Timo Glock

Timo Glock

Timo Glock podczas Grand Prix Kanady 2011
Państwo	Niemcy
Data i miejsce urodzenia	18 marca 1982 Lindenfels
Sukcesy
2001: Formuła BMW (mistrz) 2007: Seria GP2 (mistrz)
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Timo Glock (ur. 18 marca 1982 w Lindenfels) – niemiecki kierowca wyścigowy.

W sezonie 2004 występował w Formule 1 jako kierowca testowy w zespole Jordan Grand Prix. 13 czerwca zadebiutował jako kierowca wyścigowy w GP Kanady w miejsce chorego Giorgio Pantano. Zajął siódme miejsce i dołączył tym samym do grona nielicznych kierowców, którzy w swoim debiucie wywalczyli punkty. Dostał również szanse w trzech ostatnich wyścigach w Chinach, Japonii i Brazylii. We wszystkich trzech wyścigach zajmował 15. miejsca.

Po rozpadzie zespołu Jordan w 2005 roku ścigał się w amerykańskiej serii Champ Car dla stajni Rocketsports Racing. Zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej, co nie było spektakularnym sukcesem.

Kolejny sezon spędził w serii GP2, ścigając się dla brytyjskiej ekipy iSport International. Brał jednak udział w wyścigach w drugiej części sezonu, gdyż wcześniej ustępował miejsca Tristanowi Gommendy`emu. Nie przeszkodziło mu to w zwycięstwie w dwóch wyścigach i zajęciu 4. miejsca w klasyfikacji generalnej. W listopadzie rozpoczął testowanie bolidów Formuły 1 dla zespołu BMW Sauber.

Timo ponownie zasiadł za sterami bolidu GP2 ekipy iSport International, zdobywając mistrzostwo serii. Nadal miał ważny kontrakt z BMW Sauber, dla którego był pierwszym kierowcą testowym.

Po udanym sezonie 2007 Glock został zatrudniony przez zespół Toyota. Jego partnerem w sezonie 2008 został Jarno Trulli.

16 marca w Grand Prix Australii nie ukończył wyścigu. Powodem był wypadek na 43 okrążeniu na zakręcie numer 12. Glock pojechał za daleko na pobocze, potem jego bolid kilka razy odbijał się po torze, wykonał kilka piruetów i uderzył w ścianę. Wprowadzono samochód bezpieczeństwa na tor. Niemiec startował z 19 pozycji. Obniżono mu pozycję o 5 miejsc za wymianę skrzyni biegów i drugie 5 za blokowanie Marka Webbera podczas kwalifikacji.

23 marca w Grand Prix Malezji na 2 okrążeniu musiał zrezygnować z dalszego wyścigu po kolizji z Nico Rosbergiem.

6 kwietnia w Grand Prix Bahrajnu zajął 9. pozycję. Startował z 13 pozycji.

27 kwietnia w Grand Prix Hiszpanii zajął 11. pozycję. Startował z 14 pozycji.

11 maja w Grand Prix Turcji zajął 13. pozycję. Startował z 15 pozycji.

25 maja w Grand Prix Monako zajął 12. pozycję. Startował z 11 pozycji.

8 czerwca w Grand Prix Kanady zajął 4. pozycję zdobywając pierwsze 5 punktów w sezonie. Startował z 11 pozycji.

22 czerwca w Grand Prix Francji zajął 11. pozycję. Startował z 10 pozycji.

6 lipca w Grand Prix Wielkiej Brytanii zajął 12. pozycję, tę samą z której startował.

20 lipca w Grand Prix Niemiec Glock zakończył udział w wyścigu na betonowej barierze na 30 okrążeniu, tuż przed prostą startową. Powodem był wypadek, na skutek uszkodzonego tylnego zawieszenia. Startował z 11 pozycji.

3 sierpnia podczas Grand Prix Węgier, Glock zajął 2. miejsce w wyścigu, tuż za Heikki Kovalainenem. Startował z 5 pozycji.

24 sierpnia podczas Grand Prix Europy startując z 13 pozycji, wyścig zakończył na 7, zdobywając kolejne 2 punkty.

