunur. Bu, Türkiye sınırları içerisindeki en büyük, Avrupa'daki 3. büyük sinagogdur.[37]
Kapalı çarşılar
[değiştir | kaynağı değiştir]Edirne'nin Selimiye Arastası, Bedesten ve Alipaşa adında üç kapalıçarşısı bulunmaktadır.
Edirne Sarayı
[değiştir | kaynağı değiştir]Osmanlı döneminde kullanılan saraydan günümüzde adaletin timsali olan Adalet Kasrı haricinde bir bina kalmamıştır, önünde seng-i arz ve seng-i ibret. Kum Kasrı Hamamında restorasyon çalışmaları devam etmekte olup, restorasyon çalışmalarına başlanılan Matbah-ı Amire'de (Saray Mutfağı), 2013 yılı itibarıyla çalışmalar tamamlanmış bulunmaktadır.[38] Saray mutfağı müzeye dönüştürülecektir.[39]
El sanatları
[değiştir | kaynağı değiştir]
Edirne, Osmanlı döneminde çini ve seramik sanatının önemli merkezlerindendi. Edirne'deki saray ve önemli binaların çinileri, şehrin sanatsal geleneğinin ürünleridir.[40]
Edirne'deki el sanatları üslubuna "Edirnekâri" (Edirne işi) adı verilir. Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti olduğu dönemden beri Edirne'deki el işçiliği yüksek nitelikleriyle beğeni toplamıştır. Günümüzde de bu gelenek ağaç ve oyma işlemeciliğinde devam etmekte; sandık ve dolap gibi ahşap malzemeler üzerine boya ile yapılan desenlerle kendini göstermektedir. Lake kap ve kutu yapımcılığı, çiçek ressamlığı, ciltçilik, hattatlık (özellikle talik yazı), ahşap oyuculuğu ve mezar taşçılığı, Edirne'deki diğer el sanatlarıdır.
Günümüzde süpürgecilik de bir el sanatı olarak varlığını sürdürmektedir. Turistik bir faaliyet haline dönüşen mis sabunculuğu da bir diğer geleneksel el sanatıdır.
Eğitim
[değiştir | kaynağı değiştir]- Trakya Üniversitesi
- Edirne Emel-Özgür Subaşıay Teknik ve Mesleki Anadolu Lisesi 22 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- Beykent Eğitim Kurumları
- Edirne Anadolu Turizm ve Otelcilik Meslek Lisesi
- Edirne Sosyal Bilimler Lisesi (2014 yılında öğretmen liselerinin kapatılmasının ardından eski Edirne Anadolu Öğretmen Lisesi binasında eğitim öğretime başladı.)
- Edirne Süleyman Demirel Fen Lisesi
- Yıldırım Beyazıt Anadolu Lisesi
- I. Murat Anadolu Lisesi
- Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi
- İlhami Ertem Anadolu Lisesi
- Edirne Lisesi
- Edirne Endüstri Meslek Lisesi
- Anadolu Sağlık Meslek Lisesi
- 80. Yıl Anadolu Lisesi
- Edirne Anadolu Teknik Lisesi
- Edirne Kız Meslek Lisesi
- Özel Edirne Beykent Anaokulu
- Özel Edirne Beykent İlkokulu
- Özel Edirne Beykent Ortaokulu
- Özel Edirne Beykent Anadolu Lisesi
- Özel Edirne Beykent Fen Lisesi
- Özel Edirne Bahçeşehir Lisesi
- Özel Edirne Bahçeşehir Fen Lisesi
- Özel Edirne Bahçeşehir Ortaokulu
- Özel Edirne Bahçeşehir İlkokulu
- Özel Serhat Ortaokulu
- Edirne Yüksel Yeşil Ortaokulu
- Edirne İstiklal Ortaokulu
- Edirne Kırkpınar Ağası Alper Yazoğlu Ortaokulu
- Edirne Serhat İMKB Mesleki Teknik Anadolu Lisesi
Semtleri
[değiştir | kaynağı değiştir]- Yeniimaret
- Ayşekadın
- Esentepe
- Kaleiçi
- Karaağaç
- Kavgaz
- Kıyık
- Kirişhane
- Kutlutaş
- Muradiye
- Saraçhane
- Yıldırım
- Umur Bey
- Küçükpazar
- İstasyon
- Binevler
- Kooperatifevleri
- Avrupa Kent
Belediye başkanları
[değiştir | kaynağı değiştir]Osmanlı dönemi
[değiştir | kaynağı değiştir]| № | Şehremini | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi |
|---|---|---|---|
| 1 | Hacı Salim Efendi | 1878 | 1879 |
