Wolf Alice
Wolf Alice – brytyjski zespół rockowy z Londynu w Anglii. Powstał w 2010 roku jako duet akustyczny, w którego skład wchodzili wówczas: wokalistka Ellie Rowsell i gitarzysta Joff Oddie. Od 2012 roku w składzie grupy znajdują się również perkusista Joel Amey i basista Theo Ellis. Wolf Alice zagrali swój pierwszy koncert w Highbury Garage w grudniu 2010 roku, supportując April in the Shade po tym, jak Rowsell i Oddie spotkali się z zespołem na otwartym mikrofonie w Hope and Anchor w Islington. Wydali swój debiutancki singel „Fluffy” w lutym 2013 roku, a następnie „Bros” w maju tego samego roku. Kilka miesięcy później, w październiku wydali minialbum Blush, a w maju 2014 roku jego kontynuację, Creature Songs. W lutym 2015 roku zespół wydał główny singel „Giant Peach” z debiutanckiego albumu My Love Is Cool, który ukazał się w czerwcu tego samego roku. Zawiera on ich singel z 2014 roku „Moaning Lisa Smile”, który osiągnął 1. miejsce na brytyjskiej listy przebojów. W sierpniu 2015 roku utwór zajął 9. miejsce na liście przebojów Alternative Songs amerykańskiego magazynu Billboard i został nominowany do nagrody Grammy w 2016 roku w kategorii „Najlepszy występ rockowy”. Zespół wydał swój drugi album studyjny Visions of a Life we wrześniu 2017 roku. Zadebiutował na 2. miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii i spotkał się z szerokim uznaniem krytyków muzycznych. Płyta ta, uznana przez wiele czasopism za jeden z najlepszych albumów roku, zdobyła w 2018 roku nagrodę Mercury Prize. Trzeci album studyjny grupy, Blue Weekend, ukazał się w czerwcu 2021 roku i spotkał się z powszechnym uznaniem, stając się ich pierwszym albumem, który dotarł do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Wolf Alice zdobył nagrodę Brit Award w kategorii „Brytyjska grupa” w 2022 roku. Ich czwarty album, The Clearing, ukazał się w sierpniu 2025 roku i również osiągnął 1. miejsce na liście przebojów Wielkiej Brytanii.
.jpg) Występ zespołu Wolf Alice w Grammy Museum (2021); od lewej: Joff Oddie, Ellie Rowsell, Joel Amey i Theo Ellis | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek |
rock alternatywny, indie rock, dream pop, shoegaze, grunge, folk, pop |
| Aktywność |
od 2010 |
| Wydawnictwo | |
| Skład | |
| Ellie Rowsell Joff Oddie Joel Amey Theo Ellis | |
| Byli członkowie | |
| Sadie Cleary James DC | |
| Strona internetowa | |
Wolf Alice – brytyjski zespół rockowy z Londynu w Anglii. Powstał w 2010 roku jako duet akustyczny, w którego skład wchodzili wówczas: wokalistka Ellie Rowsell i gitarzysta Joff Oddie. Od 2012 roku w składzie grupy znajdują się również perkusista Joel Amey i basista Theo Ellis.
Wolf Alice zagrali swój pierwszy koncert w Highbury Garage w grudniu 2010 roku, supportując April in the Shade po tym, jak Rowsell i Oddie spotkali się z zespołem na otwartym mikrofonie w Hope and Anchor w Islington. Wydali swój debiutancki singel „Fluffy” w lutym 2013 roku, a następnie „Bros” w maju tego samego roku. Kilka miesięcy później, w październiku wydali minialbum Blush, a w maju 2014 roku jego kontynuację, Creature Songs.
W lutym 2015 roku zespół wydał główny singel „Giant Peach” z debiutanckiego albumu My Love Is Cool, który ukazał się w czerwcu tego samego roku. Zawiera on ich singel z 2014 roku „Moaning Lisa Smile”, który osiągnął 1. miejsce na brytyjskiej listy przebojów. W sierpniu 2015 roku utwór zajął 9. miejsce na liście przebojów Alternative Songs amerykańskiego magazynu Billboard i został nominowany do nagrody Grammy w 2016 roku w kategorii „Najlepszy występ rockowy”.
