Wayne Middaugh

Wayne Middaugh (ur. 20 września 1967 w Brampton) – kanadyjski curler, dwukrotny mistrz świata. Jest mężem Sherry Middaugh. Middaugh curling zaczął uprawiać w 1980. W 1987 wygrał prowincjonalne mistrzostwa juniorów i zdobył srebrne medale w rywalizacji krajowej. Jako drugi w zespole Russa Howarda reprezentował Ontario w the Brier w latach 1991–1994. Pierwszy występ na arenie krajowej Middaugh zakończył na 7. pozycji. Rok później zespół z Ontario w półfinale pokonał 7:4 Albertę (Kevin Martin) jednak przegrał 3:4 finał przeciwko Manitobie (Vic Peters). W 1993 drużyna Howarda ponownie awansowała do fazy play-off. W finale reprezentacja Ontario wywalczyła możliwość wyjazdu na MŚ pokonując Kolumbię Brytyjską (Rick Folk) 5:3. Kanadyjczycy na Mistrzostwach Świata 1993 awansowali z Round Robin na pierwszym miejscu. W półfinale pokonali 6:5 Amerykanów (Scott Baird) i zdobyli złote medale zwyciężając 8:4 nad Szkotami (David Smith). Middaugh jako obrońca mistrzostwa Kanady dotarł do finału, który był rewanżem dla Kolumbii Brytyjskiej za rok poprzedni. Ostatecznie Ontario przegrało finał 8:5 i to zespół Ricka Folka wyjechał na MŚ 1994. Middaugh w sezonie 1994/1995 stworzył własną drużynę, która w tym samym składzie grała do 2003. W tym okresie Wayne dwukrotnie wygrał mistrzostwa Ontario. W 1998 po raz drugi zdobył tytuł mistrza Kanady, w finale pokonał Quebec (Guy Hemmings). Na Mistrzostwach Świata 1998 zespół kanadyjski okazał się najlepszy, w całym turnieju przegrał tylko jedne mecz a w najważniejszych spotkaniach pokonał 9:2 Finów (Markku Uusipaavalniemi) i 7:4 Szwedów (Peja Lindholm). Zespół zajął także 3. miejsce na Nokia Brier 2001, w półfinale lepsza okazała się drużyna Manitoby (Kerry Burtnyk). W 2003 w zespole Middaugha zaszła zamiana na pozycji drugiego. Iana Tetleya zastąpił Joe Frans. Z nowym zawodnikiem Middaugh zagrał w Mistrzostwach Kanady 2005, gdzie zajął 6. miejsce. Od 2006 mistrzostwa Ontario wygrywa drużyna Glenna Howarda. W 2006 i 2007 właśnie te drużyny mierzyły się w finale. W 2008 Middaugh przegrał w barażach, a rok później nie przeszedł rywalizacji regionalnej. Od sezonu 2010/2011 na drugiej pozycji jego zespole gra Scott Howard, syn Glenna. Middaugh wygrał także siedem razy TSN Skins Game, w latach 1990–1992 z drużyną Russa Howarda a w 1995, 1996, 1999 i 2003 jako skip. Zajął 6. miejsce na Canadian Olympic Curling Trials 2009. Po odejściu Richarda Harta z zespołu Glenna Howarda po sezonie 2010/2011 Middaughowi zaproponowano objęcie tam pozycji trzeciego. Zespół bez porażki wygrał prowincjonalne kwalifikacje do the Brier. W fazie grupowej Tim Hortons Brier 2012 zespół z Ontario przegrał tylko jeden mecz (z Terytoriami Północno-Zachodnimi). W fazie play-off 9:3 ograł Manitobę (Rob Fowler) i w finale pokonując 7:6 Albertę (Kevin Koe) zdobył złote medale. W Round Robin Mistrzostw Świata 2012 Kanadyjczycy przegrali tylko przeciwko Nowej Zelandii. W meczu 1-2 pokonali Szkocję (Tom Brewster) 7:6, również ze Szkotami rywalizowali w finale. Zespół z Ontario po dogrywce wynikiem 8:7 obronił tytuły mistrzowskie. Ekipa Howarda wygrała Dominion Tankard 2013 i ponownie miała możliwość wystąpić na Tim Hortons Brier. Zespół wygrał fazę grupową, przegrał natomiast w play-off mecze z Manitobą (Jeff Stoughton) i Northern Ontario (Brad Jacobs). Ostatecznie w małym finale pokonał Nową Fundlandię (Brad Gushue). W 2014 Middaugh przegrał w finale prowincji przeciwko Markowi Bice’owi. W 2014 zakończył karierę sportową.

