Stilb
Stilb (z gr. stilbei – błyszczeć, lśnić) – jednostka luminancji źródła światła w układzie CGS, oznaczana sb. Nazwa wprowadzona ok. 1920 przez francuskiego fizyka André Blondela (1863-1938). 1 stilb jest luminancją powierzchni płaskiej o polu 1 c m 2 {\displaystyle cm^{2}} i światłości 1 kandeli. 1 s b = 1 c d c m 2 {\displaystyle \mathrm {1\,sb=1\,{\frac {cd}{cm^{2}}}} } Zależności między innymi jednostkami: 1 s b = 1 c d c m 2 = 10 4 c d m 2 {\displaystyle \mathrm {1\,sb=1\,{\frac {cd}{cm^{2}}}=10^{4}\,{\frac {cd}{m^{2}}}} } 1 c d m 2 = 10 − 4 s b {\displaystyle \mathrm {1\,{\frac {cd}{m^{2}}}=10^{-4}\,sb} } 1 s b = 10 4 n t {\displaystyle 1{sb}=10^{4}{nt}}
| Układ | |
|---|---|
| Wymiar |
|
| Jednostka | |
| Pochodzenie nazwy |
gr. stilbei (błyszczeć, lśnić) |
| Jednostka podstawowa |
stilb |
Stilb (z gr. stilbei – błyszczeć, lśnić) – jednostka luminancji źródła światła w układzie CGS, oznaczana sb[1].
Nazwa wprowadzona ok. 1920 przez francuskiego fizyka André Blondela (1863-1938)[2].
1 stilb jest luminancją powierzchni płaskiej o polu 1 i światłości 1 kandeli.
Zależności między innymi jednostkami:
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ stilb, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-01-16].
- ↑ Russ Rowlett and the University of North Carolina at Chapel Hill: A Dictionary of Units of Measurement. [dostęp 2012-07-07]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Stilb w sizes.com. [dostęp 2012-07-07]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adam Troskolański: Mała Encyklopedia Techniki (s. 265). F. Matczyński, A. Przyjałkowski, I. Stabrowska, K. Wieczffiński. Wyd. IV. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973.