Zespół wydał swój drugi album studyjny Visions of a Life we wrześniu 2017 roku. Zadebiutował na 2. miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii i spotkał się z szerokim uznaniem krytyków muzycznych. Płyta ta, uznana przez wiele czasopism za jeden z najlepszych albumów roku, zdobyła w 2018 roku nagrodę Mercury Prize. Trzeci album studyjny grupy, Blue Weekend, ukazał się w czerwcu 2021 roku i spotkał się z powszechnym uznaniem, stając się ich pierwszym albumem, który dotarł do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Wolf Alice zdobył nagrodę Brit Award w kategorii „Brytyjska grupa” w 2022 roku. Ich czwarty album, The Clearing, ukazał się w sierpniu 2025 roku i również osiągnął 1. miejsce na liście przebojów Wielkiej Brytanii.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Początki zespołu i My Love Is Cool (2010–2016)
[edytuj | edytuj kod]Zespół Wolf Alice powstał w 2010 roku i początkowo był akustycznym duetem Ellie Rowsell i Joffa Oddiego. Nazwa grupy pochodzi od opowiadania Angeli Carter[1][2]. Rowsell nawiązała kontakt z Oddiem za pośrednictwem forum internetowego i razem zaczęli tworzyć muzykę inspirowaną twórczością takich artystów, jak Johnny Flynn. Ostatecznie, decydując się na dodanie do brzmienia elementów elektrycznych, zaprosili Sadie Cleary, przyjaciółkę Rowsell z dzieciństwa, na basistkę, oraz Jamesa DC, przyjaciela Oddiego, na perkusistę. Zagrali oni wspólnie swój pierwszy koncert w Highbury Garage, supportując grupę April in the Shade. W tym samym roku wydali własnym sumptem EP-kę zatytułowaną Wolf Alice, zawierającą trzy utwory: „Every Cloud”, „Wednesday” i „Destroy Me”[3][4].
Kiedy James DC złamał nadgarstek w 2012 roku, Joel Amey dołączył do zespołu jako tymczasowy perkusista, a następnie został stałym członkiem grupy. W tym samym roku Cleary odeszła, aby skupić się na nauce. Pod koniec 2012 roku Theo Ellis został przyjęty jako basista Wolf Alice[5]. Wydali piosenkę „Leaving You” online na SoundCloud jako plik do darmowego pobrania[6]. Została ona odtworzona w BBC Radio 1[7] i pojawiła się w sekcji „Radar” magazynu NME[8]. Po wydaniu piosenki, wyruszyli w trasę koncertową z zespołem Peace i nagrali sesję do programu Huwa Stephensa w BBC Radio 1 w styczniu 2013 roku. Wydali swój pierwszy fizyczny singel „Fluffy” w lutym tego samego roku w wytwórni Chess Club Records[1][9].
Zespół Wolf Alice wydał swój drugi singel „Bros” w maju 2013 roku także w wytwórni Chess Club[10][11]. „Bros” to jeden z pierwszych utworów napisanych przez Rowsell, który zespół grał na wczesnym etapie swojej działalności, który doprowadził do trasy koncertowej, podczas której Wolf Alice był wspierany przez takie zespoły, jak Dressed Like Wolves i Dead New Blood[12]. W październiku 2013 roku Wolf Alice wydał swój pierwszy oficjalny minialbum zatytułowany Blush[13][14], który został poprzedzony wydaniem singla „She”[15].
W grudniu 2013 roku BBC Radio 6 Music wybrało ich jako najczęściej omawianego na blogach brytyjskiego artysty tamtego roku[16]. W 2014 roku podpisali kontrakt z Dirty Hit i w maju wydali swój kolejny minialbum Creature Songs. W grudniu 2014 roku zespół został ogłoszony „Najlepszym Przełomowym Artystą” podczas gali UK Festival Awards[17].
.jpg)
Pod koniec lutego 2015 roku Wolf Alice zapowiedzieli swój debiutancki album studyjny My Love Is Cool i wydali pierwszy singel z albumu, „Giant Peach”[18]. W kwietniu tego samego roku opublikowali przerobioną wersję utworu „Bros” jako drugi singel z debiutanckiego albumu[19]. Kilka miesięcy później, 10 czerwca zespół udostępnił nowy utwór „You’re a Germ”[20].
Album My Love Is Cool ukazał się 22 czerwca tego samego roku[21], debiutując na drugim miejscu na brytyjskiej liście przebojów[22] i zebrał bardzo pozytywne recenzje[23][21]. Następnie, jeszcze w 2015 roku wydali singel „Freazy”[24], a w kolejnym roku także „Lisbon”[25]. W 2016 roku wyruszyli w trasę koncertową jako support przed trasą koncertową The 1975 po Stanach Zjednoczonych[26].
Filmowiec Michael Winterbottom towarzyszył Wolf Alice podczas ich trasy promującej album My Love Is Cool. Sfilmował zespół, a także umieścił wśród nich dwóch aktorów, wcielających się w członków ekipy koncertowej, a fikcyjna historia miłosna rozwijała się w miarę ich podróży z koncertu na koncert. Powstały w ten sposób dokument fabularyzowany On the Road, który został wydany w październiku 2016 roku. Według Deadspin „W filmie dokumentalnym Winterbottom uchwycił 16 różnych koncertów i codzienne życie za kulisami z perspektywy nowego członka ekipy”[27].
