Rypida
Rypida (gr. ῥιπίδιον, rhipidion lub ἑξαπτέρυγον, heksapterygon; cs. рїпіда, ripida) – przedmiot wykorzystywany w liturgii kościołów wschodnich rytu bizantyjskiego (przede wszystkim w cerkwi prawosławnej i kościołach greckokatolickich). Ma formę umieszczonego na długim drzewcu wachlarza, współcześnie zazwyczaj okrągłego (rzadziej w kształcie gwiazdy lub kwadratu), ozdobionego wizerunkami cherubinów i serafinów. Symbolizuje aniołów otaczających tron Boży i uczestniczących w nabożeństwie. Pierwotnie rypidy wykonane były z pawich piór, pergaminu lub płótna i służyły do chronienia świętych Darów Eucharystycznych przed owadami i kurzem. Obecnie wachluje się nimi święte Dary na znak tchnienia Świętego Ducha. Rypidy wykorzystuje się głównie podczas nabożeństw odprawianych przez biskupa, zwłaszcza przy wyświęcaniu diakona.
.jpg)
Rypida (gr. ῥιπίδιον, rhipidion lub ἑξαπτέρυγον, heksapterygon; cs. рїпіда, ripida) – przedmiot wykorzystywany w liturgii kościołów wschodnich rytu bizantyjskiego (przede wszystkim w cerkwi prawosławnej i kościołach greckokatolickich). Ma formę umieszczonego na długim drzewcu wachlarza, współcześnie zazwyczaj okrągłego (rzadziej w kształcie gwiazdy lub kwadratu), ozdobionego wizerunkami cherubinów i serafinów. Symbolizuje aniołów otaczających tron Boży i uczestniczących w nabożeństwie.
Pierwotnie rypidy wykonane były z pawich piór, pergaminu lub płótna i służyły do chronienia świętych Darów Eucharystycznych przed owadami i kurzem. Obecnie wachluje się nimi święte Dary na znak tchnienia Świętego Ducha.
Rypidy wykorzystuje się głównie podczas nabożeństw odprawianych przez biskupa, zwłaszcza przy wyświęcaniu diakona.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Konstanty Bondaruk, O nabożeństwie prawosławnym, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2020, ISBN 978-83-65136-48-0, str. 123
- Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, ISBN 978-83-7431-738-2, str. 396