7 września podczas Grand Prix Belgii dojeżdżając na 8 pozycji stracił ją na rzecz Marka Webbera dostając karę 25 sekund za wyprzedzenie go w strefie żółtej flagi. Spadł na 9 pozycję. Startował z 13 pozycji.

14 września do Grand Prix Włoch wystartował z 9 pozycji dojeżdżając na metę jako 11.

28 września podczas Grand Prix Singapuru w swoim pierwszym nocnym wyścigu po raz kolejny zakwalifikował się do Q3 wywalczając 8 pozycję startową dojechał w wyścigu na dobrej 4 pozycji.

12 października podczas Grand Prix Japonii w Q1 uzyskał najlepszy czas, ale ostatecznie wywalczył 8 pozycję startową. Wyścigu nie ukończył z powodu problemów technicznych.

17 października w Grand Prix Chin zakwalifikował się na 13 miejscu. Wyścig ukończył na punktowanej 7 pozycji.

2 listopada wystartował do Grand Prix Brazylii z 10 miejsca. W wyścigu doszło jednak do nieprzyjemnej sytuacji dla Niemca, przez co był wrogiem numer jeden w Brazylii. Zaczęło się od tego, kiedy postanowił zaryzykować pozostaniem na torze na gładkich oponach w ciągle pogarszających się warunkach. Na okrążenie przed metą znajdował się wówczas na czwartej pozycji, dzięki czemu Felipe Massa miał zagwarantowany tytuł. Jednak na ostatnim okrążeniu został wyprzedzony przez Sebastiana Vettela i Lewisa Hamiltona będących na deszczowym ogumieniu. Dzięki temu to Hamilton, a nie Massa został mistrzem świata. Glock ukończył wyścig na 6 miejscu kilka sekund za Brytyjczykiem.

Ostatecznie Niemiec ukończył sezon na 10 miejscu w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 25 punktów.

W sezonie 2009 ponownie reprezentował barwy japońskiego zespołu. 3 października, podczas sesji kwalifikacyjnej przed Grand Prix Japonii, Glock wypadł z ostatniego zakrętu toru Suzuka, uderzając z dużą siłą w bariery ochronne. Badania przeprowadzone w szpitalu w Yokkaichi bezpośrednio po wypadku nie wykazały poważnych obrażeń u kierowcy, jednak ze względów bezpieczeństwa nie wystartował on w wyścigu^[1]. Na tydzień przed Grand Prix Brazylii Toyota ogłosiła, iż Glock nie weźmie udziału również w kolejnym wyścigu, gdzie zostanie zastąpiony przez dotychczasowego kierowcę testowego zespołu, Kamui Kobayashiego. Przyczyną tej decyzji były badania przeprowadzone w Niemczech, które wykazały u Glocka uszkodzenie kręgu^[2]. Przed finałowym Grand Prix sezonu w Abu Zabi jego stan zdrowia nie uległ wystarczającej poprawie, przez co zespół ponownie zdecydował o zastąpieniu go przez Kobayashiego^[3].

17 października 2009 ogłoszone zostało podpisanie umowy Timo Glocka z zespołem Virgin Racing na starty w sezonie 2010^[4]. Pierwsze trzy wyścigi tego sezonu były dla zawodnika pechowe. 14 marca przystąpił do wyścigu o GP Bahrajnu, lecz na 16 okrążeniu w jego bolidzie awarii uległa skrzynia biegów^[5].

Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie
Oznaczenie	Wyjaśnienie
Złoty	Zwycięzca lub mistrzostwo
Srebrny	2. miejsce lub wicemistrzostwo
Brązowy	3. miejsce lub II wicemistrzostwo
Zielony	Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami)
Niebieski	Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu)
Czerwony	Nie zakwalifikował się (NZ)
	Nie prekwalifikował się (NPK)
Różowy	Nie ukończył (NU)
	Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu)
Czarny	Zdyskwalifikowany (DK)
	Wykluczony (WYK/EX)
Biały	Nie wystartował (NW)
	Kontuzjowany (K/INJ)
	Wyścig odwołany (OD/C)
Bez koloru	Został wycofany (WYC/WD)
	Nie przybył (NP/DNA)
	Nie brał udziału w treningach (NT/DNP)
	Nie został zgłoszony (–)
Pogrubienie	Start z pole position
Kursywa	Najszybsze okrążenie wyścigu
†	Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.
*	Sezon w trakcie
1/2/3	Punktowana pozycja w sprincie
Lista systemów punktacji Formuły 1