Visions of a Life (2016–2020)
[edytuj | edytuj kod].jpg)
Latem 2016 roku zespół opublikował serię zdjęć i filmów ze swojego pobytu w studiu, sugerując, iż nagrywa swój drugi album studyjny[28]. W maju 2017 roku grupa zamieściła na swoich stronach w mediach społecznościowych tajemniczy wpis zapowiadający jej powrót, z wiadomością o treści: „Już wkrótce” (ang. Coming soon)[29]. Miesiąc później opublikowali oni główny singel „Yuk Foo” z drugiego albumu studyjnego Visions of a Life[30]. Przed premierą albumu 29 września tego samego roku[31] wydali trzy kolejne single: „Don’t Delete the Kisses”[32], „Beautifully Unconventional”[33] i „Heavenward”[34]. W 2018 roku wydali również single: „Formidable Cool”[35], „Sadboy”[36] i „Space & Time”[37].
Album został napisany w Londynie i nagrany w Los Angeles wspólnie z producentem Justinem Meldal-Johnsenem[38].
Zespół koncertował przez cały rok 2018, między innymi jako support Foo Fighters podczas trasy Concrete and Gold Tour[39] oraz Queens of the Stone Age w ramach trasy Villains World Tour[40]. Zespół wspierał także Liama Gallaghera na jego koncercie w Finsbury Park 29 czerwca 2018 roku[41].
Drugi album zespołu odniósł komercyjny i krytyczny sukces, debiutując na drugim miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii[38]. We wrześniu 2018 roku zespół dzięki płycie Visions of a Life zdobył nagrodę Mercury Prize 2018[42].
Blue Weekend (2021–2023)
[edytuj | edytuj kod]_(52182457703).jpg)
15 lutego 2021 roku udostępniono zaktualizowaną stronę internetową Wolf Alice, aby pokazać zapętlony film o oku z nagłówkiem „The Last Man on Earth”[43]. Kilka dni później, 22 lutego zespół ogłosił, że ich singel „The Last Man on Earth” zostanie wydany 24 lutego 2021 roku[44] i zadebiutuje w programie Annie Mac w BBC Radio 1[45]. Wydanie singla zostało wsparte ogłoszeniem ich trzeciego albumu studyjnego, Blue Weekend, który ukazał się 4 czerwca 2021 roku[46] nakładem Dirty Hit[47].
Drugi singel z albumu, „Smile”, został wydany 20 kwietnia 2021 roku[48]. Blue Weekend otrzymał szerokie uznanie krytyków i został nominowany do nagrody Mercury Prize 2021[49]. 29 października 2021 roku zespół wydał płytę Blue Weekend: Tour Deluxe, na której znalazły się cztery wersje koncertowe utworów z albumu („Smile”, „How Can I Make it OK”, „Safe From Heartbreak” i „The Last Man on Earth”), a także koncertowy cover utworu „Bobby” Alexa G[50].
Wolf Alice zdobył nagrodę Brit Awards 2022 w kategorii „Brytyjska grupa”[51].
5 maja 2022 roku zespół wydał kołysankę „The Last Man on Earth” jako singel i zapowiedział Blue Lullaby, minialbum zawierający przerobione na kołysanki pięć utworów z Blue Weekend, która została wydana 24 czerwca 2022 roku[52].
Latem 2022 roku zespół zagrał 17 koncertów, wspierając trasę koncertową Harry’ego Stylesa Love On Tour – pierwszy koncert w Hamburgu 26 czerwca i ostatni w Lizbonie 31 lipca[53]. Zagrali wspólnie m.in. na Tauron Arenie w Krakowie 18 lipca 2022 roku[54]. W tym samym roku wystąpili też na Pol’and’Rock Festival 2022[55][56].
The Clearing (od 2024)
[edytuj | edytuj kod]W lutym 2024 roku ogłoszono, iż po zakończeniu umowy na trzy albumy z wytwórnią Dirty Hit zespół podpisał kontrakt z Columbia Records[57][58]. W kwietniu 2025 roku zespół zaczął zapowiadać wydanie nowego materiału na swoich kontach w mediach społecznościowych. 15 maja Wolf Alice wydał singel „Bloom Baby Bloom”, a następnie zapowiedział czwarty album studyjny The Clearing[4], który pierwotnie miał ukazać się 29 sierpnia 2025 roku[59], ale później przesunięto go na 22 sierpnia tego samego roku[60]. Album powstał wspólnie z producentem Gregiem Kurstinem[61].
5 lipca 2025 roku zespół wystąpił na Open’er Festival 2025 w Gdyni[62][63]. W listopadzie tego samego roku ogłoszono, że Wolf Alice znajdzie się w składzie na jednorazowy koncert Trans Mission na rzecz organizacji charytatywnych wspierających solidarność transseksualną Good Law Project i Not A Phase, który miał miejsce na 11 marca 2026 roku na londyńskim Wembley Arena[64][65].
28 lutego 2026 roku zespół zdobył nagrodę Brit Awards w kategorii „Grupa roku”[66][67].
Styl i wpływ muzyczny
[edytuj | edytuj kod]Chociaż początkowy materiał grupy był popem z domieszką folku, to po dołączeniu sekcji rytmicznej zespół bardziej zorientował się na rocka[68][69]. Styl muzyczny zespołu został opisany w różnych źródłach jako: rock alternatywny[70][71][72], indie rock[2][38], dream pop[72][38], shoegaze[70][73], grunge[74][70], folk[38][74], pop[74][73] i muzyka elektroniczna[38].
