Robinho

Robinho

Pełne imię i nazwisko	Robson de Souza
Data i miejsce urodzenia	25 stycznia 1984 São Vicente
Wzrost	172 cm
Pozycja	napastnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2002–2005 Santos FC 108 (42) 2005–2008 Real Madryt 102 (26) 2008–2010 Manchester City 42 (13) 2009–2010 → Santos FC (wyp.) 12 (0) 2010–2015 AC Milan 106 (28) 2014–2015 → Santos FC (wyp.) 26 (8) 2015–2016 Guangzhou Evergrande 13 (2) 2016–2018 Atletico Mineiro 63 (18) 2018–2019 Sivasspor 18 (6) 2019–2020 İstanbul Başakşehir 17 (4) 2020 Santos FC[1] 0 (0) W sumie: 507 (147)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2002–2003  Brazylia U-23 18 (2) 2003–2017  Brazylia 100 (28) W sumie: 118 (30)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Copa América złoto Wenezuela 2007 Puchar Konfederacji złoto Niemcy 2005 złoto Południowa Afryka 2009
Multimedia w Wikimedia Commons

Robinho, właśc. Robson de Souza (ur. 25 stycznia 1984 w São Vicente) – brazylijski piłkarz, który występował na pozycji napastnika.

Urodził się w Parque Bitaru, w dzielnicy São Vicente. W wieku sześciu lat dołączył do lokalnej drużyny dziecięcej Beira-Mar i już w pierwszym sezonie zdobył mistrzostwo. W 1993, gdy miał dziewięć lat, zwrócił na siebie uwagę strzelając 73 gole dla drużyny futsalu Portuários. W tym samym roku dołączył do programu szkolenia młodzieży Santosu FC, który wtedy był nadzorowany przez słynnego Pelé.

W 2002 dołączył do seniorskiej drużyny Santosu. W tym samym roku jego drużyna zdobyła mistrzostwo Brazylii. Była to pierwsza wygrana od ponad 20 lat. W 2003 zajął drugie miejsce w Copa Libertadores.

W 2004 został wybrany najlepszym piłkarzem ligi brazylijskiej. W tym samym roku Robinho zadebiutował w reprezentacji Brazylii w meczu finałowym CONCACAF Gold Cup. W 2004 porwano jego matkę.

31 lipca 2005 podpisał pięcioletni kontrakt z Realem Madryt. W 2006 wziął udział w Mistrzostwach Świata w Niemczech. Zagrał w każdym meczu grupowym Brazylii, ale tylko spotkanie z Japonią rozpoczął w wyjściowym składzie. Jego pierwszy mundial zakończył się meczem z Francją w ćwierćfinale.

Latem 2008 przeszedł do Manchesteru City^[2] podpisując kontrakt na cztery lata.

28 stycznia 2009 został wypożyczony przez Santos FC^[3]. 31 sierpnia 2010 został piłkarzem A.C. Milan^[4].

23 listopada 2017 piłkarz został skazany przez sąd pierwszej instancji w Mediolanie na 9 lat więzienia za udział 22 stycznia 2013 w zbiorowym gwałcie na 22-letniej znajomej Albance^[5]. W 2020 roku sąd odwoławczy oddalił odwołanie piłkarza a 9 stycznia 2022 rzymski sąd kasacyjny oddalił kolejne odwołanie i wydał ostateczny wyrok 9 lat więzienia oraz 60 tysięcy euro odszkodowania na rzecz pokrzywdzonej kobiety^[1][6][7].

26 lipca 2018 dołączył do tureckiego Sivassporu, aby opuścić go w styczniu 2019 na rzecz İstanbul Başakşehiru. W 2020 powrócił do Santosu; jego umowa została zerwana po sześciu dniach^[1].

Karierę piłkarza zakończył w październiku 2020^[6].

W 2009 roku poślubił Vivian Guglielminetti. Para ma dwóch synów, urodzonych w 2007^[8] i 2011 roku, oraz córkę urodzoną w 2015 roku.

Jego syn Robson Junior, również jest piłkarzem, gra w Santos FC^[9].

Santos FC

• Mistrzostwo Brazylii: 2002, 2004
• 2. miejsce w Copa Libertadores 2003

Real Madryt

• Mistrzostwo Hiszpanii: 2007, 2008
• Superpuchar Hiszpanii: 2008

AC Milan

• Mistrzostwo Włoch: 2011
• Superpuchar Włoch: 2011

Indywidualnie

• Najlepszy piłkarz ligi brazylijskiej: 2004
• Król Strzelców Copa América: 2007
• Najlepszy piłkarz Copa América: 2007

Reprezentacja

• Copa América: 2007
• Puchar Konfederacji: 2005, 2009

• Oficjalna strona piłkarza
• Robinho w bazie Soccerbase (ang.)
• Robinho w bazie National Football Teams (ang.)