| 2 | Dilaver Bey | 1898 | 1903 |
| 3 | Fuat Bey | 1910 | 1913 |
| 4 | Dağdeviren Ahmet Bey | 1913 | 1918 |
| 5 | Şevket Bey | 1918 | 1920 |
| 6 | Yolageldili Kasım Bey | 1922 | 1923 |
Cumhuriyet dönemi
[değiştir | kaynağı değiştir]| № | Belediye Başkanı | Görev Başlangıcı | Görev Bitişi | Parti | |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | İbrahim Zağra | 1923 | 1925 | Cumhuriyet Halk Partisi | |
| 2 | Tevfik Sırrı Gür | 1925 | 1927 | ||
| 3 | Mithat Vardar | 1927 | 1930 | ||
| 4 | Ekrem Demiray | 1930 | 1935 | ||
| 5 | Ferit Çardaklı | 1935 | 1937 | ||
| 6 | Şerif Bilgen | 1937 | 1938 | ||
| 7 | Ferit Çardaklı | 1938 | 1939 | ||
| 8 | Şerif Bilgen | 1939 | 1939 | ||
| 9 | Hasan Osma | 1945 | 1946 | ||
| 10 | Tahsin Şıpka | 1946 | 1950 | ||
| 11 | Hasan Maksudoğlu | 1950 | 1952 | Demokrat Parti | |
| 12 | Sabahattin Parsoy | 1952 | 1954 | ||
| 13 | Ali Rıza Ataktürk | 1954 | 1955 | ||
| 14 | Ratip Kazancıgil | 1955 | 1955 | ||
| 15 | Nuri Alışkan | 1955 | 1960 | ||
| 16 | Binbaşı Saip Kızıltepe | 1960 | 1960 | Askerî | |
| 17 | Sadri Sarptır (Vali) | 1960 | 1963 | ||
| 18 | Burhan Işıkseren | 1963 | 1973 | Adalet Partisi | |
| 19 | Şevki Arman | 1973 | 1977 | ||
| 20 | Güngör Mazlum | 1977 | 1980 | Cumhuriyet Halk Partisi | |
| 21 | H. Ayhan Ergin | 1980 | 1981 | Askerî | |
| 22 | Alparslan Yalkın | 1981 | 1984 | ||
| 23 | İbrahim Ay | 1984 | 1989 | Anavatan Partisi | |
| 24 | Hamdi Sedefçi | 1989 | 1994 | Sosyaldemokrat Halkçı Parti | |
| 1994 | 1999 | Cumhuriyet Halk Partisi | |||
| 25 | Cengiz Varnatopu | 1999 | 2004 | Anavatan Partisi | |
| (24) | Hamdi Sedefçi | 28 Mart 2004 | 8 Nisan 2014 | Cumhuriyet Halk Partisi | |
| 26 | Recep Gürkan | 8 Nisan 2014 | 4 Nisan 2024 | ||
| 27 | Filiz Gencan Akın | 4 Nisan 2024 | Görevde | ||
Kaynak:[41]
Spor
[değiştir | kaynağı değiştir]Kırkpınar Yağlı Güreşleri şehirde düzenlenmektedir. Edirne'nin köklü kulübü Edirnespor bu şehirde oynamaktadır. Olin Edirne şehrin basketbol kulübüdür. Edirnespor Kulübü, 3. Lig'de oynamaktadır.
Kardeş şehirler
[değiştir | kaynağı değiştir]
Kars, Türkiye[42]- Ardahan, Türkiye
- İzmit, Türkiye
Yanbolu, Bulgaristan
Prizren, Kosova[43]
Lörrach, Almanya[44][45]
Yerel medya
[değiştir | kaynağı değiştir]Yerel TV kanalları
- ETV (Edirne Televizyonu)
Yerel radyo kanalları
- 88.5 Keşan FM (Keşan)
- 92.2 Radyo Su
- 92.7 Radyo Ak
- 94.0 Radyo Mola
- 106.2 Radyo Günebakan (Trakya Üniversitesi)
Yerel gazeteler
- Edirne
- Edirne Haber
- Edirne'nin Sesi
- Gündem
- Hudut
- Son Haber
- Vatandaş
- Yenigün
- Batı Ekspres
- Gündem Saros
- Medya Keşan
- Uzunköprü
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Galeri
[değiştir | kaynağı değiştir]-
-
-
Selimiye Camii'nin camları -
-
-
-
-
-
-
-
Notlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- Diktaş, Arzu (Aralık 2008). "XVI. yüzyılın son çeyreğinde Edirne'de sosyal hayat". Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. 2 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Kasım 2014.
- ^ "Edirne". Encyclopaedia Britannica. 5 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2018.
- ^ "İlin deniz seviyesinden yüksekliği" (PDF). Erişim tarihi: 13 Kasım 2025.
- ^ a b c d e f g Diktaş, Arzu, sf. 4-5
- ^ Webber, Christopher (2001). The Thracians 700 BC-AD 46 (Men-at-Arms) (İngilizce). s. 5. ISBN 1-84176-329-2.