Clash opisał zespół jako „dziecko miłości folku i grunge’u”[1]. Kitty Empire w artykule dla The Observer opisała ich brzmienie jako „wciągający nurt ekscentrycznego indie rocka”[2]. Sami członkowie zespołu określają swoją muzykę jako „rockowy pop”[75]. Singel „Fluffy” został porównany do zespołów Elastica i Hole, a strona B singla, „White Leather”, została porównana do The xx[76][77][78].
W wywiadach członkowie Wolf Alice przyznali, że lubią zespoły: The Vines[79], The Beatles, The Band[80], Siouxsie and the Banshees, Blur i Courtney Love[81].
Głos Rowsell jest klasyfikowany jako sopran[82][83].
Członkowie zespołu
[edytuj | edytuj kod].jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Obecni członkowie
[edytuj | edytuj kod]- Ellie Rowsell – wokal prowadzący, gitara rytmiczna, instrumenty klawiszowe, syntezatory, fortepian (od 2010)[38]
- Joff Oddie – gitara prowadząca, skrzypce, syntezatory, wokal wspierający (od 2010)[38]
- Joel Amey – perkusja, instrumenty perkusyjne, syntezatory, wokal wspierający (od 2012)[38][5]
- Theo Ellis – gitara basowa, syntezatory, wokal wspierający (od 2012)[38][5]
Byli członkowie
[edytuj | edytuj kod]Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]Albumy studyjne
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Tytuł | Szczegóły | Najwyższa pozycja na liście | Certyfikaty | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| UK | AUS | BEL (FL) | IRE | NL | SCO | SPA | SWI | US | ||||
| 2015 | My Love Is Cool |
|
2 | 41 | 148 | 37 | 83 | 6 | — | — | 90 | |
| 2017 | Visions of a Life |
|
2 | 54 | 91 | 13 | 133 | 2 | 61 | 88 | 190 |
|
| 2021 | Blue Weekend |
|
1 | 9 | 52 | 3 | 96 | 1 | 59 | 25 | — |
|
| 2025 | The Clearing |
|
1 | 14 | 30 | 8 | 16 | 1 | 48 | 17 | — |
|
| „—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście. | ||||||||||||
| [38][88] | [89] | [90] | [91] | [92] | [89] | [93] | [94] | [95] | ||||
Minialbumy
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Tytuł | Szczegóły | Źr. |
|---|---|---|---|
| 2010 | Wolf Alice |
|
[3] |
| 2013 | Blush | [96] [97] | |
| 2014 | Creature Songs |
|
[98] [99] |
| 2022 | Blue Lullaby |
|
[100] [101] |
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Nagroda | Kategoria | Nominowany | Rezultat | Źr. |
|---|---|---|---|---|---|
| 2014 | UK Festival Awards | Najlepszy przełomowy artysta | Wolf Alice | Wygrana | [102] |
| 2015 | iTunes Store | Najlepszy nowy artysta / zespół | Wolf Alice | Wygrana | [103] |
| Mercury Prize | Najlepszy album | My Love Is Cool | Nominacja | [104] | |
| UK Music Video Awards | Najlepsze relacje z muzyki na żywo | Wolf Alice Vevo Lift UK | Nominacja | [105] | |
| 2016 | AIM Independent Music Awards | Najlepszy występ na żywo | Wolf Alice | Nominacja | [106] |
| PPL Award dla najczęściej granego nowego niezależnego artysty | Nominacja | ||||
| Brit Awards | Najlepszy brytyjski przełomowy wykonawca | Nominacja | [107] | ||
| Ivor Novello Awards | Najlepsza piosenka pod względem muzycznym i tekstowym | „Bros” | Nominacja | [108] | |
| Nagroda Grammy | Najlepszy występ rockowy | „Moaning Lisa Smile” | Nominacja | [109] | |
| NME Awards | Najlepszy brytyjski zespół | Wolf Alice | Nominacja | [110] | |
| Najlepszy zespół na żywo | Wygrana | ||||
| Najlepsza społeczność fanów | Nominacja | ||||
| Najlepszy album | My Love Is Cool | Nominacja | |||
| Najlepszy utwór | „Giant Peach” | Wygrana | |||
| Najlepszy teledysk | „You’re a Germ” | Nominacja | |||
| 2017 | NME Awards | Najlepszy brytyjski zespół | Wolf Alice | Nominacja | [111] |
| Najlepszy zespół na żywo | Nominacja | ||||
| Najlepszy teledysk | Nominacja | ||||
| 2018 | AIM Independent Music Awards | Najlepszy niezależny utwór | „Don’t Delete the Kisses” | Nominacja | [112] |
| Brit Awards | Brytyjska grupa | Wolf Alice | Nominacja | [113] | |
| Global Awards | Najlepszy wykonawca niezależny | Nominacja | [114] | ||
| Mercury Prize | Najlepszy album | Visions of a Life | Wygrana | [115] | |
| NME Awards | Najlepszy brytyjski zespół | Wolf Alice | Nominacja | [116] | |
| Najlepszy album | Visions of a Life | Nominacja | |||
| UK Music Video Awards | Najlepszy teledysk rockowy – nowicjusz | „Space and Time” | Nominacja | [117] | |
| 2019 | UK Music Video Awards | Najlepszy teledysk na żywo | „Visions of a Life” | Nominacja | [118] |
| 2021 | Mercury Prize | Najlepszy album | Blue Weekend | Nominacja | [119] |
