Ud, Oud, al-ud (arab. عود, ʿūd; pers. بربط, barbat; tur. ut) – instrument muzyczny strunowy z grupy chordofonów szarpanych, uważany za przodka lutni, nazywany również lutnią arabską bądź lutnią perską.
Wywodzi się z okolic Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. W krajach arabskich ud jest bardzo popularny.
Jest instrumentem bez progów. Współczesne instrumenty posiadają zazwyczaj 5 strun podwójnych oraz dodatkową strunę basową. Do gry na udzie używa się elastycznego plektronu (arab. risza, tur. mızrap) o długości około 10–15 cm. Tradycyjnie był wykonywany z orlego pióra, obecnie jednak używa się w tym celu głównie znacznie tańszych plektronów plastikowych.
Jest instrumentem bez progów. Współczesne instrumenty posiadają zazwyczaj 5 strun podwójnych oraz dodatkową strunę basową. Do gry na udzie używa się elastycznego plektronu (arab. risza, tur. mızrap) o długości około 10–15 cm. Tradycyjnie był wykonywany z orlego pióra, obecnie jednak używa się w tym celu głównie znacznie tańszych plektronów plastikowych[3].
↑AndrzejA.ChodkiewiczAndrzejA., Encyklopedia muzyki, Warszawa: Wydawn. Naukowe PWN, 1995, s. 31, ISBN 83-01-11390-1, OCLC34128613 [dostęp 2022-10-18].
↑ abJohnnyJ.FarrajJohnnyJ., Inside Arabic music : Arabic maqam performance and theory in the 20th century, New York, NY 2019, s. 16-19, ISBN 978-0-19-065835-9, OCLC1043956637 [dostęp 2022-10-18].
