Preny

Preny

Prienai

Herb
Państwo	Litwa
Okręg	kowieński
Prawa miejskie	1791[1]
Burmistrz	Algimantas Matulevičius
Powierzchnia	8,34 km²
Populacja (2002) • liczba ludności • gęstość	11 000[1] 1322,12 os./km²
Nr kierunkowy	319
Kod pocztowy	LT-59126
Położenie na mapie Litwy Preny
54°38′N 23°56′E/54,633333 23,933333
Multimedia w Wikimedia Commons
Informacje w Wikipodróżach
Strona internetowa

Preny (lit. Prienai) – miasto na Litwie, położone w okręgu kowieńskim, 39 km od Kowna, 40 km od Mariampola.

W XVI wieku Preny były starostwem, które w 1644 król Władysław IV Waza nadał Gotardowi Butlerowi, towarzyszowi niewoli francuskiej Jana Kazimierza w latach 1638–1640. Butler na wzgórzu wzniósł zamek przypominający zamek francuski w Citeron, gdzie byli więzieni. Rodzina Butlerów miała te dobra do 1773 roku, kiedy to przeszły w ręce Sapiehów, którzy mieli je do 1857. Następnie stały się własnością rządową.

Podczas okupacji hitlerowskiej, 14 sierpnia 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1200 osób. Już 14 sierpnia 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano w getcie. Sprawcami zbrodni były litewskie służby bezpieczeństwa^[2].

• Ślady zamku. Zamek Butlera zniszczyli Szwedzi w 1701. Pozostały po nim fundamenty, wały i fosy.
• Papiernia z napędem wodnym z 1785 założona przez Kazimierza Sapiehę, jedna z największych w Królestwie Polskim. Później należała do Szulców. Zakład działał do I wojny światowej.
• Kościół Objawienia Pańskiego, drewniany, barokowy z 1750, przebudowany w 1875 z cennym wyposażeniem wnętrza. W pobliżu XVIII-wieczna murowana kaplica grobowa Szuksztów^[3].

W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, drzewny oraz lekki^[1].

Miejscowości partnerskie:

• Asikkala, Finlandia
• Houffalize, Belgia
• Lubań, Polska
• Niederanven, Luksemburg
• Talsi, Łotwa

• Preny, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 35 .
• Preny, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 515 .