| UK Music Video Awards | Najlepszy teledysk na żywo | „Lipstick on the Glass” w Union Chapel | Nominacja | [120] | |
| Najlepszy teledysk rockowy – Wielka Brytania | „How Can I Make It Ok” | Nominacja | |||
| Najlepszy specjalny projekt teledysku | Blue Weekend | Nominacja | |||
| 2022 | Brit Awards | Brytyjska grupa | Wolf Alice | Wygrana | [121] |
| Najlepszy brytyjski wykonawca muzyki alternatywnej / rockowej | Nominacja | ||||
| NME Awards | Najlepszy zespół na świecie | Nominacja | [122] | ||
| Najlepszy zespół z Wielkiej Brytanii | Nominacja | ||||
| Najlepszy headliner festiwalu | Wygrana | [123] | |||
| Najlepszy album na świecie | Blue Weekend | Nominacja | [122] | ||
| Najlepszy album brytyjskiego artysty | Nominacja | ||||
| 2025 | Mercury Prize | Najlepszy album | The Clearing | Nominacja | [124] |
| UK Music Video Awards | Najlepszy teledysk rockowy – Wielka Brytania | „The Sofa” | Nominacja | [125] | |
| Najlepszy teledysk rockowy – Wielka Brytania | „Bloom Baby Bloom” | Wygrana | |||
| Najlepszy styl w teledysku | Nominacja | ||||
| Najlepsza choreografia w teledysku | Nominacja | ||||
| 2026 | Brit Awards | Grupa roku | Wolf Alice | Wygrana | [66] |
| Album roku | The Clearing | Nominacja | |||
| Najlepszy alternatywny / rockowy zespół | Wolf Alice | Nominacja |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Joe Zadeh, OTW #481: Wolf Alice, „Clash Magazine”, clashmusic.com, 26 lutego 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b c Kitty Empire, Wolf Alice; Mens Adventures; Blackeye; Must – review, „The Guardian”, theguardian.com, 13 stycznia 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b A.D. Amorosi, What Is Real?: Wolf Alice, „Flood Magazine”, floodmagazine.com, 10 lutego 2016 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b Tara Joshi, Wolf Alice on new album ‘The Clearing’ and their most confident era yet, „Rolling Stone UK”, rollingstone.co.uk, 27 maja 2025 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b c d e Chris Tinkham, Wolf Alice: The Best of What's Next, „Paste Magazine”, pastemagazine.com, 16 czerwca 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Sian Blewitt, ‘If I wasn’t wearing any pants it would have been like a recurring dream’: An Interview with Wolf Alice, „The Edge”, theedgesusu.co.uk, 10 kwietnia 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ BBC Radio 1, Huw Stephens, Amateur Best in session [online], bbc.co.uk, 7 lutego 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Lucy Jones, Exclusive - Wolf Alice, 'Leaving You', „NME”, nme.com, 17 października 2012 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ BBC Radio 1, Huw Stephens, Wolf Alice in session [online], bbc.co.uk, 31 stycznia 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Rough Trade, Wolf Alice. Bros [online], roughtrade.com [dostęp 2013-03-09] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-23] (ang.).
- ↑ SoundCloud, Wolf Alice – Bros by Wolf Alice [online], soundcloud.com [dostęp 2015-11-15] (ang.).
- ↑ Andrew Pain, Wolf Alice bring their infectious sounds to Middlesbrough, „Teesside Live”, gazettelive.co.uk, 17 maja 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Marty Willson-Piper, Wolf Alice - Blush - 2013, „In Deep Music Archive”, indeepmusicarchive.net, 22 grudnia 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice – Blush: Exclusive EP stream, „The Guardian”, theguardian.com, 3 października 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Dan Carson, Listen to new Wolf Alice track 'She', „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 15 sierpnia 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Luca Landoni, Wolf Alice: ecco il video ufficiale di She, „Radiomusik Tv Blog”, radiomusik.it, 8 października 2013 [dostęp 2026-02-19] (wł.).
- ↑ UK Festival Awards unveil 2014 winners, „M Magazine”, m-magazine.co.uk, 2 grudnia 2014 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-06] (ang.).
- ↑ Jamie Coughlan, Wolf Alice Stream 'Giant Peach', Announce Debut Album 'My Love Is Cool', „Overblown”, overblown.co.uk, 25 lutego 2015 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-25] (ang.).
- ↑ Jamie Coughlan, Wolf Alice Share Re-Recorded Version of 'Bros', „Overblown”, overblown.co.uk, 16 kwietnia 2015 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-20] (ang.).
