Panzer General
Panzer General – komputerowa strategiczna gra turowa osadzona w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez Strategic Simulations i wydana przez to samo przedsiębiorstwo w 1994 roku. Jest to pierwsza część dwóch serii gier komputerowych: Panzer General i 5-Star General. W Panzer Generalu gracz wciela się w niemieckiego dowódcę sił wojskowych, który kieruje nimi w skali operacyjnej w bitwach II wojny światowej. Wraz z postępem w rozgrywce kierowane jednostki nabywają doświadczenie, możliwa jest też rozbudowa armii. Gra wyróżniała się nowoczesną niegdyś oprawą audiowizualną oraz przystępnym interfejsem.
| Producent | |
|---|---|
| Wydawca |
Strategic Simulations[1] |
| Dystrybutor |
PL: CD Projekt[2] |
| Data wydania | |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Platforma |
Panzer General – komputerowa strategiczna gra turowa osadzona w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez Strategic Simulations i wydana przez to samo przedsiębiorstwo w 1994 roku[1]. Jest to pierwsza część dwóch serii gier komputerowych: Panzer General i 5-Star General.
W Panzer Generalu gracz wciela się w niemieckiego dowódcę sił wojskowych, który kieruje nimi w skali operacyjnej w bitwach II wojny światowej. Wraz z postępem w rozgrywce kierowane jednostki nabywają doświadczenie, możliwa jest też rozbudowa armii. Gra wyróżniała się nowoczesną niegdyś oprawą audiowizualną oraz przystępnym interfejsem.
Rozgrywka
[edytuj | edytuj kod]Panzer General jest strategiczną grą turową, co oznacza, że gracz ma do dyspozycji określoną liczbę ruchów, po których wykonaniu zaczyna się tura przeciwnika. Rozgrywka ma miejsce na planszy składającej się z pól sześciokątnych, po których gracz przesuwa posiadane jednostki[3]. Pola pozostające poza widocznością jednostek gracza stanowią mgłę wojny[4].
W Panzer General gracz wciela się w dowódcę sił wojskowych, którego zadaniem jest kierowanie swym wojskiem w skali operacyjnej. W zależności od strony konfliktu celem jest zdobycie kluczowej większości miast i lotnisk lub utrzymanie posiadanych przez siebie. Za udane działania wojenne (na przykład niszczenie wrogich sił oraz zdobywanie miast) gracz otrzymuje punkty prestiżu, które może przeznaczyć na rozbudowę własnej armii o nowe jednostki lub ulepszenie już istniejących[5]. Same jednostki różnią się między sobą współczynnikami obrony i ataku, szybkością ruchu, zasięgiem ostrzału i tym podobnymi parametrami[6]. Różnice te odzwierciedlają realia wojenne, na przykład wczesne czołgi niemieckie są gorsze od brytyjskich i francuskich, artyleria przemieszcza się bardzo powoli, a bombowce do czasu zdobycia doświadczenia wykazują nieefektywność w walce[4]. Piechota może zostać przewieziona pojazdami transportowymi, ale musi je opuścić przy transporcie powietrznym między istniejącymi w grze lotniskami[7].
Kierowanym jednostkom można w danej turze wydać różne rozkazy: zaatakowanie sił przeciwnika, przeniesienie na inne pole, odnowienie swych sił bądź uzupełnienie zaopatrzenia. Podczas walki brane są pod uwagę współczynniki ataku i obrony walczących sił, teren, na którym odbywa się bitwa oraz poziom okopania się broniących się jednostek. Dana jednostka może utracić część punktów siły w wyniku starcia z siłami wroga, w wyniku czego traci skuteczność w walce, lub nawet zostać całkowicie zniszczona. Ponadto kierowane oddziały mają zapas amunicji (oraz w przypadku pojazdów i samolotów – paliwa), który wyczerpuje się w miarę postępów w misji. Wraz z postępem w walce jednostki nabywają punkty doświadczenia, które czynią je skuteczniejszymi w działaniach wojennych[3].
Kampania dla jednego gracza umożliwia poprowadzenie niemieckiej armii w kilkudziesięciu scenariuszach, przy czym gracz może rozpocząć rozgrywkę od roku 1939, 1941 lub 1943[8]. Za każdym razem celem jest zwycięstwo w walce z komputerowym przeciwnikiem. Im szybciej gracz odniesie zwycięstwo, tym więcej zdobywa punktów prestiżu i większe ma możliwości wyboru kolejnych misji, a co za tym idzie – spada poziom trudności rozgrywki[5]. Przykładowo po szybkim rozgromieniu armii francuskiej w 1940 roku gracz może uderzyć na Wielką Brytanię, co odsuwa perspektywę alianckiego desantu na kontynencie[6].
Odbiór i kontynuacja
[edytuj | edytuj kod]Panzer General stanowił innowację wśród gier wojennych. Ze względu na nowoczesną wówczas oprawę audiowizualną oraz przyjazny dla gracza interfejs odniósł znaczący sukces[5][9]. Gra zapoczątkowała w ten sposób dwie serie. Pierwsza, pod nazwą Panzer General, składała się z kontynuacji w prostej linii: Panzer General II (1997), Panzer General 3D (1999), Panzer General III: Scorched Earth (2000), Panzer General: Allied Assault (2009) i Panzer General: Russian Assault (2010). Druga, znana jako 5-Star General, kontynuowana była przez następujące tytuły: Allied General, Pacific General, Star General i Fantasy General[3]. Wpływy Panzer General można odnaleźć w grach takich, jak Civilization V[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Panzer General. „Secret Service”. 4/95 (23), s. 80-81, kwiecień 1995. [dostęp 2026-03-14].
- ↑ Panzer General CD. „Top Secret”. 35. s. 6.
- ↑ a b c William Abner: Hall of Fame – Panzer General. GameSpy, 2001-06-01. s. 1. [dostęp 2012-06-02]. (ang.).
- ↑ a b Terry Lee Coleman. Der Reich Staff. „Computer Gaming World”, s. 219, styczeń 1995. (ang.).
- ↑ a b c CGW'S Hall of Fame. 1UP.com. s. 6. [dostęp 2012-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-15)]. (ang.).
- ↑ a b Terry Lee Coleman. Der Reich Staff. „Computer Gaming World”, s. 218, styczeń 1995. (ang.).
- ↑ Terry Lee Coleman. Der Reich Staff. „Computer Gaming World”, s. 220, styczeń 1995. (ang.).
- ↑ Terry Lee Coleman. Der Reich Staff. „Computer Gaming World”, s. 216, styczeń 1995. (ang.).
- ↑ William Abner: Hall of Fame – Panzer General. GameSpy, 2001-06-01. s. 2. [dostęp 2012-06-02]. (ang.).
- ↑ Chris Remo: Historical Outlook: A Civilization V Interview. Gamasutra, 2010-06-11. [dostęp 2012-06-02]. (ang.).