Wayne Middaugh

Data i miejsce urodzenia	20 września 1967 Brampton
Obywatelstwo	Kanada
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata Złoto Genewa 1993 Złoto Kamloops 1998 Złoto Bazylea 2012 the Brier Srebro Regina 1992 Złoto Ottawa 1993 Srebro Red Deer 1994 Złoto Winnipeg 1998 Brąz Ottawa 2001 Złoto Saskatoon 2012 Brąz Edmonton 2013

Wayne Middaugh (ur. 20 września 1967 w Brampton) – kanadyjski curler, dwukrotny mistrz świata. Jest mężem Sherry Middaugh.

Middaugh curling zaczął uprawiać w 1980. W 1987 wygrał prowincjonalne mistrzostwa juniorów^[1] i zdobył srebrne medale w rywalizacji krajowej. Jako drugi w zespole Russa Howarda reprezentował Ontario w the Brier w latach 1991–1994. Pierwszy występ na arenie krajowej Middaugh zakończył na 7. pozycji. Rok później zespół z Ontario w półfinale pokonał 7:4 Albertę (Kevin Martin) jednak przegrał 3:4 finał przeciwko Manitobie (Vic Peters)^[2].

W 1993 drużyna Howarda ponownie awansowała do fazy play-off. W finale reprezentacja Ontario wywalczyła możliwość wyjazdu na MŚ pokonując Kolumbię Brytyjską (Rick Folk) 5:3^[3]. Kanadyjczycy na Mistrzostwach Świata 1993 awansowali z Round Robin na pierwszym miejscu. W półfinale pokonali 6:5 Amerykanów (Scott Baird) i zdobyli złote medale zwyciężając 8:4 nad Szkotami (David Smith)^[4]. Middaugh jako obrońca mistrzostwa Kanady dotarł do finału, który był rewanżem dla Kolumbii Brytyjskiej za rok poprzedni. Ostatecznie Ontario przegrało finał 8:5 i to zespół Ricka Folka wyjechał na MŚ 1994^[5].

Middaugh w sezonie 1994/1995 stworzył własną drużynę, która w tym samym składzie grała do 2003. W tym okresie Wayne dwukrotnie wygrał mistrzostwa Ontario. W 1998 po raz drugi zdobył tytuł mistrza Kanady, w finale pokonał Quebec (Guy Hemmings)^[6]. Na Mistrzostwach Świata 1998 zespół kanadyjski okazał się najlepszy, w całym turnieju przegrał tylko jedne mecz a w najważniejszych spotkaniach pokonał 9:2 Finów (Markku Uusipaavalniemi) i 7:4 Szwedów (Peja Lindholm)^[7].

Zespół zajął także 3. miejsce na Nokia Brier 2001, w półfinale lepsza okazała się drużyna Manitoby (Kerry Burtnyk). W 2003 w zespole Middaugha zaszła zamiana na pozycji drugiego. Iana Tetleya zastąpił Joe Frans. Z nowym zawodnikiem Middaugh zagrał w Mistrzostwach Kanady 2005, gdzie zajął 6. miejsce^[8].

Od 2006 mistrzostwa Ontario wygrywa drużyna Glenna Howarda. W 2006 i 2007 właśnie te drużyny mierzyły się w finale. W 2008 Middaugh przegrał w barażach, a rok później nie przeszedł rywalizacji regionalnej. Od sezonu 2010/2011 na drugiej pozycji jego zespole gra Scott Howard, syn Glenna^[9].

Middaugh wygrał także siedem razy TSN Skins Game, w latach 1990–1992 z drużyną Russa Howarda a w 1995, 1996, 1999 i 2003 jako skip. Zajął 6. miejsce na Canadian Olympic Curling Trials 2009.