- ↑ Kimberley-Marie Sklinar, Wolf Alice stream new track ‘You’re A Germ’, „Never Enough Notes”, neverenoughnotes.co.uk, 10 czerwca 2015 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-10] (ang.).
- ↑ a b Stephen Ackroyd, Wolf Alice - My Love Is Cool, „DIY”, diymag.com, 19 czerwca 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Official Charts, My Love Is Cool [online], officialcharts.com, 4 lipca 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Laura Snapes, Wolf Alice: My Love Is Cool, „Pitchfork”, pitchfork.com, 30 czerwca 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Track Of The Day: Wolf Alcie - Freazy, „XS Noize”, xsnoize.com, 14 października 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice are putting out ‘Lisbon’ as a single, „DIY”, diymag.com, 13 maja 2016 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice to support The 1975 on US tour, „DIY”, diymag.com, 10 lutego 2016 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-11] (ang.).
- ↑ Diana Lodderhose, Michael Winterbottom’s ‘On The Road’ Added As London Film Fest World Premiere, „Deadline”, deadline.com, 8 września 2016 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Rhys Buchanan, Wolf Alice recording second album? Band post updates from studio, „NME”, nme.com, 3 sierpnia 2016 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Rhian Daly, Wolf Alice tease return with mysterious project 'coming soon', „NME”, nme.com, 4 maja 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Sam Richards, Wolf Alice’s Yuk Foo: a ball-busting slice of kick-ass, „The Guardian”, theguardian.com, 23 czerwca 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Sony Music Canada, Wolf Alice Today Release New Album ‘Visions Of A Life’ [online], sonymusic.ca, 29 września 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice are releasing new single ‘Don’t Delete The Kisses’ tomorrow, „DIY”, diymag.com, 4 lipca 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice release new song, Beautifully Unconventional, „Music Week”, musicweek.com, 15 sierpnia 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Luke Morgan Britton, Stream Wolf Alice's personal new single 'Heavenward', „NME”, nme.com, 18 września 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Apple Music, Formidable Cool - Single. Wolf Alice [online], music.apple.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice Have Released A Video For ‘Sadboy’ - Watch Now, „XS Noize”, xsnoize.com, 5 marca 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Jo Forrest, Wolf Alice release video for Space & Time, „Total Ntertainment”, totalntertainment.com, 1 czerwca 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m AllMusic, Wolf Alice [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice, Frank Carter, The Cribs and more to support Foo Fighters on 2018 tour, „DIY”, diymag.com, 4 grudnia 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice Speak About Their Upcoming Tour With QOTSA, „Radio Nova”, nova.ie, 23 lutego 2018 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-12] (ang.).
- ↑ Andrew Trendell, Wolf Alice have just been announced to support Liam Gallagher at Finsbury Park, so we talked to them about it, „NME”, nme.com, 29 marca 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Mark Savage, Mercury Prize 2018: Wolf Alice win for Visions of a Life, „BBC News”, bbc.co.uk, 20 września 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice are teasing something..., „DIY”, diymag.com, 15 lutego 2021 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-15] (ang.).
- ↑ Shahlin Graves, Wolf Alice announce new single 'The Last Man On Earth', „Coup de Main Magazine”, coupdemainmagazine.com, 22 lutego 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice, Hello guys... [online], twitter.com, 24 lutego 2021 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-24] (ang.).
- ↑ Allison Hussey, Wolf Alice Announce New Album Blue Weekend, Share Video for New Song, „Pitchfork”, pitchfork.com, 24 lutego 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Will Richards, Wolf Alice explain the story behind the title of new album 'Blue Weekend', „NME”, nme.com, 15 marca 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Wolf Alice Premieres New Song “Smile” [online], pmstudio.com, 21 kwietnia 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Mercury Prize, 2021 Hyundai Mercury Prize ‘Albums of the Year’ revealed… [online], mercuryprize.com, 22 lipca 2021 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-22] (ang.).
- ↑ Sony Music Canada, Wolf Alice Set to Release Deluxe Edition of Blue Weekend on October 29, 2021 [online], sonymusic.ca, 21 października 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Rhian Daly, Wolf Alice win Group Of The Year at BRITs 2022: “I’m gonna get battered”, „NME”, nme.com, 8 lutego 2022 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Damian Jones, Wolf Alice announce 'Blue Weekend' lullaby EP and share new take on 'The Last Man On Earth', „NME”, nme.com, 5 maja 2022 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Harry Styles, Love On Tour 2022 [online], hstyles.co.uk [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-08] (ang.).
- ↑ Sony Music, Harry Styles “Love On Tour 2022” - nowe terminy [online], newsroom.sonymusic.pl, 25 stycznia 2022 [dostęp 2026-02-19] (pol.).
- ↑ Wolf Alice. Brytyjska alternatywna muzyka na Pol’and’Rock Festival 2022 [online], kronika24.pl, 14 maja 2022 [dostęp 2026-02-19] (pol.).
