Stumpwork

Stumpwork

Wykonawca albumu studyjnego
Dry Cleaning
Wydany	18 (USA) i 21 (Wielka Brytania, Europa) października 2022
Nagrywany	2021
Gatunek	art rock, post-punk
Długość	45:17
Wydawnictwo	4AD
Producent	John Parish
Oceny
Przejdź do sekcji „Odbiór”
Album po albumie
New Long Leg (2021) Stumpwork (2022) Secret Love (2026)
Single z albumu Stumpwork
„Don’t Press Me” Wydany: 14 czerwca 2022 „Anna Calls From the Arctic” Wydany: 26 lipca 2022 „Gary Ashby” Wydany: 7 września 2022 „No Decent Shoes for Rain” Wydany: 11 października 2022

Stumpwork – drugi album studyjny zespołu Dry Cleaning. Został wydany 18 października 2022 roku w Stanach Zjednoczonych oraz 21 października w Europie jako LP, CD i kaseta.

Album doszedł do 11. miejsca na brytyjskiej liście przebojów UK Albums Chart oraz do 4. na liście albumów niezależnych, UK Independent Albums.

Członkowie Dry Cleaning swój nowy materiał najpierw testowali na dwudniowej próbie w Bristol’s Factory Studios^[1]. Nowy album nagrali pod koniec 2021 roku w Walii, w tym samym studiu (Rockfield Studios), w którym nagrywali poprzedni album, ponownie współpracując z producentem Johnem Parishem i inżynierem dźwięku Joe Jonesem. Dłuższy okres pobytu w studiu oraz praca z tym samym zespołem dał muzykom czas na eksperymentowanie, improwizację i zabawę, natomiast powodzenie poprzedniego albumu dodało im pewności siebie w ich twórczej wizji, co zaowocowało otwartością na eksplorację i tak już bogatej palety dźwięków^[2].

Podczas realizacji albumu zespół doświadczył kilku osobistych strat – najpierw zmarła matka Lewisa Maynarda, Susan - w której garażu Dry Cleaning po raz pierwszy zagrali razem (co zainspirowało tytuł „Boundary Road”), a następnie dziadek Toma Dowse’a, którego pamięci poświęcony został nowy album^[1].

14 czerwca 2022 roku Dry Cleaning zapowiedział wydanie albumu, zatytułowanego Stumpwork na 21 października za pośrednictwem wytwórni 4AD. Singlem promującym album był „Don’t Press Me”, a do utworu powstał animowany teledysk stworzony przez Petera Millarda, udostępniony przez zespół na swoim kanale na YouTube^[3]. Szata graficzna była dziełem artystów Rottingdeana Bazaara oraz fotograf Annie Collinge. Do pierwszych 500 zamówień zaplanowano dołączenie bezpłatnego singla „Don’t Press Me”, zawierającego również ekskluzywny utwór niealbumowy^[2].

Album ukazał się 18 października 2022 roku w Stanach Zjednoczonych jako LP w ograniczonym nakładzie^[4] oraz 22 października w Europie, również jako LP^[5]. Tego samego dnia został wydany na całym świecie jako CD^[6] i kaseta^[7]. W Japonii do LP dołączono bonusowy singel „Don’t Press Me”/„Swampy”^[8].

Stumpwork został zainspirowany licznymi wydarzeniami, koncepcjami i politycznymi niepowodzeniami, ukazanych w postaci lodowatej plątaniny ambientowych elementów odzwierciedlających pewną egzystencjalną rozpacz, lub zaskakującej żarliwości w upamiętnianiu bliskich, utraconych w poprzednim roku. W surrealistycznych tekstach pojawiła się wrażliwość na takie tematy jak: rodzina, pieniądze, polityka, samodeprecjacja i zmysłowość. Zespół zademonstrował na płycie bogactwo wpływów, którym podlegał i swoją głęboką muzykalność łącząc wybuchowe, rockowe hymny z jangle popem i ambient noise^[2].

Tytuł albumu nawiązuje do nazwy XVII-wiecznego, angielskiego trójwymiarowego haftu^[9].

