Pathfinder: Kingmaker
Pathfinder: Kingmaker – izometryczna komputerowa gra fabularna stworzona przez Owlcat Games i wydana przez Deep Silver. Gra jest oparta na grze planszowej Pathfinder Roleplaying Game wydawnictwa Paizo. Tytuł zadebiutował 25 września 2018 roku na systemach Windows, macOS oraz Linux. 18 sierpnia 2020 roku gra pojawiła się na konsolach PlayStation 4 i Xbox One. We wrześniu 2021 roku studio Owlcat Games wydało sequel zatytułowany Pathfinder: Wrath of the Righteous, nie będącą bezpośrednią kontynuacją fabularną, lecz rozwijacą mechaniki Kingmakera.
| Producent | |
|---|---|
| Wydawca | |
| Silnik | |
| Data wydania |
Windows, macOS, Linux: 25 września 2018 |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Platforma | |
| Następna gra w serii | |
| Strona internetowa | |
Pathfinder: Kingmaker – izometryczna komputerowa gra fabularna stworzona przez Owlcat Games i wydana przez Deep Silver. Gra jest oparta na grze planszowej Pathfinder Roleplaying Game wydawnictwa Paizo. Tytuł zadebiutował 25 września 2018 roku na systemach Windows, macOS oraz Linux. 18 sierpnia 2020 roku gra pojawiła się na konsolach PlayStation 4 i Xbox One[1].
We wrześniu 2021 roku studio Owlcat Games wydało sequel zatytułowany Pathfinder: Wrath of the Righteous, nie będącą bezpośrednią kontynuacją fabularną, lecz rozwijacą mechaniki Kingmakera[2].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Scenariusz gry bazuje na serii sześciu modułów przygodowych o tej samej nazwie wydanych przez Paizo w 2010 roku[3].
Akcja gry osadzona jest w Stolen Lands – niespokojnym terytorium, nad którym nikt wcześniej nie zdołał trwale zapanować. Każda dotychczasowa próba osadnictwa kończyła się upadkiem, co nadało regionowi aurę przeklętego miejsca. Gracz, po pokonaniu lokalnego przywódcy bandytów, zostaje mianowany baronem i jako świeży władca musi stawić czoła licznym zagrożeniom[4][5].
W toku fabuły gracz może uwikłać się w wojnę domową, ostatecznie stając się niezależnym władcą. Decyzje gracza – opowiedzenie się po jednej ze stron, próba mediacji lub całkowita neutralność – determinują przyszły kształt polityczny regionu. Baronia z czasem może przekształcić się w niezależne królestwo, a gracz zostać koronowanym na monarchę[5][6].
Głównym wątkiem spajającym wszystkie nieszczęścia królestwa jest postać Nyrissy – nimfy z krainy fey. Przedwieczny znany jako Lantern King odebrał jej fragment duszy, pozbawiając ją zdolności do miłości i nakazał zniszczenie stu królestw w ramach zadośćuczynienia. Państwo gracza ma stać się setną, finałową ofiarą. Gra oferuje wiele zakończeń pozwalających na ostateczne pokonanie bóstwa, w tym sekretne[6].
Rozgrywka
[edytuj | edytuj kod]Mechanika gry wzoruje się na zasadach papierowego systemu RPG Pathfinder oraz klasycznych komputerowych grach RPG, takich jak Baldur’s Gate czy Neverwinter Nights[7].
Kluczowym elementem wyróżniającym grę jest system zarządzania królestwem. Gracz wciela się w rolę władcy, którego decyzje polityczne i administracyjne wpływają na świat gry oraz fabułę. Gra oferuje rozbudowaną personalizację postaci oraz system charakteru (alignment), który zmienia się pod wpływem wyborów gracza. Choć przygodę zaczyna się pojedynczym bohaterem, z czasem do drużyny dołączają towarzysze (postacie z uniwersum Pathfindera oraz nowi bohaterowie)[6][8].
Pierwotnie system walki opierał się wyłącznie na czasie rzeczywistym z aktywną pauzą. W 2020 roku studio Owlcat wprowadziło oficjalny tryb turowy, który gracze mogą swobodnie przełączać w dowolnym momencie starcia[9].
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Gra została współtworzona przez scenarzystę Chrisa Avellone’a[1]. Tytuł został zapowiedziany w 2017 roku w kampanii na platformie Kickstarter, która zebrała ponad 900 tysięcy dolarów przy udziale ponad 18 tysięcy wspierających[10]. W czerwcu 2019 roku wydano wersję Enhanced Edition[11], a w sierpniu 2020 roku Definitive Edition[12].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Gra otrzymała zróżnicowane recenzje, uzyskując wynik 73/100 w serwisie Metacritic. Krytycy chwalili głębię fabularną i system zarządzania królestwem, jednak wytykali grze wysoki próg wejścia, błędy techniczne w dniu premiery oraz nierówny poziom trudności. Do września 2021 roku sprzedano ponad milion egzemplarzy gry, a do stycznia 2025 roku liczba ta wzrosła do dwóch milionów[13][14].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pathfinder: Kingmaker – Wielka Encyklopedia Gier – GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl, 8 października 2025 [dostęp 2026-03-15].
- ↑ Pathfinder: Wrath of the Righteous – Wielka Encyklopedia Gier – GRYOnline.pl [online], GRY-Online.pl, 8 października 2025 [dostęp 2026-03-15].
- ↑ Update 12: Chris Avellone: Growing a Story · Pathfinder: Kingmaker [online], Kickstarter, 23 października 2020 [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Ian Morris, What is Pathfinder Kingmaker: Story, classes, battles and more [online], www.outcyders.net [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ a b Coleman Gailloreto, How Pathfinder: Kingmaker Leads Into Wrath of the Righteous [online], Screen Rant, 12 października 2020 [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ a b c Jody Macgregor, The long road to the secret ending of Pathfinder: Kingmaker, „PC Gamer”, 30 września 2021 [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Julian Horsey, Pathfinder: Kingmaker Definitive Edition launches on Xbox One and PS4 [online], Geeky Gadgets, 18 sierpnia 2020 [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Pathfinder: Kingmaker Review – The Classics [online], GameSpot [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Ryan McCaffrey, Pathfinder: Kingmaker PS4 and Xbox One Preview: Meet the New Turn-Based Option [online], IGN, 10 czerwca 2020 [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Pathfinder: Kingmaker [online], Kickstarter, 23 października 2020 [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Steam :: Pathfinder: Kingmaker :: Woohoo! Enhanced Edition and "Beneath the Stolen Lands are here! [online], store.steampowered.com, 6 czerwca 2019 [dostęp 2026-03-15].
- ↑ Pathfinder: Kingmaker – Definitive Edition Reviews – Metacritic [online], www.metacritic.com [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Evgeny Obedkov, Pathfinder: Kingmaker hits 2 million copies sold, but MY.GAMES doesn’t mention developer Owlcat Games [online], Game World Observer, 24 stycznia 2025 [dostęp 2026-03-15] (ang.).
- ↑ Bryan Vitale, Pathfinder: Kingmaker Review [online], www.rpgsite.net [dostęp 2026-03-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-12] (ang.).