- ↑ Pol'and'Rock Festival, Brytyjska alternatywna muzyka z najwyższej półki na Pol'and'Rock Festival [online], newsroom.polandrockfestival.pl, 25 kwietnia 2022 [dostęp 2026-02-19] (pol.).
- ↑ Roisin O'Connor, Rock band Wolf Alice leave Dirty Hit and sign with major label, „The Independent”, the-independent.com, 20 lutego 2024 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Emma Wilkes, Wolf Alice sign major new record label after split with Dirty Hit, „NME”, nme.com, 20 lutego 2024 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Daisy Carter, Wolf Alice add second London show to 2025 UK and Ireland tour, „DIY”, diymag.com, 23 maja 2025 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Sony Music, Wolf Alice świętuje premierę albumu „The Clearing” [online], newsroom.sonymusic.pl, 22 sierpnia 2025 [dostęp 2026-02-19] (pol.).
- ↑ AllMusic, The Clearing. Wolf Alice [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Open'er Festival, Wolf Alice [online], opener.pl [dostęp 2026-02-19] (pol.).
- ↑ Michał Grzybowski, Open'er 2025 z nowym ogłoszeniem. Polskie i zagraniczne gwiazdy w składzie! |, „Teraz Muzyka”, terazmuzyka.pl, 17 czerwca 2025 [dostęp 2026-02-19] (pol.).
- ↑ Felicity Newton, Mighty Hoopla and Olly Alexander have announced Trans Mission, a concert for trans solidarity, „Dork”, readdork.com, 28 listopada 2025 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Douglas Jardim, Pop spectacle and political defiance collide at Trans Mission benefit concert, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 12 marca 2026 [dostęp 2026-04-11] (ang.).
- ↑ a b All the winners at the 2026 Brit Awards, „BBC”, bbc.com, 28 lutego 2026 [dostęp 2026-04-11] (ang.).
- ↑ Helen Ainsley, BRIT Awards 2026: The winners in full, „Official Charts”, officialcharts.com, 28 lutego 2026 [dostęp 2026-04-11] (ang.).
- ↑ Wolf Alice, „Crack Magazine”, crackmagazine.net [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Nicholas Burman, Wolf Alice / The Waiting Room. Live Reviews, „Artrocker”, artrocker.tv [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-20] (ang.).
- ↑ a b c Jonathan Dean, Wolf Alice are back with a third album — and it’s their best yet. Plus, watch our exclusive live session, „The Times”, thetimes.com, 27 lutego 2021 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-29] (ang.).
- ↑ Rob Duguay, In Conversation: Wolf Alice’s Ellie Rowsell on “Blue Weekend” and Embracing the Songwriting Craft, „Flood Magazine”, floodmagazine.com, 2 czerwca 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b Jono White, Wolf Alice Release New Album 'Blue Weekend', „Glitter Magazine”, glittermagrocks.com, 4 czerwca 2021 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-05] (ang.).
- ↑ a b Harriet Gibsone, Wolf Alice: ‘It's not the 90s. No one said: here's £10m and a bag of coke', „The Guardian”, theguardian.com, 29 września 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b c Album Review: Wolf Alice – My Love is Cool, „Renowned for Sound”, renownedforsound.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Angus Griffin, New Noise: Wolf Alice interview, „Wonderland Magazine”, wonderlandmagazine.com, 28 lutego 2013 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2013-03-02] (ang.).
- ↑ Matt Wilkinson, New Music – Wolf Alice, 'Fluffy', „NME”, nme.com, 4 stycznia 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Singles for the week starting 11th February. Single Reviews, „Artrocker”, artrocker.tv [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-13] (ang.).
- ↑ Robin Murray, Listen: Wolf Alice - White Leather, „Clash Magazine”, clashmusic.mtcserver.com, 30 stycznia 2013 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Rachael Morris, Review: Wolf Alice, „Strathclyde Telegraph”, strathclydetelegraph.com, 18 października 2015 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-18] (ang.).
- ↑ Instagram, Letterboxd and wolfaliceband [online], instagram.com, 23 września 2025 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Laura Snapes, Wolf Alice on the Mercury prize and on-stage marriage proposals, „The Guardian”, theguardian.com, 11 września 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Jon Pareles, Jon Caramanica, Caryn Ganz, Giovanni Russonello, John Mayer’s Retro Moper, and 10 More New Songs, „The New York Times”, nytimes.com, 4 czerwca 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Thomas H. Green, Album: Wolf Alice - Blue Weekend [online], theartsdesk.com, 4 czerwca 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Certified Awards. Wolf Alice. My Love Is Cool [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Certified Awards. Wolf Alice. Visions of a Life [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Certified Awards. Wolf Alice. Blue Weekend [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Certified Awards. Wolf Alice. The Clearing [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Discogs, Wolf Alice [online], discogs.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b Official Charts, Wolf Alice [online], officialcharts.com, 4 października 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Ultratop, Discografie Wolf Alice. Charts. Alben [online], ultratop.be [dostęp 2026-02-19] (niderl.).
