Parachora
Parachora – wielkość fizykochemiczna, określająca objętość cząsteczkową cieczy. Jest niezależna od temperatury w szerokim zakresie temperatur. Zależy natomiast od budowy cząsteczki. Parachora jest wielkością addytywną – może być otrzymana poprzez dodanie do siebie udziałów pochodzących od atomów, rodzajów i liczby wiązań chemicznych pomiędzy nimi. Np. dla etenu są to cztery udziały od atomów wodoru, dwa od atomów węgla, cztery od wiązania węgiel–wodór i jeden od wiązania podwójnego węgiel–węgiel. Parachora zależy od napięcia powierzchniowego cieczy: P = M ⋅ σ 1 / 4 ρ − ρ 0 [ k g 1 / 4 ⋅ s − 1 / 2 ⋅ m 3 ⋅ m o l − 1 ] , {\displaystyle {\mathcal {P}}={\frac {M\cdot \sigma ^{1/4}}{\rho -\rho _{0}}}\mathrm {\left[kg^{1/4}\cdot s^{-1/2}\cdot m^{3}\cdot mol^{-1}\right]} ,} gdzie: P {\displaystyle {\mathcal {P}}} – parachora, M {\displaystyle M} – masa cząsteczkowa substancji, σ {\displaystyle \sigma } – napięcie powierzchniowe, ρ {\displaystyle \rho } – gęstość cieczy, ρ 0 {\displaystyle \rho _{0}} – gęstość pary pozostającej w równowadze z cieczą.
Parachora – wielkość fizykochemiczna, określająca objętość cząsteczkową cieczy. Jest niezależna od temperatury w szerokim zakresie temperatur. Zależy natomiast od budowy cząsteczki.
Parachora jest wielkością addytywną – może być otrzymana poprzez dodanie do siebie udziałów pochodzących od atomów, rodzajów i liczby wiązań chemicznych pomiędzy nimi. Np. dla etenu są to cztery udziały od atomów wodoru, dwa od atomów węgla, cztery od wiązania węgiel–wodór i jeden od wiązania podwójnego węgiel–węgiel.
Parachora zależy od napięcia powierzchniowego cieczy:
gdzie:
- – parachora,
- – masa cząsteczkowa substancji,
- – napięcie powierzchniowe,
- – gęstość cieczy,
- – gęstość pary pozostającej w równowadze z cieczą.