Sezon	Zespół	Samochód	Pozycje startowe / w wyścigach
		Silnik	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	17	18	19	20	21
2004
	Jordan Grand Prix	Jordan Grand Prix Ford RS2 3.0 V10	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	16	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	17	17	18
		Ford RS2 3.0 V10	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	07	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	15	15	15
2008
	Panasonic Toyota Racing	Panasonic Toyota Racing RVX-08 2.4 V8	09	10	13	14	15	11	11	10	12	11	05	13	13	09	08	08	13	10
		Toyota RVX-09 2.4l V8	989NU	989NU	09	11	13	12	04	11	12	989NU	02	07	09	11	04	989NU	07	06
2009
	Panasonic Toyota Racing	Panasonic Toyota Racing RVX-09 2,4l V8	19	05	14	02	06	20	13	08	19	14	13	07	16	07	14	995-	995-
		Toyota RVX-09 2.4l V8	04	03	07	07	10	10	08	09	09	06	14	10	11	02	992NW	995-	995-
2010
	Virgin Racing	Virgin VR-01	19	21	16	19	21	20	21	21	22	20	23	19	20	24	18	22	19	17	21
		Cosworth CA 2010	989NU	989NU	989NU	992NW	18	989NU	18	989NU	18	18	18	16	18	17	989NU	14	989NU	20	989NU
2011
	Marussia Virgin Racing	Virgin MVR-02	21	21	22	22	20	21	22	21	20	20	20	19	21	21	21	21	24	20	24
		Cosworth CA2011	990NS	16	21	992NW	19	989NU	15	21	16	17	17	18	15	989NU	20	18	989NU	19	989NU
2012
	Marussia F1 Team	Marussia MR01	20	20	20	23	21	19	21	995-	20	22	22	20	19	20	18	20	21	21	19	21
		Cosworth CA2012	14	17	19	19	18	14	989NU	995-	18	22	21	15	17	12	16	18	20	14	19	16

Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie
Oznaczenie	Wyjaśnienie
Złoty	Zwycięzca lub mistrzostwo
Srebrny	2. miejsce lub wicemistrzostwo
Brązowy	3. miejsce lub II wicemistrzostwo
Zielony	Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami)
Niebieski	Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu)
Czerwony	Nie zakwalifikował się (NZ)
	Nie prekwalifikował się (NPK)
Różowy	Nie ukończył (NU)
	Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu)
Czarny	Zdyskwalifikowany (DK)
	Wykluczony (WYK/EX)
Biały	Nie wystartował (NW)
	Kontuzjowany (K/INJ)
	Wyścig odwołany (OD/C)
Bez koloru	Został wycofany (WYC/WD)
	Nie przybył (NP/DNA)
	Nie brał udziału w treningach (NT/DNP)
	Nie został zgłoszony (–)
Pogrubienie	Start z pole position
Kursywa	Najszybsze okrążenie wyścigu
†	Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.
*	Sezon w trakcie
1/2/3	Punktowana pozycja w sprincie
Lista systemów punktacji Formuły 1

Rok	Zespół	Wyniki w poszczególnych eliminacjach																					Punkty	Pozycja
2006		VAL	VAL	SMR	SMR	NÜR	NÜR	ESP	ESP	MON	GBR	GBR	FRA	FRA	HOC	HOC	HUN	HUN	TUR	TUR	ITA	ITA	58	4
	BCN Competition	16	8	7	4	17	NU	11	10	NU	2	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-
	iSport International	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	6	1	4	3	1	2	5	4	4	NU	NW
2007	iSport International	BHR	BHR	ESP	ESP	MON	FRA	FRA	GBR	GBR	DEU	DEU	HUN	HUN	TUR	TUR	ITA	ITA	BEL	BEL	VAL	VAL	88	1
		2	2	2	1	3	NU	NU	NU	NU	1	5	10	NU	4	1	3	1	17	NW	7	1

Rekord	Liczba
Rekord toru Valencia Street Circuit	1:38.683 (2009)[6]

• Oficjalna strona kierowcy. timoglock.de. [dostęp 2010-07-30]. (niem.).