Victoria Kent

Victoria Kent

Data i miejsce urodzenia	6 marca 1892 Málaga
Data i miejsce śmierci	25 września 1987 Nowy Jork
Deputowana do Kortezów II Republiki Hiszpańskiej
Okres	od 1936 do 1936
Deputowana do Kortezów II Republiki Hiszpańskiej
Okres	od 1931 do 1934
Przynależność polityczna	Partido Republicano Radical Socialista(inne języki)
Multimedia w Wikimedia Commons

Victoria Kent Siano (ur. 6 marca 1892 w Málaga, zm. 25 września 1987 w Nowym Jorku) – hiszpańska prawniczka i polityczka. Jedna z pierwszych trzech kobiet wybranych do Las Cortes Constituyentes(inne języki) (Kortezów) II Republiki Hiszpańskiej w 1931 roku – obok Clary Campoamor i Margarity Nelken.

Victoria Kent urodziła się 6 marca 1892 w Maladze (według niektórych źródeł w 1891 roku). Za życia Kent podawała rok urodzenia 1897, jednak w 1997 roku organizatorzy uroczystości w Maladze odkryli na podstawie aktu urodzenia, że urodziła się w 1892 roku. Pracowała jako prawniczka. Zasłynęła z bycia pierwszą kobietą przemawiającą przed wojskowym sądem w Hiszpanii (jako obrończyni Álvaro de Albornozy(inne języki) w grudniu 1930 roku, późniejszego ministra sprawiedliwości Hiszpanii). W trakcie hiszpańskiej wojny domowej pracowała w ambasadzie Hiszpanii w Paryżu^[1].

W 1931, po ogłoszeniu Drugiej Republiki Hiszpańskiej, zaangażowała się w działalność polityczną jako członkini Partido Republicano Radical Socialista(inne języki). Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Hiszpanii w 1931 roku w okręgu wyborczym obejmującym Badajoz. Uzyskała mandat w Las Cortes Constituyentes(inne języki), zostając jedną z trzech pierwszych kobiet (wspólnie z Clarą Campoamor oraz Margaritą Nelken) wybranych do parlamentu kraju. Nie uzyskała reelekcji w wyborach parlamentarnych w 1933 roku, jednak powróciła do parlamentu w wyniku wyboróch parlamentarnych w 1936 roku (niedługo przed wybuchem zamachu stanu w Hiszpanii w 1936 roku)^[1].

W 1948 roku przeprowadziła się do Meksyku, a później do Nowy Jork, gdzie mieszkała aż do swojej śmierci w 1987 roku. W 1977 roku, dwa lata po śmierci Franco, Kent na krótko odwiedziła Hiszpanię, wzywając do pojednania i przywrócenia demokracji. Wróciła jednak do Nowego Jorku, gdzie spędziła ostatnie lata życia. W 1986 roku minister sprawiedliwości Hiszpanii przyznał jej Wielki Krzyż Orderu Krzyża Świętego Rajmunda z Penafort; ze względu na podeszły wiek nie mogła osobiście odebrać odznaczenia^[1][2].

Victoria Kent zmarła na atak serca 25 września 1987 w Nowym Jorku. Jej imieniem nazwano stację kolejową w Maladze^[1][2][3].