- ↑ My Love Is Cool: Hung Medien, Irish Charts. Discography Wolf Alice [online], irish-charts.com [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-23] (ang.).
Pozostałe albumy: Official Charts, Wolf Alice [online], officialcharts.com, 4 października 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.). - ↑ Dutch Charts, Discografie Wolf Alice [online], dutchcharts.nl [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Hung Medien, Spanish Charts. Discography Wolf Alice [online], spanishcharts.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Hitparade, Discographie Wolf Alice. Charts. Alben [online], hitparade.ch [dostęp 2026-02-19] (niem.).
- ↑ Wolf Alice. Billboard 200™, „Billboard”, billboard.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Rough Trade, Wolf Alice The Blush EP [online], roughtrade.com [dostęp 2021-08-22] [zarchiwizowane z adresu 2013-08-25] (ang.).
- ↑ AllMusic, Blush EP. Wolf Alice [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Emma Swann, Wolf Alice - Creature Songs, „DIY”, diymag.com, 26 maja 2014 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ AllMusic, Creature Songs. Wolf Alice [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Damian Jones, Wolf Alice announce 'Blue Weekend' lullaby EP and share new take on 'The Last Man On Earth', „NME”, nme.com, 5 maja 2022 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ AllMusic, Blue Lullaby. Wolf Alice [online], allmusic.com [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ UK Festival Awards unveil 2014 winners, „M Magazine”, m-magazine.co.uk, 2 grudnia 2014 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-06] (ang.).
- ↑ iTunes names Tame Impala, Florence & The Machine best of 2015, „Music Business Worldwide”, musicbusinessworldwide.com, 10 grudnia 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ 2015, Mercury Prize - Mercury Prize 2015 shortlist -, „BBC Music”, bbc.co.uk [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-15] (ang.).
- ↑ UK Music Video Awards 2015: here are the nominations..., „Promonews”, promonews.tv, 30 września 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Mark Savage, Adele and Radiohead up for indie awards, „BBC News”, bbc.com, 3 sierpnia 2016 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Brit Awards 2016 nominations: Tame Impala, Wolf Alice, Eagles Of Death Metal shortlisted, „NME”, nme.com, 14 stycznia 2016 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-17] (ang.).
- ↑ Wolf Alice, Jamie xx, Skepta nominated for Ivor Novello awards, „DIY”, diymag.com, 19 kwietnia 2016 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Harriet Gibsone, Grammy awards 2016: Taylor Swift, Kendrick Lamar and the Weeknd lead nominations, „The Guardian”, theguardian.com, 7 grudnia 2015 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Morgan Britton, NME Awards 2016 with Austin, Texas full winners list, „NME”, nme.com, 17 lutego 2016 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-18] (ang.).
- ↑ Rhian Daly, Beyoncé leads nominations for the VO5 NME Awards 2017 - voting open now, „NME”, nme.com, 12 stycznia 2017 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ AIM Independent Music Awards 2018 Nominees Announced, „Proper Music Group”, propermusicgroup.com, 8 sierpnia 2018 [dostęp 2026-02-19] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-02] (ang.).
- ↑ Brit Awards 2018: The winners and nominees, „BBC”, bbc.com, 13 stycznia 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ The Global Awards 2018: Who Will Walk Away With The Top Awards?!, „Capital”, capitalfm.com, 26 lutego 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Mark Savage, Mercury Prize: Arctic Monkeys, Lily Allen and Jorja Smith on shortlist, „BBC”, bbc.com, 26 lipca 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Rhian Daly, Lorde, Kasabian, and Dua Lipa lead VO5 NME Awards 2018 nominations, „NME”, nme.com, 17 stycznia 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ UK Music Video Awards 2018: all the nominations, „Promonews”, promonews.tv, 27 września 2018 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ UK Music Video Awards 2019: all the nominations, „Promonews”, promonews.tv, 25 września 2019 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Ben Beaumont-Thomas, Mercury prize 2021: first-time nominees dominate shortlist, „The Guardian”, theguardian.com, 22 lipca 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ UK Music Video Awards 2021: all the nominations for this year's UKMVAs, „Promonews”, promonews.tv, 29 września 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ BRIT Awards 2022 nominations in full: Adele, Dave, Ed Sheeran and Little Simz lead with four each, „Official Charts”, officialcharts.com, 18 grudnia 2021 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ a b Andrew Trendell, BandLab NME Awards 2022: Full list of nominations revealed, „NME”, nme.com, 27 stycznia 2022 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Alex Green, All the winners from the NME Awards 2022, „Irish Independent”, independent.ie, 2 marca 2022 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ Laura Snapes, CMAT, Pulp and PinkPantheress among Mercury prize shortlist light on new names, „The Guardian”, theguardian.com, 10 września 2025 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
- ↑ UK Music Video Awards 2025 nominations announced awards ceremony, „Music News”, music-news.com, 30 września 2025 [dostęp 2026-02-19] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona (ang.)
- Wolf Alice w bazie AllMusic (ang.)
- Wolf Alice w bazie Discogs.com (ang.)