Violette Morris

Violette Morris

Violette Morris, 1913
Data i miejsce urodzenia	1893 Paryż
Data śmierci	26 kwietnia 1944
Zawód, zajęcie	lekkoatletka, kierowca rajdowy
Multimedia w Wikimedia Commons

Violette Gouraud-Morris (ur. 18 kwietnia 1893^[1] w Paryżu, zm. 26 kwietnia 1944) – francuska lekkoatletka, kierowca rajdowy, agentka Gestapo.

Violette Morris urodziła się w Paryżu w 1893 roku jako córka barona Pierre'a Jacques’a Morrisa. Młode lata spędziła w klasztorze^[2].

Morris nauczyła się jeździć w czasie I wojny światowej, gdy kierowała karetką obsługującą pole bitwy pod Verdun. Uprawiała liczne dyscypliny sportowe, m.in. lekkoatletykę (rzut dyskiem, rzut oszczepem i pchnięcie kulą), piłkę nożną, piłkę wodną, łucznictwo, zapasy^[3], tenis^[2] i boks^[3]. Była wielokrotną medalistką mistrzostw kraju w pchnięciu kulą, rzucie dyskiem oraz rzucie oszczepem^[4]. 14 lipca 1924 ustanowiła wynikiem 10,15 metra rekord Francji w pchnięciu kulą, który przetrwał do 1929^[5]. Rezultat ten był też pierwszym oficjalnie ratyfikowanym rekordem świata kobiet w pchnięciu kulą^[6]. Reprezentowała Francję w lekkoatletycznych meczach międzypaństwowych (w pchnięciu kulą, rzucie dyskiem i rzucie oszczepem)^[1]. Brała udział w wyścigach, w różnych dyscyplinach. Startowała w wyścigach konnych, rowerowych, motocyklowych, samochodowych i lotniczych. Była uczestniczką wyścigów 24-godzinnych. Dla potrzeb wyścigów zdecydowała się w latach 30. na usunięcie piersi, by zmieścić się w ciasnych wnętrzach samochodów wyścigowych^[3].

Po raz pierwszy w wyścigu brała udział w 1922 roku w Benjamin i zajęła wówczas 4. miejsce w swojej klasie oraz ustanowiła rekord okrążenia. W 1927 roku wygrała wyścig 24-godzinny. Starała się o udział w igrzyskach olimpijskich w 1928 roku, ale odmówiono jej prawa udziału z powodu noszenia zbyt męskich strojów i otwartego przyznawania się do homoseksualizmu. Morris odwołała się od decyzji i pozwała Francuską Federację Sportową Kobiet, ale pozew został oddalony^[3].

Po załamaniu kariery sportowej otworzyła sklep z akcesoriami samochodowymi^[3]. Jako prowadząca sklep miała problemy z właścicielem nieruchomości, który był pochodzenia żydowskiego. Prawdopodobnie wtedy wyrobiła sobie poglądy antysemickie^[2]. Grała także amatorsko w piłkę nożną. Z powodu kryzysu w 1929 roku została zmuszona do zamknięcia swojego sklepu, od tego czasu utrzymywała się z uczenia jazdy samochodem^[3] i gry w tenisa^[2].

W 1936 roku wzięła udział, na zaproszenie gospodarzy, jako VIP w igrzyskach olimpijskich w Berlinie^[3]. Prawdopodobnie wówczas zafascynowała się nazizmem i być może wtedy zaczęła pracować jako agent Gestapo. Niemcom przekazywała m.in. szczegóły dotyczące obrony Paryża^[2]. W czasie II wojny światowej przemycała szynkę, alkohol i ludzi, pracowała także jako agent Gestapo^[3], biorąc czynny udział w obławach na oficerów wywiadu i ukrywających się Żydów. Wielokrotnie brała udział w przesłuchaniach^[2].

Za swoją działalność na rzecz okupanta została przez Bureau Central de Renseignements et d'Action skazana na karę śmierci i zginęła w zamachu 26 kwietnia 1944 roku^[2]. Została zastrzelona za kierownicą samochodu^[3].

Była zdeklarowaną lesbijką.