Per Mertesacker

Per Mertesacker

Data i miejsce urodzenia	29 września 1984 Hanower
Wzrost	198 cm
Pozycja	obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub 1988–1995 TSV Pattensen 1995–2004 Hannover 96
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2003–2006 Hannover 96 74 (7) 2006–2011 Werder Brema 146 (12) 2011–2018 Arsenal 156 (6) W sumie: 376 (25)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2003  Niemcy U-20 2 (0) 2004  Niemcy U-21 3 (0) 2004–2014  Niemcy 104 (4) W sumie: 109 (4)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Świata złoto Brazylia 2014 brąz Niemcy 2006 brąz Południowa Afryka 2010 Mistrzostwa Europy srebro Austria/Szwajcaria 2008 Puchar Konfederacji brąz Niemcy 2005
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Per Mertesacker (ur. 29 września 1984 w Hanowerze) – niemiecki piłkarz, występował na pozycji obrońcy, w latach 2004–2014 reprezentant Niemiec. Obecnie szef akademii piłkarskiej Arsenalu.

Mertesacker jest wychowankiem klubu TSV Pattensen, w którym treningi rozpoczął w wieku 4 lat. Trenował tam przez 7 lat, a w 1995 roku przeszedł do juniorów Hannoveru 96. Poważny kryzys nastąpił w wieku 15 lat, kiedy zdiagnozowano u niego zaburzenie wzrostu, które spowodowało silny ból kolana i roczną przerwę w grze^[1]. W sezonie 2003/2004 został włączony do jego pierwszej drużyny, występującej w Bundeslidze. W barwach Hannoveru zadebiutował 31 sierpnia 2003 w wygranym 3:0 meczu Pucharu Niemiec z VfL Kirchheim unter Teck. 1 listopada 2003 w wygranym 2:1 pojedynku z 1. FC Köln zadebiutował w Bundeslidze^[2]. W sezonie 2003/2004 w lidze zagrał 13 razy^[3]. Od początku następnego sezonu stał się podstawowym graczem Hannoveru. W czerwcu 2004 przedłużył kontrakt z Hannoverem do 2008^[4]. 29 sierpnia 2004 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Borussią Dortmund Mertesacker strzelił pierwszego gola w trakcie gry w Bundeslidze. W Hannoverze grał do końca sezonu 2005/2006. W sumie rozegrał tam 74 ligowe spotkania i zdobył w nich 7 bramek.

W sierpniu 2006 za 4,7 miliona euro przeszedł do innego pierwszoligowca – Werderu Brema^[5]. Pod wodzą trenera Thomasa Schaafa szybko stał się kluczową postacią w defensywie klubu, tworząc z Naldo znakomity duet środkowych obrońców, który zyskał przydomek „Bliźniacze Wieże” ze względu na ich łączny wzrost, umiejętności w powietrzu i dominującą postawę^[6]. W jego barwach zadebiutował 27 września 2006 w zremisowanym 1:1 meczu Ligi Mistrzów z FC Barceloną. Pierwszy ligowy występ dla Werderu zanotował 30 września 2006 przeciwko Borussii Mönchengladbach (3:0). Od czasu debiutu Mertesacker jest podstawowym zawodnikiem Werderu. W sezonie 2006/2007 w Lidze Mistrzów zajął z klubem 3. miejsce w swojej grupie. Wówczas Werder został przesunięty do Pucharu UEFA, w którym dotarł do półfinału. W sezonie 2007/2008 Mertesacker wywalczył z klubem wicemistrzostwo Niemiec. 22 czerwca 2008 przedłużył kontrakt z Werderem do 2012 roku^[7]. W 2009 roku zdobył z Werderem Puchar Niemiec. Zagrał z nim także w finale Pucharu UEFA, ale Werder przegrał tam po dogrywce 1:2 z Szachtarem Donieck.

30 sierpnia 2011 z Werderu został sprzedany do Arsenalu F.C za 11,4 mln euro, podpisując kontrakt do 2015 roku^[8]..Po przybyciu do Aklubu miał trudności z adaptacją do intensywności i tempa gry w Premier League, co doprowadziło do krytyki jego szybkości w pierwszych meczach, choć jego opanowanie pod presją i świadomość pozycji były często podkreślane jako mocne strony. Jednym z najbardziej pamiętnych momentów był jego udany rzut karny w serii rzutów karnych w meczu o Tarczę Wspólnoty w 2017 roku przeciwko Chelsea, dzięki któremu Arsenalowi udało się zapewnić zwycięstwo 4-1 dzięki rzutom karnym po remisie 1-1^[9].

