Podprogram standardowy

Podprogram standardowy, to podprogram realizujący określoną operację, w sposób jednoznacznie zdefiniowany przez określony standard.

Podprogramy standardowe mogą zostać wyróżnione ze względu na miejsce ich dostępności:

• podprogramy wbudowane, definiowane przez standard języka lub jego implementację,
• podprogramy biblioteczne, definiowane w bibliotekach programistycznych,
• podprogramy systemowe, udostępniane przez system operacyjny bądź maszynę wirtualną,
• podprogramy podstawowe, udostępniane przez maszynę – komputer, np. zawarte w BIOS.

Stosowanie podprogramów standardowych w kodzie źródłowym wymaga od programisty znajomości jedynie specyfikacji – nagłówka, prototypu – podprogramu realizującego daną operację oraz miejsca, w którym jest dostępny. I tak:

podprogram wbudowany

jest dostępny zwykle w określonym języku programowania bez deklaracji (z pewnymi nielicznymi wyjątkami)^[1][2][3],

podprogram biblioteczny

jest dostępny w pewnej bibliotece podprogramów, module, użycie takiego podprogramu, wymaga zwykle deklaracji biblioteki, modułu^[4],

podprogram systemowy

wymaga zwykle deklaracji podprogramu, zwykle przez umieszczenie w odpowiednim miejscu kodu źródłowego jego prototypu^[5][6][2],

podprogram podstawowy

wymaga zwykle odwołań do specyficznych elementów maszyny, np. skorzystania z mechanizmu przerwań^[7].

Podprogramy standardowe cechują się następującymi zaletami:

efektywność

zwykle takie podprogramy, przygotowane przez profesjonalne firmy, są starannie opracowane, często w całości lub w istotnej części, w asemblerze bądź języku maszynowym i odpowiednio zoptymalizowane,

brak błędów

wszechstronne testowanie skutkuje brakiem lub ograniczeniem błędów takich podprogramów,

standaryzacja

pozwala na ujednolicenie oprogramowania, interfejsów użytkownika i ułatwia konserwację kodu,

ułatwienie i skrócenie kodowania

uwalnia programistę od definiowania standardowych operacji,

programowanie hybrydowe

często takie podprogramy są dostępne w kilku językach programowania i systemach.

• Podprogram
• Podprogram wbudowany

• Michael Marcotty, Henry Ledgord, W kręgu języków programowania, tłumaczenie: Krystyna Jerzykiewicz, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, ISBN 83-204-1342-7
• John E. Nicholls, Struktura języków programowania, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980, Seria: Informatyka, ISBN 83-204-0246-8