Puget Sound
Puget Sound (wym. [ˈpjuːdʒɪt saʊnd], też: Whulge) – system wąskich, głębokich zatok na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, w stanie Waszyngton, nad którym położona jest aglomeracja Seattle. Puget Sound stanowi część Salish Sea. Rozciąga się około 160 km na południe począwszy od Admiralty Inlet i Whidbey Island. Od zachodu Puget Sound łączy się z Hood Canal i razem uchodzą do Cieśniny Juana de Fuca, które wraz z Salish Sea tworzą szerokie ujście do Oceanu Spokojnego. Nazwa pochodzi od nazwiska Petera Pugeta, który zbadał te wody na zlecenie George’a Vancouvera podczas jego wyprawy w 1792 roku. W języku lushootseed cieśnina nosi nazwę Whulge, co znaczy "słona woda, którą znamy".
 Zdjęcie satelitarne Puget Sound | |
| Państwo | |
|---|---|
| Stan | |
| Miejscowości nadbrzeżne | |
 Mapa Puget Sound | |
Położenie na mapie Waszyngtonu  | |
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych  | |
 47°52′N 122°26′W/47,866667 -122,433333
| |
Puget Sound (wym. [ˈpjuːdʒɪt saʊnd], też: Whulge) – system wąskich, głębokich zatok na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, w stanie Waszyngton, nad którym położona jest aglomeracja Seattle. Puget Sound stanowi część Salish Sea. Rozciąga się około 160 km na południe począwszy od Admiralty Inlet i Whidbey Island[1]. Od zachodu Puget Sound łączy się z Hood Canal i razem uchodzą do Cieśniny Juana de Fuca, które wraz z Salish Sea tworzą szerokie ujście do Oceanu Spokojnego[1][2].
Nazwa pochodzi od nazwiska Petera Pugeta, który zbadał te wody na zlecenie George’a Vancouvera podczas jego wyprawy w 1792 roku[3]. W języku lushootseed cieśnina nosi nazwę Whulge[4], co znaczy "słona woda, którą znamy"[5].
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Puget Sound jest zespołem zatok pochodzenia lodowcowego. Został ukształtowany przez 3 do 6 zlodowaceń, z których ostatnim był stadiał Vashon podczas zlodowacenia Fraser[6]. Podczas jego szczytu około 15000 lat temu grubość lądolodu na granicy amerykańsko-kanadyjskiej wynosiła ponad 2 km.
Powierzchnia Puget Sound przy średnim pływie wynosi około 2640 km²[6][7]. Średnia głębokość to 62,5 m, podczas gdy najgłębszy punkt ma 283 m (w pobliżu Point Jefferson)[7]. Długość linii brzegowej wynosi 2144 km[7].
System posiada dwa połączenia z cieśniną Juana de Fuca: większe przez Admiralty Inlet oraz mniejsze przez Deception Pass[7].
Podział
[edytuj | edytuj kod]Puget Sound tradycyjnie dzieli się na cztery obszary: Hood Canal, South Sound, Whidbey Basin oraz Main Basin. Ten ostatni obszar składa się z Admiralty Inlet oraz Central Basin[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Puget Sound, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2019-08-04] (ang.).
- ↑ About the Salish Sea. Seadoc Society People and Science Healing the Sea. [dostęp 2019-08-04]. (ang.).
- ↑ George Vancouver begins British survey of Puget Sound on May 19, 1792. [online], historylink.org [dostęp 2020-02-11].
- ↑ State board adds Salish Sea to region’s watery lexicon [online], The Seattle Times, 31 października 2009 [dostęp 2020-02-11] (ang.).
- ↑ Harvey Manning, Penny Manning, Ira Spring, Best Winter Walks and Hikes: Puget Sound, The Mountaineers Books, 2002, ISBN 978-0-89886-822-7 [dostęp 2020-02-11] (ang.).
- ↑ a b c Seattle: King County Department of Natural Resources, Features of Puget Sound Region: Oceanography and Physical Processes [online].
- ↑ a b c d John H. Lincoln, THE PUGET SOUND MODEL Summary [online], web.archive.org, 10 marca 2015 [dostęp 2020-02-12] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-10].