PhotoCD
Photo CD (PCD) – standard cyfrowego zapisu fotografii opracowany przez firmę Kodak w 1991 roku. System ten opiera się na formacie plików ImagePac, który zamiast pojedynczego obrazu przechowuje zestaw tych samych ujęć w różnych rozdzielczościach (tzw. piramida obrazu). Dane zapisywane są w dedykowanej przestrzeni barwnej PhotoYCC. Standard obsługuje wielosesyjność, co pozwala na dodawanie nowych zdjęć do nośnika w różnym czasie, aż do jego całkowitego zapełnienia.
Spodnia powierzchnia płyty kompaktowej | |
| Typ nośnika | |
|---|---|
| Data premiery |
1991 |
| Pojemność |
100 zdjęć w rozdzielczości 2048 × 3072 |
| Metoda odczytu |
Laser półprzewodnikowy o długości fali ok. 780 nm |
| Metoda zapisu |
Tłoczenie na podstawie szklanego wzorca; laser półprzewodnikowy o długości fali ok. 780 nm |
| Standard | |
| Opracowany przez | |
| Wykorzystanie |
Przechowywanie zdjęć i treści multimedialnych |
| Wymiary nośnika |
⌀ 120 mm |
| Masa |
14,1 – 33 g |
Photo CD (PCD) – standard cyfrowego zapisu fotografii opracowany przez firmę Kodak w 1991 roku. System ten opiera się na formacie plików ImagePac, który zamiast pojedynczego obrazu przechowuje zestaw tych samych ujęć w różnych rozdzielczościach (tzw. piramida obrazu).
Dane zapisywane są w dedykowanej przestrzeni barwnej PhotoYCC. Standard obsługuje wielosesyjność, co pozwala na dodawanie nowych zdjęć do nośnika w różnym czasie, aż do jego całkowitego zapełnienia.
Struktura ImagePac
[edytuj | edytuj kod]Format ImagePac[1] został zaprojektowany tak, aby urządzenia o różnej mocy obliczeniowej (od odtwarzaczy TV po stacje graficzne) mogły szybko odczytać potrzebny rozmiar zdjęcia bez konieczności kosztownego skalowania. Standardowy plik zawiera sześć poziomów rozdzielczości:
| Nazwa | Rozdzielczość | Nieskompresowane - rozmiar | Przeznaczenie | Liczba zdjęć (650 MB) | |
|---|---|---|---|---|---|
| (px × px) | (Mpx) | (MB) | |||
| Base/16 | 128 × 192 | 0.025 | 0.07 | Podgląd (index do wydruku, miniatura) | 16000 |
| Base/4 | 256 × 384 | 0.098 | 0.28 | Sieć | 4000 |
| Base | 512 × 768 | 0.393 | 1.13 | Ekran komputerowy, TV, Sieć | 1000 |
| 4 Base | 1024 × 1536 | 1.573 | 4.50 | HDTV ekran | 370 |
| 16 Base | 2048 × 3072 | 6.291 | 18.00 | Wydruk do ok. 20 x 30 cm | 100 |
| 64 Base | 4096 × 6144 | 25.166 | 72.00 | Profesjonalny wydruk, przed-prasą, archiwizacja (opcjonalnie) | 25 |
Trzy najniższe rozdzielczości są przechowywane bez kompresji danych, natomiast poziomy 4 Base i 16 Base są zapisywane jako tzw. różnice (residuals) względem rozkompresowanego obrazu Base, co pozwala na oszczędność miejsca. Średni rozmiar pliku ImagePac dla filmu 35 mm wynosi 4,5 MB, ale w zależności od treści zdjęcia może wahać się od 3 do 6 MB.
Kodowanie barw i kompatybilność
[edytuj | edytuj kod]Obrazy są zapisywane w modelu barwnym PhotoYCC, który definiuje kolory za pomocą luminancji (jasności) oraz dwóch składników chrominancji. System ten pozwala na zachowanie szerokiego zakresu dynamiki obrazu rejestrowanego przez tradycyjną fotografię, wykraczającego poza możliwości wyświetlania standardowych monitorów RGB.

Dla zapewnienia kompatybilności z komputerami, każdy plik ImagePac jest zapisany zgodnie z międzynarodowym standardem ISO 9660:1988. Dodatkowo dyski zawierają sektory MRS (Microcontroller Readable Sectors), które umożliwiają odczyt obrazów przez dedykowane odtwarzacze Photo CD bez użycia komputera.
Wersje standardu
[edytuj | edytuj kod]System Photo CD obejmował rodzinę wyspecjalizowanych formatów[2], z których każdy był przeznaczony do innych zastosowań – od profesjonalnej fotografii po medycynę i katalogi handlowe:
- Kodak Photo CD Master – podstawowy „cyfrowy negatyw” przeznaczony dla filmów małoobrazkowych (35 mm). Plik ImagePac na tej płycie jest ograniczony do pięciu poziomów rozdzielczości (maksymalnie 16 Base, czyli 2048 × 3072 piksele).
- Kodak Pro Photo CD Master – profesjonalny „cyfrowy negatyw” obsługujący większe formaty filmu poza 35 mm. Dopiero ten standard oferuje najwyższą rozdzielczość skanowania (szósty poziom 64 Base, 4096 × 6144 piksele) oraz dodatkowe funkcje zabezpieczeń i informacji o prawach autorskich.

Oprócz formatów „Master”, służących do archiwizacji negatywów, Kodak opracował formaty użytkowe:
- Kodak Photo CD Portfolio – przeznaczony do tworzenia interaktywnych prezentacji. Pozwala na zapis do 800 obrazów lub 1 godziny dźwięku (albo ich kombinacji) wraz z opcjonalnym tekstem i grafiką. Płyty te mogły być tworzone z istniejących dysków Master lub bezpośrednio na komputerze.
- Kodak Photo CD Catalog – format zoptymalizowany pod kątem dystrybucji dużej liczby zdjęć (np. katalogów produktów). Może pomieścić ponad 6000 obrazów w niskiej rozdzielczości wraz z dedykowanym oprogramowaniem narzędziowym Kodak Browser do ich przeglądania.
- Kodak Photo CD Medical – specjalistyczny format do zapisu obrazowania medycznego (takiego jak skany CT czy MR) oraz fotografii medycznej opartej na filmie. Jest on zgodny z wieloma ówczesnymi standardami diagnostyki cyfrowej.
Wszystkie powyższe formaty są zgodne ze standardem płyt CD-ROM XA i mogą być odtwarzane w dedykowanych odtwarzaczach Photo CD, odtwarzaczach CD-i oraz napędach komputerowych obsługujących multiseryjność.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ John J. Larish: Photo CD: Quality Photos at Your Fingertips. Micro Publishing Press, 1993, s. 25. ISBN 978-0941845090.
- ↑ John J. Larish: Photo CD: Quality Photos at Your Fingertips. Micro Publishing Press, 1993, s. 23. ISBN 978-0941845090.