Pepsynogen
Pepsynogen – proenzym pepsyny. Wydzielany jest u kręgowców przez komórki główne śluzówki żołądka pod wpływem bodźców nerwowych, w których przekazaniu pośredniczy histamina lub hormonalnych (gastryna). Występuje w kilku formach molekularnych klasyfikowanych w dwóch grupach, różniących się właściwościami histochemicznymi, jako pepsynogeny I (stwierdzane w komórkach głównych i śluzowych gruczołów właściwych żołądka) i pepsynogeny II (stwierdzane także w gruczołach odźwiernikowych). Przemiana pepsynogenu w pepsynę polega na stymulowanym niskim pH (obecnością kwasu solnego) autokatalitycznym odcięciu peptydu blokującego centrum aktywne enzymu. Poziom pepsynogenu w surowicy może służyć jako biomarker zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka i Poziom pepsynogenu w surowicy może służyć jako biomarker zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka i raka żołądka.
Pepsynogen – proenzym pepsyny. Wydzielany jest u kręgowców przez komórki główne śluzówki żołądka pod wpływem bodźców nerwowych, w których przekazaniu pośredniczy histamina lub hormonalnych (gastryna). Występuje w kilku formach molekularnych klasyfikowanych w dwóch grupach, różniących się właściwościami histochemicznymi, jako pepsynogeny I (stwierdzane w komórkach głównych i śluzowych gruczołów właściwych żołądka) i pepsynogeny II (stwierdzane także w gruczołach odźwiernikowych). Przemiana pepsynogenu w pepsynę polega na stymulowanym niskim pH (obecnością kwasu solnego) autokatalitycznym odcięciu peptydu blokującego centrum aktywne enzymu[1][2].
Poziom pepsynogenu w surowicy może służyć jako biomarker zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka i Poziom pepsynogenu w surowicy może służyć jako biomarker zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka i raka żołądka[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Masao Fujinaga Maia M. Chernaia, Nadya I. Tarasova, Steve C. Mosimann, and Michael N.G. James: Crystal structure of human pepsin and its complex with pepstatin. Protein Science (199S), 4:960-972. [online], onlinelibrary.wiley.com [dostęp 2025-10-09] (ang.).
- ↑ T. Kageyama: Pepsinogens, progastricsins, and prochymosins: structure, function, evolution, and development. CMLS, Cell. Mol. Life Sci. 59 (2002) 288–306 [online], pmc.ncbi.nlm.nih.gov [dostęp 2025-10-09] (ang.).
- ↑ Huakang Tu, Liping Sun, Xiao Dong at all.: Temporal changes in serum biomarkers and risk for progression of gastric precancerous lesions: A longitudinal study. Int J Cancer. 2014 Jun 19;136(2):425–434. doi: 10.1002/ijc.29005 [online], onlinelibrary.wiley.com [dostęp 2025-10-09] (ang.).
