Tetrapod
Tetrapod (gr. bizant. τετραπόδιον, cs. тетра́подъ) – niewysoki, prostokątny stolik na czterek nogach, przykrywany materiałem i używany w cerkwi do umieszczania na nim ikon lub innych przedmiotów używanych do celów liturgicznych. Może też służyć za podstawę panichidnika. Od analogionu (anałoja) różni się poziomym blatem.
Tetrapod (gr. bizant. τετραπόδιον, cs. тетра́подъ) – niewysoki, prostokątny stolik na czterek nogach, przykrywany materiałem[1] i używany w cerkwi do umieszczania na nim ikon lub innych przedmiotów używanych do celów liturgicznych. Może też służyć za podstawę panichidnika.
Od analogionu (anałoja) różni się poziomym blatem.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 450, ISBN 978-83-7431-738-2.
