Walefor

Walefor – w tradycji okultystycznej demon, książę piekła. Znany również pod imionami Valefar, Valefor, Walafar, Malafar oraz Malaphar.^[1] Rozporządza 10, a według Dictionnaire Infernal 36 legionami duchów. W Sztuce Goecji jest szóstym, a Pseudomonarchii Daemonum czternastym duchem.

By go przywołać i podporządkować potrzebna jest jego pieczęć, która według Sztuki Goecji powinna być zrobiona z miedzi.

Jest zaliczany do duchów pomocniczych. Zawsze służy wszelaką pomocą przyzywającemu, może jednakże zmusić go do kradzieży.

Ukazuje się pod postacią lwa z głową ryczącego osła, a według Dictionnaire Infernal anioła, a niekiedy również lwa, który ma głowę i łapy gęsi oraz zajęczy ogon.

W grach:

• W grze Final Fantasy X jest Aeonem. Przypomina ptaka, cechuje się olbrzymią szybkością. Towarzyszy głównym bohaterom od samego początku podróży.
• Valefor jest potworem w grze Final Fantasy III w wersji Nintendo DS.
• W grze fabularnej In Nomine jest głównym księciem demonów, specjalizuje się w kradzieżach.
• Valefar to nazwa boga Shura w grach Super Robot Wars: Original Generations oraz Super Robot Wars: Original Generations.
• W grze Final Fantasy XI w trybie Massively Multiplayer Online Game jest serwer, który nazywa się Valefor.

Inne:

• Valefor to imię zaczarowanego kamerdynera Crackpot Hall w powieści Flora Segunda Ysabeau S. Wilce.
• W 1994 roku powstał litewski zespół Black metalowy "Valefar", który rozwiązał się w 2002 roku.
• Valefar znajduje się na karcie w Yu-Gi-Oh!.

• MacGregor Mathers, Aleister Crowley: Goecja wg Aleistera Crowleya. Dariusz Misiuna (oprac. i tłum.). Wrocław: FOX, 2000, s. 55. ISBN 83-913114-5-7.
• Collin de Plancy: Słownik wiedzy tajemnej. Warszawa-Kraków: Oficyna Wydawnicza POLCZEK Polskiego Czerwonego Krzyża, 1993, s. 190. ISBN 83-85272-11-9.