ROI
ROI (ang. return on investment, zwrot z inwestycji) – wskaźnik rentowności stosowany w celu zmierzenia efektywności działania przedsiębiorstwa, niezależnie od struktury jego majątku czy czynników nadzwyczajnych. Metoda ROI służy do pomiaru bezwzględnej opłacalności dla wszystkich dostawców kapitału i może być interpretowana ekonomicznie jako stopa zwrotu z nakładów inwestycyjnych poniesionych na realizację danej inwestycji. Należy do grupy metod prostych, które zakładają, że nadwyżkowa korzyść netto z inwestycji mierzona jest memoriałowym zyskiem i wartość pieniądza w czasie jest stała. Metoda często jest wykorzystywana do oceny opłacalności projektów IT, marketingowych i szkoleniowych. Wykorzystywana jest również do oceny społecznej opłacalności projektów. W ostatnim z przytoczonych przykładów ROI określana jest jako SROI, czyli Social return on investment. Algorytm metody ROI wyraża następujący wzór: ROI = zysk operacyjny opodatkowany całkowite nakłady inwestycyjne ⋅ 100 % {\displaystyle {\text{ROI}}={\frac {\text{zysk operacyjny opodatkowany}}{\text{całkowite nakłady inwestycyjne}}}\cdot 100\%} Ogólnie kryterium decyzyjne można sformułować w następujący sposób: ROI ⩾ k g r {\displaystyle {\text{ROI}}\geqslant kgr} – inwestycja jest opłacalna, ROI < k g r {\displaystyle {\text{ROI}}<kgr} – inwestycja jest nieopłacalna. Jako wartość graniczną (kgr) w wypadku metody ROI można przyjąć zwrot z nakładów inwestycyjnych w branży ( ROI b {\displaystyle {\text{ROI}}_{b}} ), wówczas bezwzględne kryterium decyzyjne będzie można sformułować następująco: ROI ⩾ ROI b {\displaystyle {\text{ROI}}\geqslant {\text{ROI}}_{b}} – inwestycja jest opłacalna (akceptowalna), ROI < ROI b {\displaystyle {\text{ROI}}<{\text{ROI}}_{b}} – inwestycja jest nieopłacalna (nieakceptowalna). Jednak coraz częściej jako kgr przyjmowany jest średni ważony koszt kapitału (WACC, albo dla całego przedsiębiorstwa, albo oszacowany jedynie dla kapitału zaangażowanego w inwestycję). W takim przypadku kryterium decyzyjne ma postać: ROI ⩾ WACC {\displaystyle {\text{ROI}}\geqslant {\text{WACC}}} – inwestycja jest opłacalna, ROI < WACC {\displaystyle {\text{ROI}}<{\text{WACC}}} – inwestycja jest nieopłacalna.
ROI (ang. return on investment, zwrot z inwestycji) – wskaźnik rentowności stosowany w celu zmierzenia efektywności działania przedsiębiorstwa, niezależnie od struktury jego majątku czy czynników nadzwyczajnych.
Metoda ROI służy do pomiaru bezwzględnej opłacalności dla wszystkich dostawców kapitału i może być interpretowana ekonomicznie jako stopa zwrotu z nakładów inwestycyjnych poniesionych na realizację danej inwestycji. Należy do grupy metod prostych, które zakładają, że nadwyżkowa korzyść netto z inwestycji mierzona jest memoriałowym zyskiem i wartość pieniądza w czasie jest stała. Metoda często jest wykorzystywana do oceny opłacalności projektów IT, marketingowych i szkoleniowych. Wykorzystywana jest również do oceny społecznej opłacalności projektów. W ostatnim z przytoczonych przykładów ROI określana jest jako SROI, czyli Social return on investment.
Algorytm metody ROI wyraża następujący wzór:
Ogólnie kryterium decyzyjne można sformułować w następujący sposób:
- – inwestycja jest opłacalna,
- – inwestycja jest nieopłacalna.
Jako wartość graniczną (kgr) w wypadku metody ROI można przyjąć zwrot z nakładów inwestycyjnych w branży (), wówczas bezwzględne kryterium decyzyjne będzie można sformułować następująco:
- – inwestycja jest opłacalna (akceptowalna),
- – inwestycja jest nieopłacalna (nieakceptowalna).
Jednak coraz częściej jako kgr przyjmowany jest średni ważony koszt kapitału (WACC, albo dla całego przedsiębiorstwa, albo oszacowany jedynie dla kapitału zaangażowanego w inwestycję).
W takim przypadku kryterium decyzyjne ma postać:
- – inwestycja jest opłacalna,
- – inwestycja jest nieopłacalna.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- W. Rogowski: Rachunek efektywności inwestycji. Wyzwania teorii i potrzeby praktyki, Kraków, Wolters Kluwer, 2013 ISBN 978-83-264-4210-0
- W. Rogowski, S. Kasiewicz, Ocena opłacalności inwestycji społecznych, „Bank i Kredyt” 2006, nr 1, s. 3–18
- S. Kasiewicz, W. Rogowski, Inwestycje hybrydowe – nowe ujęcie oceny efektywności, Oficyna SGH, Warszawa 2009 ISBN 978-83-7378-443-7