Siding Spring Survey
Siding Spring Survey – program poszukiwania obiektów bliskich Ziemi (NEO), finansowany przez NASA, a realizowany przez Obserwatorium Siding Spring należące do Australian National University. Celem przedsięwzięcia było katalogowanie planetoid i komet, w celu wyznaczenia ich orbit, a co za tym idzie oszacowania ryzyka zderzenia z Ziemią. Program wykorzystywał półmetrowy teleskop Schmidta (Uppsala Schmidt Telescope), w 1982 roku przeniesiony z Obserwatorium Mount Stromlo. W programie uczestniczyli astronomowie Robert McNaught i Gordon Garradd. Program był odpowiednikiem Catalina Sky Survey (CSS), działającego na półkuli północnej; zespół CSS odpowiadał za oprogramowanie używane przez Siding Spring Survey. Z powodu wstrzymania finansowania program został zamknięty w 2013 roku. W ramach tego przeglądu nieba w latach 2004–2013 odkryto 2690 planetoid. Odkryta została także między innymi niezwykle jasna kometa jednopojawieniowa C/2006 P1 (McNaught) (Wielka Kometa z 2007 roku), oraz komety okresowe: 162P/Siding Spring, 186P/Garradd, 191P/McNaught i 254P/McNaught. W ramach innych programów obserwacyjnych realizowanych przez to obserwatorium w latach 1975–2007 odkryto 1847 nowych planetoid.
Siding Spring Survey – program poszukiwania obiektów bliskich Ziemi (NEO), finansowany przez NASA, a realizowany przez Obserwatorium Siding Spring należące do Australian National University. Celem przedsięwzięcia było katalogowanie planetoid i komet, w celu wyznaczenia ich orbit, a co za tym idzie oszacowania ryzyka zderzenia z Ziemią. Program wykorzystywał półmetrowy teleskop Schmidta (Uppsala Schmidt Telescope), w 1982 roku przeniesiony z Obserwatorium Mount Stromlo[1].
W programie uczestniczyli astronomowie Robert McNaught i Gordon Garradd. Program był odpowiednikiem Catalina Sky Survey (CSS), działającego na półkuli północnej; zespół CSS odpowiadał za oprogramowanie używane przez Siding Spring Survey.
Z powodu wstrzymania finansowania program został zamknięty w 2013 roku[2].
W ramach tego przeglądu nieba w latach 2004–2013 odkryto 2690 planetoid[3]. Odkryta została także między innymi niezwykle jasna kometa jednopojawieniowa C/2006 P1 (McNaught) (Wielka Kometa z 2007 roku), oraz komety okresowe: 162P/Siding Spring, 186P/Garradd, 191P/McNaught i 254P/McNaught.
W ramach innych programów obserwacyjnych realizowanych przez to obserwatorium w latach 1975–2007 odkryto 1847 nowych planetoid[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uppsala 0.5m Schmidt Near Earth Object Survey Telescope. Research School of Astronomy and Astrophysics (RSAA). [dostęp 2016-09-30]. (ang.).
- ↑ Earth at risk after cuts close comet-spotting program, scientists warn. [w:] The Guardian [on-line]. 2014-10-20. [dostęp 2016-09-30]. (ang.).
- ↑ Minor Planet Discoverers. [w:] Minor Planet Center [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2016-09-04. [dostęp 2016-10-01]. (ang.).
- ↑ Minor Planet Discovery Sites. [w:] Minor Planet Center [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2016-09-04. [dostęp 2016-09-30].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Strona główna programu SSS. [w:] Mt Stromlo Observatory [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-28)]. (ang.).