Screencast
Screencast (ang. screen „ekran”, to cast „przedstawiać”, por. broadcast) – krótki film będący zapisem zdarzeń prezentowanych na ekranie komputera – obrazu widzianego przez użytkownika komputera. Film taki wraz z komentarzem osoby wykonującej czynności może pełnić funkcje instruktażowe lub prezentacyjne, np. demonstrować sposób zmiany kroju pisma w procesorze tekstu. Nagrywanie i publikowanie screencastów określane jest z angielska jako screencasting. W swojej istocie screencast jest rozwinięciem idei zrzutów ekranowych, stanowiąc przejście od pojedynczego statycznego obrazu do ich strumienia w postaci filmu. Technologia informatyczna pozwala na filmowanie ekranu od dawna – wydany w 1993 pakiet biurowy Lotus SmartSuite zawierał m. in. program ScreenCam. Jednak dopiero niedawno ze względu na znaczny wzrost mocy obliczeniowej komputerów – co pozwala na płynne nagrywanie, a potem swobodną edycję nawet na domowym sprzęcie – a także ze względu na wzrost możliwości przesyłu danych w sieciach, które są dla takich filmów głównym kanałem dystrybucji, technika ta zyskuje na popularności i zastosowaniach. Nagrane filmy udostępniane są potem w popularnych formatach SWF (Adobe Flash), AVI, QuickTime czy jako animowane obrazy GIF. Obecnie najpopularniejsze zastosowania screencastów to: demonstrowanie napotkanych problemów w systemie, przedstawianie rozwiązań tych problemów czy odpowiedzi na częste pytania, demonstracja bardziej złożonych funkcji (np. zakładanie konta pocztowego), nauka obsługi komputera, prezentacja pomysłów, które łatwiej pokazać niż opisać. Twórcą nazwy screencast jest dziennikarz Jon Udell, który poszukiwał określenia dla techniki filmowej prezentacji opisywanych programów. Screencast wybrał w jednym ze swych artykułów w 2004. Od tego czasu nazwa zaczęła zyskiwać na popularności podobnie jak upowszechniona technika i jej zastosowania. Obecnie oprogramowanie do tworzenia screencastów potrafi o wiele więcej np. BB FlashBack potrafi powiększać wybrane obszary ekranu, umożliwia dogrywanie ścieżek dźwiękowych, dodawanie tekstu z opisem.
Screencast (ang. screen „ekran”, to cast „przedstawiać”, por. broadcast) – krótki film będący zapisem zdarzeń prezentowanych na ekranie komputera – obrazu widzianego przez użytkownika komputera[1]. Film taki wraz z komentarzem osoby wykonującej czynności może pełnić funkcje instruktażowe lub prezentacyjne, np. demonstrować sposób zmiany kroju pisma w procesorze tekstu. Nagrywanie i publikowanie screencastów określane jest z angielska jako screencasting.
W swojej istocie screencast jest rozwinięciem idei zrzutów ekranowych, stanowiąc przejście od pojedynczego statycznego obrazu do ich strumienia w postaci filmu. Technologia informatyczna pozwala na filmowanie ekranu od dawna – wydany w 1993 pakiet biurowy Lotus SmartSuite zawierał m. in. program ScreenCam. Jednak dopiero niedawno ze względu na znaczny wzrost mocy obliczeniowej komputerów – co pozwala na płynne nagrywanie, a potem swobodną edycję nawet na domowym sprzęcie – a także ze względu na wzrost możliwości przesyłu danych w sieciach, które są dla takich filmów głównym kanałem dystrybucji, technika ta zyskuje na popularności i zastosowaniach.
Nagrane filmy udostępniane są potem w popularnych formatach SWF (Adobe Flash), AVI, QuickTime czy jako animowane obrazy GIF. Obecnie najpopularniejsze zastosowania screencastów to:
- demonstrowanie napotkanych problemów w systemie,
- przedstawianie rozwiązań tych problemów czy odpowiedzi na częste pytania,
- demonstracja bardziej złożonych funkcji (np. zakładanie konta pocztowego),
- nauka obsługi komputera,
- prezentacja pomysłów, które łatwiej pokazać niż opisać.
Twórcą nazwy screencast jest dziennikarz Jon Udell, który poszukiwał określenia dla techniki filmowej prezentacji opisywanych programów. Screencast wybrał w jednym ze swych artykułów w 2004[2]. Od tego czasu nazwa zaczęła zyskiwać na popularności podobnie jak upowszechniona technika i jej zastosowania.
Obecnie oprogramowanie do tworzenia screencastów potrafi o wiele więcej np. BB FlashBack potrafi powiększać wybrane obszary ekranu, umożliwia dogrywanie ścieżek dźwiękowych, dodawanie tekstu z opisem.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Greg R. Notess, Screencasting for Libraries, American Library Association, 2012, V, ISBN 978-1-55570-786-6 [dostęp 2016-05-21] (ang.).
- ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2006-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-10)].