Po odejściu Richarda Harta z zespołu Glenna Howarda po sezonie 2010/2011 Middaughowi zaproponowano objęcie tam pozycji trzeciego^[10]. Zespół bez porażki wygrał prowincjonalne kwalifikacje do the Brier. W fazie grupowej Tim Hortons Brier 2012 zespół z Ontario przegrał tylko jeden mecz (z Terytoriami Północno-Zachodnimi). W fazie play-off 9:3 ograł Manitobę (Rob Fowler) i w finale pokonując 7:6 Albertę (Kevin Koe) zdobył złote medale. W Round Robin Mistrzostw Świata 2012 Kanadyjczycy przegrali tylko przeciwko Nowej Zelandii. W meczu 1-2 pokonali Szkocję (Tom Brewster) 7:6, również ze Szkotami rywalizowali w finale. Zespół z Ontario po dogrywce wynikiem 8:7 obronił tytuły mistrzowskie^[11].

Ekipa Howarda wygrała Dominion Tankard 2013 i ponownie miała możliwość wystąpić na Tim Hortons Brier. Zespół wygrał fazę grupową, przegrał natomiast w play-off mecze z Manitobą (Jeff Stoughton) i Northern Ontario (Brad Jacobs). Ostatecznie w małym finale pokonał Nową Fundlandię (Brad Gushue). W 2014 Middaugh przegrał w finale prowincji przeciwko Markowi Bice’owi.

W 2014 zakończył karierę sportową^[12].

Wielki Szlem

[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001/2002 2002/2003 2003/2004 2004/2005 2005/2006 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014 Canadian Open W QF QF x A QF SF x SF x SF W SF Masters SF SF W A QF QF SF x A x W x W The National x x SF x W A SF W QF SF W x W Players’ Championships W x x x x x QF x A A F W x Legenda A = nie uczestniczył x = nie zakwalifikował się do fazy finałowej QF = ćwierćfinał SF = półfinał F = finał W = zwycięstwo

Drużyna

[edytuj | edytuj kod]

	Czwarty	Trzeci	Drugi	Otwierający
2011/2014	Glenn Howard	Wayne Middaugh	Brent Laing	Craig Savill
2010/2011	Wayne Middaugh	Joe Frans	Scott Howard	Scott Foster
2008/2010		Jon Mead	John Epping	Scott Bailey
2007/2008			Ian Tetley
2006/2007		Peter Corner
2005/2006			Phil Loevenmark
2003/2005		Graeme McCarrel	Joe Frans
1994/2003			Ian Tetley
1991/1994	Russ Howard	Glenn Howard	Wayne Middaugh	Peter Corner
1987/1988	Wayne Middaugh	Peter Corner	Dave Hannon	Todd Macklin

Canadian Team Ranking System

[edytuj | edytuj kod]

Pozycje drużyn Wayne’a Middaugh w rankingu CTRS:

• 2013/2014 – 4.^[13]
• 2012/2013 – 2.
• 2011/2012 – 1.
• 2010/2011 – 8.
• 2009/2010 – 8.
• 2008/2009 – 5.
• 2007/2008 – 7.
• 2006/2007 – 10.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

1. ↑ Junior Men : Past Champions
2. ↑ 1992 Labatt Brier
3. ↑ 1993 Labatt Brier
4. ↑ MŚ 1993 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
5. ↑ 1994 Labatt Brier
6. ↑ 1998 Labatt Brier
7. ↑ MŚ 1998 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
8. ↑ 2005 Tim Hortons Brier
9. ↑ Scott Howard joining curling elite
10. ↑ Richard Hart bows out as third for Team Glenn Howard. [dostęp 2011-04-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-05)].
11. ↑ MŚ 2012 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
12. ↑ Middaugh not returning; Howard adds Hart, Mead. 2014-04-22. [dostęp 2014-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-04)]. (ang.).
13. ↑ Canadian Curling Association: 2013–2014 CTRS Standings – Men. [dostęp 2014-08-22]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]

• Wayne Middaugh w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.)
• Oficjalna strona Team Howard (ang.)