- ^ a b Diktaş, Arzu, sf. 6
- ^ Diktaş, Arzu, sf. 7
- ^ Diktaş, Arzu, sf. 8
- ^ Diktaş, Arzu, sf. 9
- ^ İnalcık. "Edirne'nin Fethi (1361)". ss. 137-140. 21 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Kasım 2014. Birden fazla yazar-name-list parameters kullanıldı (yardım)
- ^ Bayatli, Altay. "Edirne Taş Köprüleri / Edirne Stone Bridges". 12 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi3 Şubat 2022.
- ^ Bayatli, Altay (1 Ekim 2019). ""Edirne Planı" Trakya Paşaeli Müdafa-i Hukuk Cemiyeti 100. Yıl Hatırası Genişletilmiş II. Baskı (Vagus Nerve Araştırma Grubu)". Trakya Paşaeli Müdafa-i Hukuk Cemiyeti 100. Yıl Hatırası "Edirne Planı" Genişletilmiş II. Baskı. 3 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi3 Şubat 2022.
- ^ a b Bayatli, Altay (21 Haziran 2019). "Kuşbakışı Edirne / Bird's Eye View Edirne". Kuşbakışı Edirne - "18. ve 19. yy. 'a Ait Arşivlerden Edirne Haritaları ve Planları". 3 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi3 Şubat 2022.
- ^ a b Kazancıgil Ratip, Gökçe Nilüfer, Dağdevirenzade M. Şevket Bey'in Edirne Tarihi ve Balkan Savaşı Anıları, Türk Kütüphaneciler Derneği Edirne Şubesi Yayınları, 2005 Edirne
- ^ "Fasikül I: Mufassal Neticeler İcmal Tabloları" (PDF). 28 Teşrinevvel 1927 Umumî Nüfus Tahriri. DİE. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2021.
- ^ "1935 Genel Nüfus Sayımı" (PDF). 20 İlkteşrin 1935 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 2 Haziran 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
- ^ . "Vilâyetler, kazalar, Nahiyeler ve Köyler İtibarile Nüfus ve Yüzey ölçü" (PDF). 20 İlkteşrin 1940 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 20 Ekim 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2016.
- ^ . "1945 Genel Nüfus Sayımı" (PDF). 21 Ekim 1945 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 15 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
- ^ . "Vilayet, Kaza, Nahiye ve Köyler itibarıyla nüfus" (PDF). 22 Ekim 1950 Umumi Nüfus Sayımı. DİE. 15 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
- ^ . "1955 Genel Nüfus Sayımı" (PDF). 23 Ekim 1955 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 2 Haziran 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Şubat 2021.
- ^ . "İl, İlçe, Bucak ve Köyler itibarıyla nüfus" (PDF). 23 Ekim 1960 Genel Nüfus Sayımı. DİE. 15 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2021.
- ^ "1965 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "1970 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "1975 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "1980 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "1985 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "1990 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "2000 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "2007 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "2008 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "2009 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "2010 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "2011 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 3 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2012.
- ^ "2012 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 20 Şubat 2013 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mart 2013.
- ^ "2013 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 15 Şubat 2014 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2014.
- ^ "2014 genel nüfus sayımı verileri". Türkiye İstatistik Kurumu. 10 Şubat 2015 tarihinde kaynağından (html) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Şubat 2015.
- ^ a b c d e f
- "Merkezi Dağıtım Sistemi" (html) (Doğrudan bir kaynak olmayıp ilgili veriye ulaşmak için sorgulama yapılmalıdır). Türkiye İstatistik Kurumu. Erişim tarihi: 13 Nisan 2016.
- "Merkez Nüfusu - Edirne". nufusu.com. Erişim tarihi: 5 Şubat 2021.
- "Edirne Merkez Nüfusu". nufusune.com.
- ^ "Vakıflar "hoşgörüyü" yeniden inşa etti". Anadolu Ajansı. 24 Mart 2015. 27 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2015.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 30 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2015.
- ^ "Saray mutfağı müzeye dönüştürülecek". Radikal.
- ^ Bacıoğlu, Bülent; Çağman, Filiz; Bayatli, Altay (27 Şubat 2021). "Edirne Sarayı ve Ehl-i Hiref". Edirne Tanıtım ve Turizm Derneği Dergisi. 3 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi3 Şubat 2022.
- ^ "Eski başkanlar". 27 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2024.
- ^ "Kars Belediyesi bu güne kadar yaptığı çalışmaları web sitesinde açıklandı". Kars Belediyesi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2012.[ölü/kırık bağlantı]
- ^ "Kardeş Belediye İçin İmzalar Atıldı". Edirne Belediyesi. 15 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2021.
- ^ "Twinned towns" [Kardeş şehirler]. Lörrach Belediyesi (İngilizce). 29 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2021.
- ^ "Kardeş Şehirden Moral Desteği". Edirne Belediyesi. 5 Mart 2021. 4 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2021.
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]
|
Commons'ta dosyalar |
|
Vikikaynak'ta belgeler |