LP [edytuj | edytuj kod] Lista według Discogs[4]: Side A: 01. Anna Calls From The Arctic 02. Kwenchy Kups 03. Gary Ashby 04. Driver's Story 05. Hot Penny Day 06. Stumpwork Side B: 07. No Decent Shoes For Rain 08. Don’t Press Me 09. Conservative Hell 10. Liberty Log 11. Icebergs

CD [edytuj | edytuj kod] Lista utworów według Discogs[6]: 1. Anna Calls From The Arctic 4:58 2. Kwenchy Kups 2:45 3. Gary Ashby 2:11 4. Driver's Story 3:41 5. Hot Penny Day 3:38 6. Stumpwork 4:12 7. No Decent Shoes For Rain 5:58 8. Don’t Press Me 1:50 9. Conservative Hell 3:48 10. Liberty Log 6:53 11. Icebergs 5:23 45:17

Wszystkie utwory napisał i wykonał Dry Cleaning w składzie:

• Florence Shaw – wokal, flet prosty, instrumenty perkusyjne
• Lewis Maynard – gitara basowa, kontrabas, organy, instrumenty perkusyjne
• Tom Dowse – gitara, lap steel guitar, instrumenty klawiszowe, loopy taśmowe, instrumenty perkusyjne, gwizdek, kazoo
• Nick Buxton – perkusja, instrumenty perkusyjne, automaty perkusyjne, instrumenty klawiszowe, syntezatory, wibrafon, saksofon tenorowy, klarnet

muzycy dodatkowi:

• Gavin Fitzjohn – saksofon tenorowy, saksofon barytonowy, skrzydłówka, trąbka
• John Parish – wibrafon, fortepian, instrumenty perkusyjne, puzon

Album spotkał się z powszechnym uznaniem. W serwisach agregujących oceny magazynów muzycznych otrzymał następujące średnie oceny: 83/100 w oparciu o 29 recenzji krytycznych zgromadzonych w Album of the Year^[10], 8.4/10 na podstawie 24 recenzji zgromadzonych w AnyDecentMusic?^[11] i 85/100 na podstawie 22 recenzji zgromadzonych w Metacritic^[12].

Zdaniem Heather Phares z AllMusic wczesne EP-ki Dry Cleaning i debiutancki album New Long Leg określiły jego pozycję jako jednego z bardziej charakterystycznych i ekscytujących zespołów lat 20. XXI wieku. Realizując Stumpwork zespół postawił przed sobą wyzwanie, by nie polegać na tym, co osiągnął, ale pójść dalej, co znalazło swój wyraz w takich utworach jak: 'Kwenchy Kups', 'Conservative Hell', 'Hot Penny Day', 'Anna Calls from the Arctic' czy 'Gary Ashby'.

„Słuchanie tekstów i muzyki Dry Cleaning podróżujących na różne sposoby do tego samego celu pozostaje fascynujące, a sposób w jaki otwierają swoją muzykę na Stumpwork z ciepłem, zmysłowością i humorem ujawnia jeszcze pełniej ich oryginalność” – podsumowała recenzentka^[13].

Drugi album Dry Cleaning nie jest radykalnym odejściem od znakomitego New Long Leg z zeszłego roku” - ocenił Dave Simpson z dziennika The Guardian. Florence Shaw według niego „nadal ma lakoniczny, beznamiętny sposób mówienia, jak ktoś leniwie gawędzący przez ogrodowy płot. Wszystko jest jednak nieco bardziej dopracowane, melodyjne i skupione. Shaw udoskonaliła swoje teksty”, którym podkład stworzyły „hipnotyzujące pejzaże dźwiękowe zespołu”^[16].

„Szkoda, że o Dry Cleaning tak często mówi się po prostu jako o zespole postpunkowym lub, co gorsza, wrzucanym do nurtu 'sprechgesang' – zauważył Patrick Clarke z tygodnika New Musical Express dodając: „są oni czteroosobowym zespołem gitarowym, a występ Florence Shaw dryfuje pomiędzy śpiewem a mówieniem, jednak na tym takie porównania powinny się skończyć. Na drugim albumie, Stumpwork Dry Cleaning udowadniają, że są wyjątkowi.” – podsumował recenzent dając albumowi maksymalną ocenę (5 gwiazdek na 5 możliwych)^[21].

