Protoma
Protoma (gr. προτομή) – ozdoba w formie głowy lub popiersia zwierzęcego (niekiedy fantastycznego) bądź (rzadziej) ludzkiego. Stosowana od ok. VII wieku p.n.e. do VI w. p.n.e. w sztuce Scytów, ludów Azji Mniejszej, Mezopotamii, Grecji, Etrurii i Rzymu. W architekturze starożytnej Persji występują głowice kolumn w kształcie protom.
Protoma (gr. προτομή) – ozdoba w formie głowy lub popiersia zwierzęcego (niekiedy fantastycznego) bądź (rzadziej) ludzkiego[1][2]. Stosowana od ok. VII wieku p.n.e. do VI w. p.n.e. w sztuce Scytów, ludów Azji Mniejszej, Mezopotamii, Grecji, Etrurii i Rzymu.
W architekturze starożytnej Persji występują głowice kolumn w kształcie protom.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 334. ISBN 83-01-12365-6.
- ↑ Encyklopedia sztuki starożytnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 486. ISBN 83-01-12466-0.
Encyklopedie internetowe (rzeźba):