Mertesacker ogłosił 7 lipca 2017 r^[10], że przejdzie na emeryturę po sezonie. W 2017/18 wystąpił zaledwie w 13 meczach z powodu ciągłych kontuzji.

Po przejściu na emeryturę w lipcu 2018 roku został mianowany menedżerem akademii Arsenalu, zastępując Andriesa Jonkera na stanowisku dyrektora akademii. 12 stycznia 2026 roku klub potwierdził, że Mertesacker zrezygnuje z funkcji Menedżera Akademii po zakończeniu sezonu, po ośmiu latach pracy na tym stanowisku. Mertesacker stwierdził: „Arsenal jest i zawsze będzie dla mnie wyjątkowym klubem, więc była to trudna decyzja. Jestem bardzo wdzięczny za zaufanie, jakim obdarzył mnie klub, przechodząc z pierwszego składu bezpośrednio do roli Szefa Akademii. Teraz nadszedł czas, abym poszedł dalej, odkrył coś nowego i posunął się jeszcze dalej. Nadal koncentruję się na mocnym zakończeniu sezonu, nadal pielęgnując i rozwijając nasze młode talenty oraz wspierając płynne przejście do mojego ostatniego dnia w klubie^[11].

Jest synem Stefana Mertesackera, byłego piłkarza, który pełnił funkcję trenera, a później kierownika akademii piłkarskiej w TSV Pattensen, lokalnym klubie amatorskim^[12]. Jego młodszy brat, Timo^[13], również grał w piłkę nożną na poziomie amatorskim, natomiast na temat trzeciego brata nie ma zbyt wielu informacji.

Mertesacker rozegrał trzy spotkania w reprezentacji Niemiec U-21. W kadrze seniorskiej zadebiutował 9 października 2004 w wygranym 2:0 towarzyskim meczu z Iranem. Wszedł wówczas na boisko w 81. minucie meczu, zmieniając Christiana Wörnsa. Od czasu debiutu w reprezentacji Mertesacker jest jej podstawowym zawodnikiem.

W 2005 roku został powołany do kadry na Puchar Konfederacji. Na tym turnieju w wygranym 4:3 meczu fazy grupowej z Australią Mertesacker zdobył pierwszą bramkę w trakcie gry w drużynie narodowej. Podczas tamtego Pucharu Konfederacji zajął z reprezentacją 3. miejsce.

W 2006 roku był uczestnikiem mistrzostw świata, na których Mertesacker rozegrał sześć spotkań, a Niemcy zajęli trzecią pozycją. Na tym turnieju, po wygraniu po rzutach karnych ćwierćfinałowego meczu z Argentyną, zawodnik przeciwników – Leandro Cufré zaatakował Mertesackera, gdy ten schodził z boiska. Mertesacker doznał wówczas drobnego urazu uda, a także został kopnięty w pachwinę. Za ten atak Argentyńczyk został ukarany grzywną w wysokości 10 tysięcy franków szwajcarskich i zawieszeniem na cztery mecze.

W 2008 był członkiem kadry na mistrzostwach Europy, w których zagrał sześć razy, a jego reprezentacja zajęła 2. miejsce, po przegraniu finałowego meczu z Hiszpanią 0:1.

W 2010 zdobył brązowy medal na mistrzostwach świata. W 2014 wygrał z reprezentacją kolejne mistrzostwa świata, po czym 15 sierpnia zakończył karierę reprezentacyjną^[14].

• Wicemistrzostwo Niemiec: 2007/08
• Puchar Niemiec: 2008/09
• Puchar Ligi Niemieckiej: 2006

• Puchar Anglii: 2013/14, 2014/15, 2016/17
• Tarcza Wspólnoty: 2015

• Mistrzostwo Świata: 2014
• 3. miejsce na Mistrzostwach Świata: 2006, 2010
• Wicemistrzostwo Europy: 2008
• 3. miejsce na Pucharze Konfederacji: 2005

• Srebrny Liść Laurowy (2014)^[15]

• Oficjalna strona. permertesacker.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-08-14)]. (niem.).
• Per Mertesacker na oficjalnej stronie Deutscher Fußball-Bund (niem.)
• Per Mertesacker, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24] .
• P. Mertesacker, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-02] .
• Per Mertesacker w bazie Fussballdaten.de (niem.)
• Per Mertesacker w bazie Soccerbase (ang.)
• Per Mertesacker w bazie National Football Teams (ang.)