Również David Murphy z magazynu musicOMH dał albumowi maksymalną ocenę 5 gwiazdek poświęcając dużo uwagi roli Florence Shaw, której „wyciszony, w pastelowych odcieniach i beznamiętny głos” porównał do automatycznej sekretarki w gabinecie dentystycznym, „oferującej egzystencjalne komentarze”. Recenzent podkreślił, iż artystka ma bogaty zasób inwencji interpretacyjnej, a na Stumpwork „możemy upajać się każdą subtelną intonacją jej wokalu, brzmiącą na tle zawiłych rytmów”. W podsumowaniu autor ocenia, iż album, „podobnie jak słowa i sposób ich przekazywania, jest również doskonały pod względem muzycznym” i „cudownie enigmatyczny”^[20].

„Stumpwork został napisany zaraz po ukazaniu się New Long Leg, ale to zupełnie inny świat, energicznie rozszerzający podstawowe brzmienie Dry Cleaning” – stwierdził Kieran Press-Reynolds z magazynu Pitchfork wyjaśniając, iż styl zespołu to „post-punk, ale także żarliwy slow rock; to hardcore zdewastowany dadaistycznymi medytacjami; jest zimny i nastrojowy, ale także bujny i przyjazny, na przemian z pogranicza industrialnego noise’u i dream popu. Shaw jest elastyczna; nie tylko mówi, ale także wzdycha, wzdycha, nuci, a nawet śpiewa, choć robi to w samotny, półświadomy sposób, jak gdyby oszołomiona w zadumie.”

„Dry Cleaning nie byli pierwszymi, którzy wykonywali talk-rock, ale nikt inny nie ma tak czarującej prostoty jak Shaw” – stwierdził autor^[22].

Na Stumpwork „różnorodność pomysłów, rytmów, tempa i faktur naprawdę robi mocne wrażenie od pierwszego przesłuchania”, jego muzyka „zdecydowanie się rozwinęła, a piosenki są bardziej finezyjne” – ocenił Ross Horton z The Line of Best Fit twierdząc, iż jest to album „kluczowy i jeden z najlepszych w 2022 roku”^[19].

Rinko Heidrich z laut.de wyraził przypuszczenie, że „dostatecznie schłodzony brak ekscytacji między post-punkiem a dream-popem może nie uczynić drugiego albumu Dry Cleaning komercyjnym wydarzeniem sezonu, ale mimo to przebije wiele tak modnych albumów z 2022 roku”^[18].

„Jest to godny następca ich debiutu, wyprodukowany ponownie przez Johna Parisha” – stwierdził Ed Jupp z God Is in the TV dodając: „nie mogę się doczekać, aby zobaczyć, dokąd pójdą z trzecim albumem. Nie jestem do końca pewien, co to za włosy na okładce...”^[15].

2022

Kraj	Lista	Pozycja
Belgia	Ultratop (Flandria)	30[30]
	Ultratop (Walonia)	135[31]
Niemcy	Offizielle Deutsche Charts	51[32]
Portugalia	Portuguese Charts	33[33]
Szkocja	Scottish Albums Chart	9[34]
Wielka Brytania	UK Albums Chart	11[35]
	UK Independent Albums	4[36]
	UK Download Albums	7[37]
	UK Physical Albums	6[38]
	UK Record Store Albums	5[39]
	UK Sales Albums	6[40]
	UK Vinyl Albums	5[41]

Magazyn	Kategoria	Miejsce
Crack Magazine	Best Albums of 2022	38[42]
DIY	DIY's Albums of 2022	10[43]
Mojo	The 50 Best Albums of 2022	9[44]
NME	The 50 Best Albums of 2022	25[45]
Paste	The 50 Best Albums of 2022	37[46]
PopMatters	The 25 Best Indie Albums of 2022	4[47]
Slant Magazine	The 50 Best Albums of 2022	31[48]
Slate	The Best Albums of 2022	wspomniany[49]
Uncut	The Best New Albums of 2022	24[50]
Under the Radar	The 100 Best Albums of 2022	13[51]
Uproxx	The Best Indie Albums Of 2022	nie podane[52]