PARK
PAR(K) – Programowany Automat Rachunków (Krakowianowych) – programowany mechaniczno-przekaźnikowy automat rachunkowy skonstruowany i wykonany w 1955 pod kierunkiem Gerarda Kudelskiego na Politechnice Warszawskiej, dzięki wsparciu geodetów z tejże politechniki. Uruchamianie maszyny trwało kolejny rok. Kudelski zbudował ją „sposobem gospodarczym”. Urządzeniem wyjścia i obliczeniowym była specjalnie zakupiona maszyna do fakturowania firmy Rheinmetall. Maszyna fakturująca została uzupełniona o urządzenia wejścia (trzy czytniki dalekopisowe taśmy papierowej) i przekaźnikowe układy sterujące. Czytniki taśmy były połączone z reperforatorami. Program pamiętany był w tablicy połączeń. Programowanie polegało na łączeniu wybranych gniazd. PAR(K) służył do rozwiązywania układów równań liniowych przede wszystkim przy pomocy rachunku krakowianów. W 1957 r. PAR(K) został przekazany Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Można zaliczyć go do komputerów zerowej generacji. Jego rozwinięciem był PAR(C), czyli Przekaźnikowy Automat Rachunków (Cyfrowych), zbudowany w 1961 r. w Zakładzie Obliczeń Geodezyjnych AGH także pod kierownictwem Gerarda Kudelskiego.
.jpg)
| |||
| Typ | |||
|---|---|---|---|
| Premiera |
1955–1956[1] | ||
| Procesor | |||
| Nośnik danych | |||
| |||
PAR(K) – Programowany Automat Rachunków (Krakowianowych) – programowany mechaniczno-przekaźnikowy automat rachunkowy skonstruowany i wykonany w 1955 pod kierunkiem Gerarda Kudelskiego na Politechnice Warszawskiej[1], dzięki wsparciu geodetów z tejże politechniki. Uruchamianie maszyny trwało kolejny rok. Kudelski zbudował ją „sposobem gospodarczym”. Urządzeniem wyjścia i obliczeniowym była specjalnie zakupiona maszyna do fakturowania firmy Rheinmetall. Maszyna fakturująca została uzupełniona o urządzenia wejścia (trzy czytniki dalekopisowe taśmy papierowej) i przekaźnikowe układy sterujące. Czytniki taśmy były połączone z reperforatorami[2].
Program pamiętany był w tablicy połączeń. Programowanie polegało na łączeniu wybranych gniazd.
PAR(K) służył do rozwiązywania układów równań liniowych przede wszystkim przy pomocy rachunku krakowianów. W 1957 r. PAR(K) został przekazany Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie[2][3]. Można zaliczyć go do komputerów zerowej generacji[1].
Jego rozwinięciem[potrzebny przypis] był PAR(C), czyli Przekaźnikowy Automat Rachunków (Cyfrowych), zbudowany w 1961 r.[4][1] w Zakładzie Obliczeń Geodezyjnych AGH także pod kierownictwem Gerarda Kudelskiego[potrzebny przypis].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Maszyny matematyczne, automatyka i elektroniczna aparatura pomiarowa w PRL. W: Historia elektryki polskiej. Stowarzyszenie Elektryków Polskich. T. III: Elektronika i telekomunikacja. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1974, s. 702–703.
- ↑ a b Konstrukcje polskie: Sposobem gospodarczym, [w:] Adam B. Empacher, Maszyny liczą same?, Wiedza Powszechna, 1960, s. 110-112, 114 [dostęp 2018-10-08] (pol.).
- ↑ Ryszard Tadeusiewicz (red.), Wczoraj, dzis i jutro polskiej informatyki, 2011.
- ↑ Józef Knysz, Elektroniczne maszyny matematyczne, [w:] Rozwój techniki w PRL, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, s. 559 [dostęp 2018-10-10].