Uszer Horowitz

Uszer Horowitz (ur. 15 lutego 1905 we Lwowie, zm. w styczniu 1980^[1]) – polski działacz społeczności żydowskiej, w latach 1946–1961 kantor gdańskiej społeczności żydowskiej.

Urodził się we Lwowie w rodzinie żydowskiej, jako syn Mendla i Hanny. Po ataku III Rzeszy na Związku Radzieckiego w czerwcu 1941 został zmobilizowany we Lwowie do Armii Czerwonej.

W 1945 przybył do Gdańska, gdzie od początku starał się gromadzić wokół siebie religijnych Żydów, dla których urządzał szabaty w swoim mieszkaniu przy ulicy Aldony 6. Kantorem został w 1946. W tym samym roku wstąpił do Zjednoczenia Syjonistów Demokratów Ichud i został członkiem zarządu Okręgowego Komitetu Żydowskiego. Został również skarbnikiem Żydowskiego Funduszu Narodowego i członkiem Związku Żydów byłych Uczestników Walki Zbrojnej z Faszyzmem. W 1951, kiedy Kongregacja Wyznania Mojżeszowego w Gdańsku zawiesiła swoją działalność, starał się utrzymywać kontakty z pozostałą w regionie społecznością żydowską. W latach 1958–1961 jego mieszkanie było siedziłą reaktywowanego zarządu Kongregacji Wyznania Mojżeszowego. W 1961 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, a jego mieszkanie przejęło Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce.

• Hanna Domańska-Lifsches. Czołowi działacze gdańskiej społeczności żydowskiej po 1945 roku. „Słowo Żydowskie”. 12-13 (298-299), s. 15, 13-27 czerwca 2003. ISSN 0867-8421. 
• August Grabski: Żydowski ruch kombatancki w Polsce w latach 1944-1949. Warszawa: Trio, 2002, s. 182. ISBN 83-88542-17-6.