Sebka

Sebka, sebkha – ilaste, słone, równinne dno powstałe w miejscu wyschniętego jeziora cechującego się dużym zasoleniem. Nazwa sebka jest charakterystyczna dla Sahary, natomiast w Azji przyjęła się turkmeńska nazwa – takyr. Formą przejściową między jeziorem a sebką (takyrem) są słone bagniska nazywane szottami. Przykładem ich występowania może być Wyżyna Szottów w północnej Algierii.

Ten artykuł od 2025-12 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Sebka, sebkha – ilaste, słone, równinne dno powstałe w miejscu wyschniętego jeziora cechującego się dużym zasoleniem. Nazwa sebka jest charakterystyczna dla Sahary, natomiast w Azji przyjęła się turkmeńska nazwa – takyr. Formą przejściową między jeziorem a sebką (takyrem) są słone bagniska nazywane szottami. Przykładem ich występowania może być Wyżyna Szottów w północnej Algierii.